Brother Bird - Another Year (2024)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Brother Bird - Another Year - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Brother Bird - Another Year
Caroline Glaser schaart zich als Brother Bird onder de talloze vrouwelijke singer-songwriters in de indiepop en indierock van het moment, maar wat is haar debuutalbum Another Year een aangenaam album

Probeer als jonge vrouwelijke singer-songwriter met een voorliefde voor indiepop en indierock nog maar eens op te vallen binnen het enorme aanbod van het moment. Het Amerikaanse Brother Bird doet het met Another Year. Het project van Caroline Glaser uit Nashville trekt allereerst de aandacht met een serie uitstekende songs, die na één keer horen in je hoofd zitten. Het zijn songs die bovendien opvallen door de uitstekende en zeker ook karakteristieke zang op het album en door de smaakvolle en gevarieerde instrumentatie. Verzadiging dreigt al een tijdje in dit genre, maar Another Year van Brother Bird is een album dat ik niet graag had gemist en dat me in een paar dagen tijd zeer dierbaar is geworden.

Ik neem me iedere week voor om voor de afwisseling eens geen nieuw album van een jonge vrouwelijke singer-songwriter met een voorliefde voor indiepop en indierock te bespreken op de krenten uit de pop. Het aanbod in het genre is immers zo groot dat verzadiging al een tijdje op de loer ligt, terwijl het maar heel weinigen gegeven is om een album te maken dat zich kan meten met het beste dat in het genre is verschenen de afgelopen jaren.

Ik had deze week echter geen rekening gehouden met de release van Another Year, het debuutalbum van Brother Bird. Het is een album dat aansluit bij flink wat albums die de afgelopen jaren zijn verschenen in de indiepop en indierock, maar toch heeft Another Year van Brother Bird wat mij betreft een duidelijk eigen geluid. Het is een geluid dat ik direct heel mooi vond, waarna het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante me heel snel wist te overtuigen en uitgroeide tot een van mijn favoriete nieuwe albums van deze week.

Brother Bird is een project van Caroline Glaser uit Nashville, Tennessee, die op haar eerste album verrast met frisse en toch ook eigenzinnige popsongs. Another Year opent met een zachte en lieve popsong, waarop het label ‘bedroom pop’ niet zou misstaan, tot de gitaren aan het eind van de songs toch opeens wat steviger klinken en Caroline Glaser bovendien wat krachtiger zingt. Brother Bird opereert vaker op het snijvlak van indiepop en indierock, maar de songs van de Amerikaanse muzikante blijven ook wanneer de gitaren wat steviger mogen uithalen redelijk zacht en aangenaam melodieus.

Het is een geluid waarin de zang van Caroline Glaser makkelijk overeind blijft en het is deze zang die mijn enthousiasme voor het album in eerste instantie aanwakkerde. De zang op Another Year is zoals gezegd redelijk zacht en hier en daar wat meisjesachtig, maar Caroline Glaser beschikt ook over een karakteristieke en wat mij betreft zeer aangename stem, die ook een ruw randje heeft.

Ook in muzikaal opzicht slaagt de muzikante uit Nashville er wat mij betreft in om op te vallen. Dat doet ze door in een aantal songs flink wat dynamiek toe te voegen, maar Brother Bird experimenteert op Another Year ook met veelkleurig gitaarwerk en bijzondere uitstapjes met keyboards. Waar veel albums in het genre uiteindelijk wat eenvormig klinken, wat overigens geen bezwaar hoeft te zijn, varieert Caroline Glaser er flink op los in haar songs, waardoor haar debuutalbum steeds weer een andere afslag neemt. Het maakt niet zoveel uit welke afslag Another Year neemt, want de songs van de Amerikaanse muzikante zijn zonder uitzondering aansprekend.

Feit blijft dat het flink dringen is in dit genre, waardoor de kans dat Brother Bird zich met Another Year flink in de kijker speelt niet zo heel groot is. Het zou wat mij betreft echter jammer zijn wanneer het debuutalbum van Caroline Glaser onder sneeuwt. Daarvoor laat de Amerikaanse muzikante in muzikaal en vocaal opzicht en als songwriter teveel talent horen.

Hoogtepunt op het album is wat mij betreft het prachtige Ghost, waarin de zang echt bijzonder mooi is en ook de sfeervolle instrumentatie zich makkelijk weet te onderscheiden. Het klinkt een beetje als Mazzy Star met een eigentijdse touch en dat is een fraaie kers op een bijzonder smakelijke taart. Erwin Zijleman