Lolita Terrorist Sounds - St. Lola (2023)

De krochten van de hel worden in de jaren tachtig door indrukwekkende avantgardistische acts als Swans, The Birthday Party, Einstürzende Neubauten, Virgin Prunes, Christian Death en Foetus volledig uitgewoond. Door de zwaarte van de performance lopen zalen half leeg, en spreekt men er schande van. Ja, er wordt in de goede zin van het woord maar ook met afschuw over die intense zware voordracht gediscussieerd. Leef je leven alsof het je laatste dag is. Zonder deze mindsetting ontwikkelt de toekomst van de gothic doemdenkers, de industrial noise drones en zelfs de postpunk movement zich totaal anders. Door het gevaarlijke destructieve karakter sneuvelen er een aantal belangrijke randfiguren. Achteraf gezien wordt deze kunstvorm wel breder geaccepteerd, al blijven het platen die je niet bij een gezellige familiegelegenheid draait.

Maurizio Vitale heeft het allemaal prima begrepen en kijkt met bijna ziekelijk respect tegen de muziekhelden uit verleden tijden op. Die adoratie is zelfs zo sterk dat hij op Swans gitarist Kristof Hahn afstapt en hem uitnodigt om aan zijn shockerende Lolita Terrorist Sounds project deel te nemen. Het lukt hem zelfs om de hoogbejaarde Bob Rutman te strikken welke kort na die opnames komt te overlijden. Er is eigenlijk maar een persoon geschikt om dit alles te leiden en dat is producer Thomas Stern. Die weet als geen ander die Berlijnse underground scene een stem te geven, niet vreemd dus dat hij door regisseur Wim Wenders gevraagd wordt om samen met Crime and the City Solution een bijdrage voor de Until The End Of The World film te leveren. De visie van Thomas Stern zou namelijk ook prima de Himmel Uber Berlin grijsheid inkleuren, maar deze is dus niet van zijn hand.

Maurizio Vitale heeft Italiaanse roots, en zijn naam is net zo mysterieus als zijn transgender Lolita Terrorist Sounds alter ego. Door zijn angstaanjagend uiterlijk presenteert hij zich als het jongere bastaardneefje van Marilyn Manson uit zijn Antichrist Superstar tijdperk. Het is allemaal theater, allemaal schijn, maar deze lugubere gimmick spreekt wel een bepaald publiek aan. Er wordt gedweept met taboes, heilige huisjes worden omver geschopt, uiteindelijk is het toch allemaal een Great Rock & Roll Swindle. Amusant gezichtsbedrog, maar dan wel zeer vermakelijk. De achterdeur wereld van de glamour en roem met de seksschandalen, de drugsverslavingen en het nachtelijke straatleven. Een verlaten Oost-Berlijns spookhuis dat tijdens de koude oorlog door de geheime dienst bewoont wordt vormt hierbij het opnamedecor.

Met het opgewonden fetisjisme voor kaalgeschoren vrouwen hakt het indringende Shaved Girl er letterlijk hard in. Een unheimische geluidskakofonie waarbij Bob Rutman misschien wel voor de laatste keer de begrafenismars doodsklokken van zijn eigen requiem bespeeld. Lolita Terrorist Sounds haalt al het opgelegde slechte van de mensheid naar boven, de jeugdtrauma’s, het ziekelijke verlangen en de dromen die het daglicht nooit mogen aanschouwen. Natuurlijk is de impact niet zo groot als de verschrikkingen van de grondleggers, Maurizio Vitale komt er bangelijk dicht bij in de buurt. Toch staat Shaved Girl vooral voor de LGBTQ trots, een regenboogsong met vervaagde kleuren. Durven om jezelf te zijn en je niet als een melaatse kluizenaar van de maatschappij afzonderen.

Die sociale vervreemding staat tevens in het rockende Prison Song centraal. Is de celstraf het gevolg van het anders denken, of verliest iemand zich juist in de liefde, een crime passionnel tot gevolg. Kristof Hahn laat de gitaar stevig tegensputteren. Wat een geweldenaar is deze muzikant toch. Als Michael Gira het brein van de Swans formatie is, dan vormt Kristof Hahn tegenwoordig wel het hart welke de bloedsomloop in werking stelt. De piano en treurstrijkers staan voor het verdriet garant, maar worden door het krijsende industrial monster overstemd. Grootheidswaanzin hiërarchie centraliseert zich in het kritische Red Carpet. Waarom laat het individu zich vermorzelend vertrappen en stelt deze zich ondergeschikt aan de machtige wereldleiders op. Waarom bepalen die de richtlijnen van het rechtssysteem privilege waarbij je jezelf buitenspel plaatst.

Mind The Gap, imponeert met de herkenbare Kristof Hahn pedal steel gitaarsound. Overleef het leven door je hersenen te legen. Ontsnap aan de realiteit door deze te ontkennen. Forensisch grenzeloze nachtelijke romantiek op de achterbank van een taxi, schaamteloos ontremd. De drive van de song bepaald de snelheid van het ritje. Curse met de aan Joy Division schatplichtige drumpartijen, speelt op de behoefte van het heimelijke verlangen van volwassen 1.001 nacht sprookjes in. Curse heeft een hoog retro postpunk gehalte, met bezwerende tribal drums, machinale ritmes en een gejaagde licht Oosterse ondertoon. Gloria! En dan komen we uiteindelijk bij St. Lola uit. De beschermheilige van het uitschot welke het ziekelijke verlangen belichaamt. De zeven hoofdzondes herenigd in een goddelijk personage. Stelt hij hierbij de sensuele schoonheid van Marlene Dietrich centraal? Het geweten van Duitsland in al haar schoonheid en pracht, maar tevens de zwart gebrande geschiedenisbladzijdes.

Uiteindelijk verlangen we allemaal naar een harmonisch bestaan. In Living-In-Glory geven we ons aan de structurele rangschikking over. De leegte van het niets, met de oorverdovende herhalende oerknal. Hoe hard kan stilte binnenvallen, hoe fluisterend dichtbij kan het einde komen. Waarom is St. Lola zo goed? Het zet uitgesproken hedendaagse vraagstukken in een vintage doodgraversjasje centraal. De duisternis van het nu overstijgt de verzonnen legendes uit het verleden. De ziel verterende bloedzuigers staan aan de top van de maatschappij. Mindfulness voor de onwetende, die hun meningen en rechten voor een aantal likes opofferen. Hell Is Round the Corner, Welcome To Paradise.

Lolita Terrorist Sounds - St. Lola | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com