Tattoo Rodeo - Rode Hard, Put Away Wet (1991)

Gave kruising tussen bluesrock, southern rock en glamrock met flink wat countryinvloeden.

Lekker stevig gitaarwerk, bluesy zang, mondharmonica noem maar op. Een stevige versie van Black Crowes zeg maar. Zanger klinkt een beetje zoals die van Tyketto, waar het ook wel een beetje vergelijkbaar mee is, maar dan meer rootsy.

Ik hoorde net voor het eerst een nummer van deze band; Let me be the one. Ik was erg verrast! Gaaf nummer dat me nieuwsgierig maakt naar meer werk van ze. Ken de naam al jááááren maar het was er nog nooit van gekomen om ze te checken. Middels één of andere ballad compilatie op youtube nu dus wel.

Zoals ik eerder al zei, is het een meer bluesrock achtige versie van Tyketto. Je kan er geen buil aan vallen. Scoor die plaat!

Het doet me ook sterk denken aan de band Roxy Blue. Ken je die? Zelfde sound en feel met die southern twist enzo.

Nee, kende ik nog niet. Maar de review aldaar stemt me vrolijk.

Vergelijkingen met Tuff en Tora Tora klinken mij goed in de oren. Alleen Trixter heb ik nooit wat aan gevonden.

Heb een beetje haat-liefde verhouding met Trixter eerlijk gezegd. Heb hun eerste 2 albums op cd. Had de eerste laatst in de auto en toen viel ie me niet mee eerlijk gezegd...maar vandaag kan ie me maarzo wel bevallen. Het is in ieder geval geen band waar ik van ondersteboven ben.

Stiekem een heel lekker album. Tussen alle releases van begin jaren 90, waar de 'grunge' beweging en de rapmetal de boventoon voerden, kwam dit leuke bandje met een uitstekende schijf. De mengeling van southern rock, wat glam en een scheut blues levert aanstekelijke nummers op. Het is met name Dennis Churchill-Dries die zijn visitekaartje afgeeft, wat heeft deze kerel een bereik. Na het vervolgalbum is de band een stille dood gestorven.

In het sleaze rock genre een 'vergeten' pareltje. Aan de zang kan het in ieder geval niet liggen, aan de productie evenmin, aan het muzikaal gebodene kan men ook geen buil vallen. Wellicht onvoldoende in de markt gezet door de platenmaatschappij, viel het samen met de opkomst van de houthakkershemden, zeg het maar. Het plaatje blijft echter boeien, ook na bijna 30 jaar. Tell Me Why, Been Your Fool, Let Me Be the One, grootse ballads met mooie arrangementen. Strung Out, Sweet Little Vikki noem het Southern Sleaze rock en het is aan mij goed besteed. Er staat geen enkel slecht nummer op dit plaatje, hoewel tegen het einde van het album de rek er wel een beetje uitraakt.