Barry Dransfield - Barry Dransfield (1972)

Verhoogd naar 4*. Op een late avond met een glas Whisky is dit wel erg prettig. Vooral Girl of Dances en Lilly's Ballade smaken naar meer. Jammer dat ik dit niet eerder heb opgepikt. Voor Folk-liefhebbers een must.

Barry Dransfield is een iconische naam binnen de Britse folkwereld, vooral bekend vanwege zijn zelf getitelde album uit 1972. Dit album is een ware parel binnen het genre, die de luisteraar meevoert op een reis door de muzikale erfenis van Groot-Brittannië. Barry Dransfield, geboren in Harrogate, Yorkshire, heeft altijd een diepe band gehad met traditionele folk. Hij is niet alleen een meester op de viool, maar ook een begenadigd zanger en gitarist. Zijn muziek is doordrenkt van authentieke emoties en ademt een sfeer van oprechte nostalgie.

Wat dit album echt bijzonder maakt, is de manier waarop Dransfield traditionele folk weet te vermengen met zijn eigen unieke stijl. Elk nummer op het album voelt als een zorgvuldig uitgekozen verhaal, verteld met een oprechte passie voor de muziek en de geschiedenis die eraan ten grondslag ligt.

Barry Dransfield, een eminente figuur in de Britse folkwereld, bracht in 1972 dus zijn gelijknamige album "Barry Dransfield" uit, dat nog steeds wordt geroemd om zijn diepgaande muzikale composities en lyrische verhalen. Dit album is een waar testament van Dransfield's virtuositeit, zowel vocaal als instrumentaal. Laten we dit sonische meesterwerkje van dichterbij bekijken, nummer voor nummer.

Het album opent met "The Werewolf," een melancholisch nummer dat het verhaal vertelt van een weerwolf die worstelt met zijn dualiteit. Dransfield's zang is hier meeslepend, vooral in de a capella opening en wordt ondersteund door een somber arrangement dat de onderliggende tragiek van het verhaal benadrukt.

"Be My Friend" volgt, en het ingetogen karakter van dit nummer is bijzonder ontwapenend. Dransfield's zang is hier kwetsbaar en oprecht, waardoor een intieme band met de luisteraar ontstaat. De eenvoud van de begeleiding onderstreept de emotionele lading van het nummer.

"Hyde Park Mansions / Irish Jig" combineert twee stukken in één nummer, te beginnen met een beschrijvend verhaal over het leven in de drukke stad, waarna het overgaat in een energieke jig. Deze overgang toont Dransfield's vermogen om moeiteloos te schakelen tussen verschillende muzikale sferen. Dransfield's virtuositeit op de viool komt duidelijk naar voren. De combinatie van een melodieus nummer met een traditionele Ierse jig zorgt voor een levendige en aanstekelijke track die de luisteraar doet meedeinen op het ritme

In "She's Like a Swallow," weet Dransfield de luisteraar te betoveren met zijn ingetogen en melancholieke vertolking. Dit nummer opent wederom met een mooie a capella en is een perfect voorbeeld van hoe hij met minimale middelen een maximale emotionele impact weet te bereiken. De eenvoudige, maar effectieve arrangementen laten zijn stem en vioolspel volledig tot hun recht komen.

"Broken Barricades" is een introspectieve en delicate track, hoewel deze misschien iets minder tot de verbeelding spreekt. De ingetogenheid van het nummer kan echter juist voor sommigen een diepere resonantie hebben.

"Girl of Dances" is een prachtig ingetogen melodie waarin zang en viool perfect op elkaar zijn afgestemd. De harmonie tussen Dransfield's stem en zijn vioolspel maakt dit nummer tot een van mijn persoonlijke favorieten op het album.

"Lots of Little Soldiers" biedt een contrast met de voorgaande nummers door zijn dansbare melodie en aanstekelijke ritme. De speelse toon en de levendige uitvoering maken dit tot een bijzonder verfrissend nummer op het album.

"Lily's Ballade" is een andere fijne, ingetogen track. De eenvoud en de subtiliteit van de melodie zorgen voor een rustpunt middenin het album, en benadrukken Dransfield's vermogen om met minimale middelen een diepe emotie over te brengen.

