Three Eyes of the Void - The Atheist (2023)

Soms weet je direct met het intro al: het moet wel raar lopen als dit geen mooi album wordt. De rustige soundscape-achtige opbouw die na een paar minuten wordt doorklieft door een snerpende gitaar om vervolgens over te gaan in typische atmosferische black metal en tenslotte ook weer mooi rustig (semi)akoestisch afsluit, valt voor mij in die categorie. En na een krappe 3 kwartier luistergenot kan ik niet anders dan deze stelling inderdaad bevestigen.

Naast Behind the Stars verdient Descent speciale vermelding: begint als een soort melancholische balad met introductie van "cleane" vocals, een saxofoon (!) en een klassiek aandoend piano outro: ik zou het bijna progressieve black metal noemen...

Delirium, een soort van instrumentale stilte voor de storm lijkt langzaam op te bouwen met een dreigende climax die uiteindelijk toch niet komt, bijzonder maar in dit geheel past het prima.
Die "climax" komt uiteindelijk wel in het afsluitende titelstuk overigens waarin nog 's goed wordt losgegaan.

Kortom: goeie plaat => aanrader voor de liefhebbers van (avontuurlijke) atmosferische black metal !
(we beginnen 's met 4 *)