Haywire - Don't Just Stand There (1987)

Fantastisch album van deze Canadese band! Ik kende de naam vaag maar de muziek nog niet. Via youtube wat opgezocht en dat klonk veelbelovend. Dus de lp maar gekocht. Heerlijke melodieuze rock zoals land- en genregenoten Harem Scarem, Loverboy en Honeymoon Suite ook zo fantastisch maakten. Prima oor voor pakkende melodieën, voorzien van goed gitaarwerk en subtiele maar nooit storende synths.

Ik kan hier ook wel blij van worden. Een soort DuranDuran on steroids.

Discorock is misschien een goede omschrijving. De gitaarsolo's zijn lekker over de top.

Leuk weetje: elke Haywire-plaat pakt een andere rocksound, waardoor geen enkele plaat hetzelfde klinkt, maar nooit breken ze echt door.
Later komen leden van deze band terug in de hobby-band van Saga-gitarist Ian Crichton.

Kijk, dat laatste is dan weer een leuk nieuwtje voor me! Klinkt ergens ook wel logisch aangezien beide bands uit Canada komen.

Welcome to the Boom Boom Room heet die plaat. Best aardig hoor.

Thanks! Ik zal 'm eens opsnorren

Via een andere Canadese band uit hetzelfde genre bij dit collectief uitgekomen. Net als bij zoveel andere bands in het AOR genre vormt ook hier een zanger het boegbeeld. Paul MacAusland is een prima zanger. De veelal uptempo nummers maken dit plaatje tot een klein feestje. Helaas bevatten enkele songs wel een aantal simpele refreinen die tegelijk contrasteren met een aantal dik ingezette gitaarsolo's. Een nummer als Fire vormt een heerlijk voorbeeld van een catchy melodieën met een vlammende solo, zo lust ik ze wel.
Het blijft toch fascinerend hoeveel goede bands Canada in de jaren 80 en 90 heeft voortgebracht in het AOR genre. Doordat enkele typische jaren 80 elementen zoals de synthesizer niet overheersen blijft het als geheel wel boeien, leuk plaatje.

Dit is wel mijn dirty pleasure. Rock, pop, disco, alles in de blender en knallen maar. Funky ritmes, dikke lage synths, schreeuwende, stoere zang en scheurende gitaarsolo's. Heerlijk van die hoorn-arrangementen uit een plastic doosje.

Ik kan me zo ontzettend voorstellen hoe vreselijk mensen dit zullen vinden. Maar ik heb 1 uitgangspunt, als iets goed klinkt en mij bevalt dan is het gewoon goed. Geen discussie mogelijk en nu maar dansen!

En dat maakt dit schijfje (bij vlagen) ook zo leuk. De pastiche ligt er dik bovenop, het poedelhaar, de koortjes, de keyboardstukken en toch maakt het geheel een sympathieke indruk. Dit ligt zeker niet lang op de draaitafel hier in huis, maar af en toe is het best lekker om een dergelijk plaatje op te leggen. Enorm catchy songmateriaal, een prima zanger, een fraaie productie en na 1 keer luisteren zitten enkele melodieën al in je kop geramd. Met de omschijving 'guilty pleasure' kan ik ook prima leven.

Deze heerlijke plaat op lp tegengekomen, geen moment getwijfeld om deze mee te nemen. Heerlijk vrolijk naief en lekker dansbaar. Ook de teksten er nu bij, dus meezingen geblazen.

Goede vangst! Ik ben nog steeds op zoek naar het debuut op vinyl. Ook een te gek album.

Het debuut vond ik maar matig. Maar deze Haywire zal nog vaak rondjes draaien.

Heb het debuut een aantal keer op Spotify geluisterd en was gelijk verkocht. Nuthouse is overigens ook een te gek album!