Martyn Joseph - This Is What I Want to Say (2024)

het 18e album van de 63-jarige uit Wales afkomstige singer/songwriter Martyn Joseph. Tja 18 albums waar slechts 23 keer op gestemd is met een gemiddelde van 3,70. ben zelf ook onbekend met de muziek van deze man, maar ik heb iets met de underdogs van deze wereld, zoals deze activistische Welshman. artiesten die in de marge opereren, maar hun passie blijven volgen. vandaar dit bericht.

de man maakt in de maand maart een tournee door Nederland, waarbij hij het kleine clubcircuit zal aandoen. tickets gekocht voor zijn komende concert 10 maart a.s. in het Ketelhuis, Oisterwijk.
wellicht wordt het voor mij en ook voor andere muziekliefhebbers een aangename kennismaking met de muziek van deze routinier.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Martyn Joseph - This Is What I Want To Say - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Martyn Joseph - This Is What I Want To Say
De uit Wales afkomstige singer-songwriter Martyn Joseph is in Nederland niet heel bekend, maar na het uitstekend ontvangen album 1960 uit 2021 levert hij met This Is What I Want To Say een nog beter album af

Martyn Joseph is een singer-songwriter uit Wales die de kunst van het schrijven van aansprekende songs uitstekend verstaat. De muzikant uit Cardiff heeft een goed gevoel voor tijdloze en vooral folky songs, waarin hij mooie en indringende verhalen vertelt. In muzikaal opzicht is This Is What I Want To Say een vrij sober klinkend album, maar de mooie en stemmige klanken op het album passen goed bij de karakteristieke stem van de singer-songwriter uit Wales, die met veel doorleving zingt. Martyn Joseph trok redelijk wat aandacht met zijn vorige album 1960, maar laat op This Is What I Want To Say horen dat dit zeker geen toevalstreffer was.

1960 van de Britse singer-songwriter Martyn Joseph dook aan het eind van 2021 op in verrassend veel op Americana en folk gerichte jaarlijstjes. Ik pikte het album zelf pas op toen het muziekjaar 2022 al een tijdje onderweg was, maar de eerste kennismaking met de muziek van de singer-songwriter uit Cardiff beviel me echt uitstekend. Martyn Joseph trok op 1960 de aandacht met een karakteristieke stem, met sfeervol ingekleurde en zeer aansprekende songs en met mooie verhalen. Het deed me af en toe wel wat aan de muziek van Chris Rea denken en af en toe ook aan David Gray, maar de songs van Martyn Joseph klonken wel wat folkier en authentieker.

1960, waarvan in 2022 ook nog een volledig akoestische versie verscheen, was zeker niet de eerste stap in de muziek van Martyn Joseph, want de muzikant uit Wales dook al in de tweede helft van de jaren 80 op en heeft inmiddels een flinke stapel albums op zijn naam staan. Door het uitstekende 1960 had ik zijn naam gelukkig wel onthouden, waardoor het deze week verschenen This Is What I Want To Say, naar verluidt zijn 27e album, het eerste album van Martyn Joseph is dat ik direct bij de release heb opgemerkt.

Het nieuwe album van de muzikant uit Cardiff ligt in het verlengde van het terecht zo stevig bewierookte 1960, maar persoonlijk vind ik het nieuwe album nog een stuk beter. This Is What I Want To Say is een behoorlijk sober klinkend album. In de meeste tracks op het album hoor je voornamelijk de akoestische gitaar van Martyn Joseph en zijn stem, met de op de achtergrond nog wat subtiele pianoklanken en in een aantal tracks zeer fraaie bijdragen van de cello. This Is What I Want To Say doet me net als zijn voorganger met enige regelmaat aan Chris Rea en David Gray denken, maar met enige fantasie is het ook een album dat Bruce Springsteen in zijn uppie zou kunnen maken.

De instrumentatie op het album is vergeleken met 1960 wat meer gericht op Britse folk en minder op Amerikaanse rootsmuziek, maar This Is What I Want To Say is zeker geen standaard Brits folkalbum. De instrumentatie is zoals gezegd behoorlijk sober, maar het levert desondanks een zeer sfeervol en warm klinkend album op. Dat is niet alleen de verdienste van de fraaie stemmige klanken, met een hoofdrol voor bijzonder mooi akoestisch gitaarwerk. maar ook zeker van de stem van Martyn Joseph, die een prominente rol heeft gekregen in de mix en die wat rauwer en doorleefder klinkt dan op het vorige album.

