Tails Blue - Brainwash (1983)

Mix tussen Heavy Metal en Symfonische Rock afkomstig uit mijn Belgenland. De muziek vind ik verdomd fijn klinken, alleen is het jammer van die zanger: noemen ze dit nasaal zingen?
Er zit tempo in, veel muzikaal vermogen en vernuft, luister maar eens naar het lange Fools of the City. Een duidelijk raakpunt zou Rush moeten zijn, in het tweede nummer komt dat duidelijk naar voren door die basslijnen en het drumwerk. Hierop speelt ook een schitterende gitarist, dien mens haalt flitsende solo's uit zijn gitaar! Er is ook veel samenspel met de toetsenist die even op het voorplan mag treden tijdens het nummer Black Out met een fijn pianostukje: je verwacht een powerballad maar gelukkig is het noppes, integendeel de fijne symfonische muziek met ballen blijft duren.
Is Tails Blue dan het Belgische antwoord op Rush, het zou kunnen en ik geef er niet om. Dit is een fijn plaatje en een fijne ontdekking, een beetje jammer van die zanger die heel zeker zijn stinkend best doet, ik mag het ook niet te negatief voorstellen. Ik moet ook aan een andere proggroep denken tijdens het beluisteren van dit album: het Nederlandse Marathon die sublieme albums heeft uitgebracht. Tails Blue is met dit kort album mijn verrassing van de week en eentje die ik nog vaak zal afspelen!