Blockheads - Human Parade (2002)

Wrarw, een al energie dit album. Het is dan ook geen wonder dat het na Napalm Death's From Enslavement to Obliteration het beste grindcore-album is wat ik ken. Mensen die nasum kennen weten wat ze hier kunnen verwachten, alhoewel ik dit toch een stukje sterker vind dan het werk van hen, aangezien er met dezelfde energie toch meer afwisseling wordt getoont.

Wat we hier dus voorgeschotelt krijgen is enorm energieke Grindcore. Let ook op die drummer, die kan er wat van zeg! De productie is enorm vet, maar verliest toch geenzins zijn rauwheid en het album klinkt daardoor nog enorm punky. Er zijn 2 zangers, de ene verzorgd een aangename schreeuw. De ene keer zingt ie met een hoge schreeuw, de andere klinkt ie meer als een boskabouter . De ander verzorgd een grunt, niet heel diep of gutteraal, maar wel enorm warm en overweldigend. We krijgen een wisselende werking van Grindcore en meer Doomy nummers.

Het album begint enorm opgefokt met een verschoeiende Grindcore-meezinger. Ook Track 2 is erg agressief, alhoewel mischien wat minder rauw en wat langzamer, word er wel wat meer ruimte gegeven aan de heerlijk speelse drums. Echt een nummer voor het haardvuur doordat het gewoon zoveel warmte afstraalt. Ook Track 3 is heeft een gevaarlijk midtempo begin waarna het sonische geweld losbarst. Track 4 begint erg rauw, maar krijgt laterop wat meer groovende ritmes. En dan nummer 5, wat een enorm gaaf nummer is dat. Die golvende, groovende ritmes zijn gewoon van ongekend niveau. Hierna krijgen we allemaal Grindcore-gerichte nummers waar niet zo heel veel veranderingen in zitten. Bij Track 8 verwisselende tempo's weer wat en word er de hele tijd op midtempo gespeelt. Dan is Track 9 nog een nog een stuk langzamer, en een heel stuk loger. De hoge krijser krijgt hier zijn kans om te laten zien wat hij kan. Heerlijk Doomy nummer. Track 11 is een Grindcore nummer. Track 12 is weer een geweldig log nummer Of iedergeval, het begin, iets voor het midden barst het uit in een Grindcore-orkaan waar de drummer probeert zo snel mogelijk te blasten. Track 13 begint met woest groovende oceaan-ritme's waarna er weer wordt geblast. Ook Track 15 werk met die enorm coole ritme's, maar nu het hele nummer lang, geweldig. En als afsluiter is Track 20 echt geweldig Enorm overweldigend Doom-monster die als een Tsunami op je afkomt, en als het blasten begint met een rotvaart op je neerkomt.

Goed, weet je wat ik ga doej, ik gooi deze gewoon op nummer 1 van mijn top-tien, want eigenlijk is deze nog beter dan die van Napalm Death.

Klinkt beter dan ik gedacht had. Binnenkort maar eens een stemmetje zetten.

Dit is een lekkere grindcore plaat. Zeker de liefhebbers van Napalm Death kunnen hun hart hier ophalen. Het is vooral lekker doorrammen met hier en daar een wat logger nummer. Fijn plaatje.