De muzikant uit Wales heeft ook dit keer een aantal aansprekende songs geschreven waarin hij mooie verhalen vertelt, die net zo makkelijk over persoonlijke beslommeringen als over wereldproblemen kunnen gaan. Het zijn verhalen die de aandacht direct opeisen, waardoor This Is What I Want To Say zich makkelijk opdringt, ook wanneer je normaal gesproken niet zo gek bent op dit soort sobere singer-songwriter albums. Ik hou er wel van, maar ik heb normaal gesproken een duidelijke voorkeur voor vrouwenstemmen. De stem van Martyn Joseph bevalt me echter uitstekend, ook wanneer hij zijn teksten bijna voordraagt. De Britse singer-songwriter laat, wat mij betreft nog meer dan op 1960, horen dat hij een zeer getalenteerd songwriter en een prima zanger is, die met This Is What I Want To Say alle aandacht verdient, ook in Nederland waar 1960 niet zo gek veel deed. Erwin Zijleman

Ik hoef niemand die Martyn Joseph ooit op het podium heeft gezien te vertellen dat hij een ongelooflijke artiest is, die kracht en passie in elke seconde van elk nummer investeert met alleen zijn sympathiek stemgeluid en een gitaar. Om nog maar te zwijgen over de band die hij heeft met zijn publiek. Een muzikale krijger uit Cardiff, Wales, die zijn boodschap als verhalenverteller verspreidt, de geest voedt en emoties raakt. En tijdens zijn optredens in ons land altijd kan rekenen op een groep hondstrouwe fans. Een muzikant die al veertig jaar lang doet wat de veelzeggende titel van zijn nieuwe album aangeeft: This Is What I Want To Say.

Eentje die de volledige aandacht van de luisteraar vereist. En dat binnen de vertrouwde grenzen van het singer songwriter genre met spaarzame arrangementen. Subtiel met de nadruk op de zachte begeleiding van zijn akoestische gitaar of piano, Liz Hanks’ liefdevol cellospel en de prachtige samenzang met Antje Duvekot (Take Me To Love). Goed nieuws voor de liefhebbers van albums als Far From Silent (1999) en Full Colour Black and White (1996) met de ingetogen gemoedstoestand en een warm en akoestisch geluid. Boordevol ontroering en optimisme. Gebracht met pure passie en vakmanschap van de hoogste integriteit. Nederig met een muzikale oprechtheid vol ledjes over liefde en verlangen, over plaats en tijd, over het vinden van zekerheid te midden van tegenstrijdigheden, dit is wat hij wil zeggen. En zoals altijd zegt hij het met oprechte welsprekendheid.

Nadat ik in 2019 een concert van Martyn Joseph in het Brabantse Nieuwendijk heb bijgewoond, ben ik een fan van deze geëngageerde singer-songwriter. 'Sanctuary' heb ik grijs gedraaid en ik kwam er toen pas achter dat ik ook nog een oude cd van hem had met daarop de enige hit die hij heeft gehad in Engeland "dolphins make me cry'. Maar dat is niet te vergelijken met wat hij nu zingt, terwijl hij deze hit op verzoek nog als toegift gaf tijden het ingelaste optreden afgelopen dinsdag in Nijmegen in het geweldig leuke theatertje 'de Thiemeloods' waar ik een jaar geleden ook Josienne Clarke heb gezien.
En het was weer een prima optreden van deze 'Bruce Springsteen' uit Wales, waar hij heel veel nummers van 'this is wat I want to say' heeft gezongen.
Het 18e album en wat is dat weer een geweldig album. Het is heel erg sober met minimale begeleiding, zodat de aandacht niet wordt afgeleid. Dat is 'live' trouwens niet mogelijk, de intensiteit van zijn optreden is enorm. Enkel Martyn Jospeh met 4 gitaren en 3 mondharmonica's , dat is het. Maar hij geeft alles tijdens een optreden, ook nu weer. Twee sets van al gauw een uur met een korte pauze er tussen en dan ook nog een aantal toegiften. Je bent zo 2,5 uur verder !
Martyn Joseph neemt geen blad voor zijn mond en zingt over problematiek in het klein en in het groot. Daarnaast ook persoonlijke , intieme songs.
Zeker in deze tijd probeert hij nog hoop te houden. Hij heeft een kleine liefdadigheids organisatie opgezet voor hulp op allerlei vlakken, kleinschalig zodat er geen geld aan de strijkstok blijft hangen. Door donaties is er hulp gekomen voor allerlei projecten in binnen- en buitenland. Hij geeft aan dat wij vaak zo door het grote nieuws bevangen zijn, dat we zulke projecten die de levens van mensen veranderen niet zien.
'This is wat I want to say' laat Martyn Joseph van zijn sterkste kant horen, zowel tekstueel als muzikaal. In de optredens zit vaak nog wat humor, maar deze plaat is voor Matyn Joseph zijn doen wel heel serieus. Maar misschien vragen deze tijden daar wel om. 'Folding' waar de plaat mee begint is zo'n prachtig lied en laat ook zien dat Martyn Joseph ver verwijderd is van de eerste evangelische platen die hij maakte. Daar is niets of niet veel meer van over en persoonlijk vind ik dat prima.
Een zeer mooie plaat, echt een tijdsdocument.