Taylor McCall - Mellow War (2024)

Geboren werd Taylor McCall in Greenville, South Carolina, als zoon van een ambachtsman en de dochter van een predikant. Hij vond al snel zijn ware toevluchtsoord in het bos en op het water, en gedurende een groot deel van zijn vroege leven wisselde hij het buitenleven af met de zondagsdienst. “Ik ben opgegroeid in de natuur, mijn vader en ik gingen in mijn vrije tijd vissen. Hij heeft me opgevoed om te gaan vliegvissen en elke kans die we kregen, waren we op het water of in het bos. Ervaring, verhaal en zang stonden voorop in zijn opvoeding; hij groeide op in een gezin dat doordrenkt was van wilde mysteries. Toen zijn moeder bijvoorbeeld werd geboren, vertelde de behandelende arts zijn grootmoeder en grootvader dat hun baby de nacht niet zou overleven; zoals de legende zegt, ging zijn grootvader op zijn knieën in de ziekenhuiskamer en bad voor de overleving van zijn pasgeboren dochter, waarbij hij smeekte of ze gespaard zou blijven. Een paar maanden later werd hij tot predikant gewijd, met een gezonde dochter aan zijn zijde.”, aldus McCall. Kortom een familie met een kleurrijke geschiedenis.

Zijn opa staat op de voorkant van zijn tweede album Mellow War. “Voor mij is Mellow War een eerbetoon aan mijn overleden opa, maar ook in relatie tot waar ik muzikaal nu sta. Mijn opa ging naar Vietnam. Dit zijn liedjes die een soort brieven aan huis zijn waarvan ik dacht dat hij ze zou hebben gestuurd. Mijn opa was altijd al een grote inspiratie voor mij; het is groter dan muziek alleen. De liedjes zijn een eerbetoon aan alles waar hij voor stond en alles wat hij mij heeft geleerd. Het is voor mij een manier om met hem te delen, zelfs nu hij zich in een andere dimensie bevindt. Dit gaat niet alleen over mij of mijzelf. Dit is geen muziek over mezelf.”, aldus McCall. Een plaat die tevens voortkomt uit het verlies van een van mijn beste vrienden, Fritz.

In de opener Old Ship of Zion Prelude en de afsluiter Old Ship of Zion Outro van zijn uitstekende debuutalbum Black Powder Soul is de zang van zijn overleden opa in een traditionele song te horen. Ook nu weer is de nostalgische opener Sinking Sand een geluidsfragment waarop zijn opa is te horen. Net als zijn debuut is het weer een avontuurlijk album geworden en wordt zijn country geïnjecteerd met diverse andere stijlen, zoals bijvoorbeeld soul. Zijn invloeden variëren nogal, van oude hiphop tot Bobby Charles, van zuster Rosetta Thorpe tot TKTK. Johnny Cash. The Band. Breng de dag door op de rivier met McCall en je zult waarschijnlijk een staalkaart horen van JJ Cale, Taj Mahal, TKTK en een paar van diens tijdgenoten. Helaas beschik ik niet over de credits, maar zo zijn bijvoorbeeld de geweldige McCrary Sisters te horen op Tide of Love. Het album werd uitstekend geproduceerd door Sean McConnell (Michael Franti, Wade Bowen), maar deze keer samen met McCall zelf. McCall mag Robert Plant tot zijn fans rekenen. Toerde reeds in november met Plant door het Verenigd Koninkrijk en zal in maart andermaal diens support act daar zijn. Hopelijk komt hij ook snel naar Nederland, want McCall kan gerekend worden tot de meest interessante nieuwe alt country acts.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Taylor McCall - Mellow War - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Taylor McCall - Mellow War
Taylor McCall heeft met Mellow War een uitstekend rootsalbum gemaakt, dat opvalt door fraai doorleefde zang, warme klanken, een bonte mix aan invloeden en vooral ook een serie uitstekende songs

Mellow War van de Amerikaanse muzikant Taylor McCall was me in eerste instantie niet opgevallen, maar toen ik het album voor het eerst beluisterde was ik direct flink onder de indruk van het tweede album van de muzikant uit South Carolina. Net al zoveel van zijn collega’s laat Taylor McCall zich inspireren door rootsmuziek uit het verleden en weet hij hoe een warmbloedig rootsalbum moet klinken. Met zijn emotievolle stem streeft de Amerikaanse muzikant de meeste van zijn concurrenten voorbij en dat doet hij ook met de zeer aansprekende songs op zijn tweede album. Ik selecteer meestal vooral albums van vrouwelijke singer-songwriters in dit genre, maar Mellow War van Taylor McCall wil ik zeker niet laten liggen.

