The Golden Glows - Sunrise (2023)

In 2005 werd in Antwerpen het trio The Golden Glows geformeerd, bestaande uit Bram Van Moorhem, Nel Ponsaers en Katleen Scheir. Laatstgenoemde ken ik als de partner van Jan Muylaert, die Salmon Bookings runt, waar een aantal uitstekende artiesten onderdak vinden. In 2018 recenseerde ik het prachtige soloalbum Border Guards van Katleen, wat dat jaar ook hoge ogen gooide in mijn eindejaarlijst.

Vervolgens kwam ik met terugwerkende kracht in aanraking met de albums van The Golden Glows. Een jaar later besprak ik hun in eigen beheer uitgebrachte album The Songbook of Harry Smith. De titel verwijst naar Anthology of American Folk Music, dat gezien kan worden als de bijbel op het gebied van country, folk en blues. Het werd eind jaren veertig samengesteld door excentriekeling Harry Smith, die uit zijn immense verzameling 78 toerenplaten vierentachtig nummers uitkoos stammend uit de periode 1926-1933 en in 1952 uitgebracht werd door Folkways.

Sunrise is het eerste album wat niet in eigen beheer wordt uitgebracht, maar op het Nederlandse kwaliteitslabel Excelsior. Op het nieuwe album gaat men terug naar de basis, alleen gitaar en fantastische meerstemmige zang. Meer heeft men niet nodig in deze, op een na, zelfgeschreven songs, die geworteld zijn in de Amerikaanse rootsmuziek. Grotendeels geschreven door Bram, en gedeeltelijk ook door Nel.

De titel Sunrise verwijst naar de zonsopgang als universeel symbool voor vernieuwing. Hurricane is volgens Bram de lastigste song van Sunrise om live te brengen. Door haarscherpe overgangen op de gitaar, maar vooral door de emotionele lading. Het is een van de meest eerlijke en persoonlijke nummers, die hij tot nu toe schreef. De reeds vrijgegeven single California (Golden State) is een liedje over reizen, dromen en thuiskomen in jezelf. De enige cover is Blue Crystal Fire van Robbie Basho afkomstig van diens cultklassieker Visions of the Country uit 1978.

Nick Cave is een van de belangrijkste inspiratiebronnen van het trio, maar voor wie geïnteresseerd is in de bewuste en onbewuste inspiratiebronnen voor Sunrise kan die eventueel hier vinden. Ondanks de sobere invulling van de ingetogen songs weten ze door de geweldige zang gemakkelijk de luisteraar te beklijven. Het zijn trouwens drukke tijden voor het trio, met name voor Nel, die afgelopen vrijdag onder de artiestennaam Alderson haar solodebuut Erinyes uitbracht.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Sorry, sorry, sorry. Sorry aan het drie koppige Belgische gezelschap The Golden Glows en diens platenmaatschappij Excelsior Recordings. Sorry aan u luisteraar. En sorry aan mezelf, want door Sunrise pas vier maanden na release uit het recensie stapeltje weg te plukken doe ik velen tekort. Na een eerbetoon aan de Amerikaanse musicoloog Alan Lomax, een greep uit het werk van Harry Smith en het op een verzameling middeleeuwse Japanse horrorverhalen gebaseerd droompop album was het tijd voor iets anders. Het resultaat is een plaat vol persoonlijke en intrigerende liedjes, die als een warme gloed het hart binnentrekt. Breekbaar, puur en klein, waardoor de emotie beter bij de luisteraar binnenkomt.

Subtiliteit en onthaasting zijn de steekwoorden die vallen bij het recente wapenfeit van een collectief, dat synoniem staat voor rust, schoonheid, bescheidenheid, en verfijning. Vrolijkheid en uitbundigheid blijven dan ook mijlenver weg op een plaat, waar je geniet van drie wondermooie, rijke, complexe zangpartijen en een akoestische gitaar in een bedwelmende roes.

Helaas, johans: ze hebben deze namiddag hun allerlaatste optreden gegeven. Ofte: hoe niet elke deal met Excelsior een happy end kent.