Den Der Hale - Pastoral Light (2024)
mijn stem
1 stem
Zweden
Rock
Label: FatCat
-
A Part of Wrath and Stone (5:39)
-
Horse from Turin (5:23)
-
By Pastoral Light (4:06)
-
The Frail (4:24)
-
Old Blood (12:23)
-
Halvmesyr (0:56)
-
Point of No Recourse (4:17)
-
Donkey Skin (6:27)
0
geplaatst: 18 juni 2024, 16:48 uur
Het album Pastoral Light van Den Der Hale is een intense muzikale reis die de luisteraar vanaf het begin overrompelt. Hoewel de opener subtiel begint, vestigt het album snel een stevige basis met zijn dromerige zang en muzikale begeleiding die prachtig samenwerken.
Het album opent A Part of Wrath and Stone. Een nummer met een licht dreigende sfeer die langzaam wordt opgevoerd. De zang is licht gemeen van toon hetgeen goed bijdraagt aan de beleving.
The Horse from Turin, het tweede nummer, start ingetogener dan de opener, maar ontvouwt zich snel met een gruizige gitaar die de rustige start tenietdoet. Het nummer creëert een onverwachte intensiteit die typerend is voor de algehele dynamiek van het album.
By Pastoral Light, het titelnummer, doet sterk denken aan de band Cranes met zijn bepalende bas- en drumlijnen en intense zang tegen een achtergrond van een rijke geluidsmuur. Het zorgt voor een boeiende luisterervaring die zowel nostalgisch als vernieuwend aanvoelt.
Het vierde nummer, The Frail, biedt een melodieuze rustpauze binnen het album. Het is een oase van kalmte die de intensiteit van de voorgaande nummers balanceert en spreekt bijzonder aan door zijn serene schoonheid.
Old Blood/Our Disappearance begint met een sfeer die Anne Clark oproept en bouwt op naar een steeds intensere geluidservaring. Het nummer verrast met zijn plotselinge overgangen naar rust en kalmte, terwijl het een aanstekelijke melodie en strakke ritmes behoudt. Dit 12-minuten durende nummer is een favoriet op het album en illustreert de dynamische reikwijdte van Den Der Hale.
Halvmesyr, hoewel slechts 56 seconden lang, roept herinneringen op aan de oude Cocteau Twins, wat het een charmant kort intermezzo maakt binnen het album.
Point of no Recourse, het zevende nummer, onderscheidt zich als een langzamer, soberder stuk. Het is het buitenbeentje van het album met zijn donkere sfeer en tragere tempo.
Het album sluit af met Donkey Skin, dat begint met een prachtige, intense melodie. Het nummer zet de toon voor een krachtige afsluiting, hoewel het slot misschien wat steviger had gekund.
Samenvattend is Pastoral Light van Den Der Hale een boeiend en veelzijdig album dat een breed scala aan emoties en sferen verkent. Van ingetogen tot explosief, het album slaagt erin om de luisteraar mee te nemen op een onvergetelijke auditieve reis.
Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl
Het album opent A Part of Wrath and Stone. Een nummer met een licht dreigende sfeer die langzaam wordt opgevoerd. De zang is licht gemeen van toon hetgeen goed bijdraagt aan de beleving.
The Horse from Turin, het tweede nummer, start ingetogener dan de opener, maar ontvouwt zich snel met een gruizige gitaar die de rustige start tenietdoet. Het nummer creëert een onverwachte intensiteit die typerend is voor de algehele dynamiek van het album.
By Pastoral Light, het titelnummer, doet sterk denken aan de band Cranes met zijn bepalende bas- en drumlijnen en intense zang tegen een achtergrond van een rijke geluidsmuur. Het zorgt voor een boeiende luisterervaring die zowel nostalgisch als vernieuwend aanvoelt.
Het vierde nummer, The Frail, biedt een melodieuze rustpauze binnen het album. Het is een oase van kalmte die de intensiteit van de voorgaande nummers balanceert en spreekt bijzonder aan door zijn serene schoonheid.
Old Blood/Our Disappearance begint met een sfeer die Anne Clark oproept en bouwt op naar een steeds intensere geluidservaring. Het nummer verrast met zijn plotselinge overgangen naar rust en kalmte, terwijl het een aanstekelijke melodie en strakke ritmes behoudt. Dit 12-minuten durende nummer is een favoriet op het album en illustreert de dynamische reikwijdte van Den Der Hale.
Halvmesyr, hoewel slechts 56 seconden lang, roept herinneringen op aan de oude Cocteau Twins, wat het een charmant kort intermezzo maakt binnen het album.
Point of no Recourse, het zevende nummer, onderscheidt zich als een langzamer, soberder stuk. Het is het buitenbeentje van het album met zijn donkere sfeer en tragere tempo.
Het album sluit af met Donkey Skin, dat begint met een prachtige, intense melodie. Het nummer zet de toon voor een krachtige afsluiting, hoewel het slot misschien wat steviger had gekund.
Samenvattend is Pastoral Light van Den Der Hale een boeiend en veelzijdig album dat een breed scala aan emoties en sferen verkent. Van ingetogen tot explosief, het album slaagt erin om de luisteraar mee te nemen op een onvergetelijke auditieve reis.
Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.