Op de cover van Mellow War, het tweede album van de Amerikaanse singer-songwriter Taylor McCall, zien we zijn grootvader tijdens zijn diensttijd in Vietnam. Mellow War is opgedragen aan de grootvader van Taylor McCall, die de Amerikaanse muzikant ook al inspireerde op zijn debuutalbum Black Powder Soul. Omdat ik een duidelijke voorkeur heb voor vrouwenstemmen viel dat album in 2021 tussen wal en schip en daar was ook Mellow War bijna terecht gekomen. Dat zou jammer zijn geweest, want op zijn tweede album maakt Taylor McCall nog wat meer indruk dan op zijn debuutalbum, dat me inmiddels overigens ook dierbaar is.

Met Mellow War heeft Taylor McCall een album afgeleverd dat op het eerste gehoor vooral binnen de lijntjes van de Amerikaanse rootsmuziek kleurt, maar het levert zeker geen dertien in een dozijn rootsalbum op. De Amerikaanse muzikant slaagt er allereerst in om zijn songs te voorzien van een bijzondere lading. Het zijn songs die zich direct stevig opdringen en die vervolgens nauwelijks los zijn te laten.

Dat heeft vooral te maken met de zang van Taylor McCall, die met veel emotie zingt en beschikt over een mooie maar ook ruw en doorleefd klinkende stem. Het is een stem die me afwisselend aan Ryan Adams en David Gray doet denken en dat zijn twee stemmen die ik zeer kan waarderen. In muzikaal opzicht zit Taylor McCall veel dichter bij Ryan Adams dan bij David Gray, al staan er een aantal songs op het album die ik met enige fantasie ook best op een David Gray album kan voorstellen. Heartbreaker van Ryan Adams is wat mij betreft relevanter vergelijkingsmateriaal en dat moet genoeg zeggen over de kwaliteit van Mellow War van Taylor McCall.

Over de rauwe maar ook mooie stem van de Amerikaanse muzikant heb ik het al gehad, maar de zang, die hier en daar overigens prachtig wordt ondersteund door vrouwenstemmen, is niet het enige dat opvalt bij beluistering van het album. In muzikaal opzicht doet Taylor McCall misschien geen opzienbarende dingen, maar in vrijwel alle tracks valt het mooie gitaarwerk op en hiernaast valt vooral de trefzekere inzet van orgels op. Mellow War is niet heel eenkennig wanneer het gaat om het verwerken van invloeden en kan binnen de Amerikaanse rootsmuziek op een redelijk breed terrein uit de voeten, met folk, country, soul en blues als belangrijkste ingrediënten.

Doorleefde zang en mooie klanken vormen de basis van een goed album, maar zonder goede songs ben je nog nergens. De songs op Mellow War vallen wat mij betreft in positieve zin op. Het zijn songs die op een of andere manier direct vertrouwd klinken, maar het zijn ook songs die na meerdere keren horen nog steeds in positieve zin de aandacht trekken. Mellow War van Taylor McCall is een album met vooral wat langzamere songs, die dankzij de ijzersterke zang en de warme klanken, bijzonder aangenaam in het gehoor liggen. Het zijn songs die hier en daar stevig putten uit het verleden, maar de muzikant uit South Carolina maakt zeker geen retro. Taylor McCall moet concurreren met een legioen aan soortgenoten, maar ik vind Mellow War eigenlijk in alle opzichten beter dan het gemiddelde mannelijke singer-songwriter album van het moment en het is een album dat vooralsnog alleen maar beter wordt. Erwin Zijleman

Wat een machtige plaat is dit zeg, echt een groeier.

Goede plaat hoor. Vind hem veel beter dan de voorganger, deze klinkt echter, oprechter. De eerste vind ik teveel moeten zeg maar.
Jammer dat er bij de cd alleen een hoesje is en geen boekje. Opname kwaliteit is prima, dus wat mij betreft mooi om te hebben.