Bij "The Trip to Derrow / The Traveller / St. Anne's Reel" staat de fiddle centraal, en de meesterlijke uitvoering van deze medley toont Dransfield's technische vaardigheden en zijn diepgewortelde kennis van traditionele folk.

"Robin Hood and the Peddlar" is een verhalende track die de luisteraar meeneemt op een inspirerende reis. Dransfield's vertelkracht komt hier volledig tot zijn recht, en de muzikale begeleiding versterkt de narratieve kracht van het nummer waardoor je bijna het gevoel hebt dat je zelf deel uitmaakt van de legende.

Het album sluit af met "General Worthington," een opgewekte en levendige track die een positieve noot toevoegt aan het einde van deze muzikale reis. De vrolijke melodie en de energieke uitvoering zorgen voor een bevredigende afsluiting van een indrukwekkend album.

Samenvattend is "Barry Dransfield" een meesterwerkje binnen de Britse folk. Het album weet de luisteraar te betoveren met zijn combinatie van traditionele elementen en persoonlijke interpretaties. Barry Dransfield's virtuositeit en passie voor de muziek maken dit album tot een onmisbaar stuk in de collectie van elke folk-liefhebber.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl
Noot: De tekst is grotendeels gegenereerd met AI op basis van een prompt met volledig door mij zelf verzamelde gegevens en mijn persoonlijke indrukken en beleving van de nummers op het album.

de uit Yorkshire afkomstige enigszins obscure folk muzikant Barry Dransfield had eerder (1971 en 1972) 2 folk albums gemaakt met zijn broer Robin Dransfield, toen dit solo album van hem in 1972 verscheen. in datzelfde jaar speelde hij eveneens mee op het album "Morris On" met o.a. Ashley Hutchings en Richard Thompson.

na een Europese tournee met zijn broer haalde Martin Carthy hem over naar Londen te komen, waar hij in contact kwam met Hans Fried, staflid van Collett's boeken en platenwinkel, die hem aanbood een album op te nemen, met als resultaat het gelijknamige "Barry Dransfield" dat in een week tijd werd opgenomen.

dit album is een fraaie mix van nummers van "hedendaagse" songwriters:
1. The Werewolf van de Amerikaanse folkie Michael Hurley
2. Be My Friend van de Amerikaanse singer/songwriter David Ackles
5. Broken Barricades, muziek Gary Brooker, tekst Keith Reid (cover van het gelijknamige Procol Harum album)
7. Lots of Little Soldiers een anti-war song van de Schotse folkie, singer/songwriter Matt McGinn
8. Lily's Ballade een gedicht van Patrick Carroll op muziek gezet door de Ierse gitarist Humphrey Weightman
11. General Worthington van de Engelse "music hall" componist Ted Waite

plus 4 traditionals:
3) Hyde Park Mansions/Irish Jig: ( "learned from Packie Byrne who can never remember titles")
4) She's Like a Swallow
9) Reels: instrumentaal
10) Robin Hood & The Peddlar

plus 1 eigen nummer 6) "Girl of Dances" van Barry Dransfield, samen met "Be My Friend" en de traditional "She's Like a Swallow" 1 van de hoogtepunten.

de instrumentale jigs en reels (tracks 3 en 9) liggen mij persoonlijk minder en ook de Procol Harum cover wil niet beklijven. voor het overige fraaie, veelal akoestische, ingetogen nummers. vandaar 4 sterren met dank aan jorro voor het onder de aandacht brengen van dit mooie album.

de geluidskwaliteit van de Engelse cd-reissue (2002) op het label Spinney is prima.

Album werd geproduceerd door Bill Leader
Recorded at Leader Sound, Halifax, West Yorkshire

Barry Dransfield: vocals, guitar, fiddle, clogs

citaat uit de liner notes:

"This album was originally released in 1972 on the Folk Mill label via Polydor and sank without trace despite being one of the finest collections of songs issued at that time"

"By the time the album was finished Polydor had decided folk had had its day and couldn't be bothered to promote or market the album"