Jennifer Lopez - This Is Me...Now (2024)

Yes! Eindelijk dan ... binnenkort (na ja, februari als het dan WEL doorgaat) maar eens even aanschaffen dus...

Alleen de rode lichtjes ontbreken op de hoes.

Volgens mij juist *in* februari.

Net zo'n goede albumhoes als de laatste van Dolly Parton, als we de zwaartekracht maar te lijf kunnen gaan!

Tegenwoordig krijgen we een steeds beter idee wat microplastics voor een effect op ons lichaam hebben, maar als ik deze hoes zie dan denk ik dat er niet meer alleen van microplastics gesproken hoeft te worden voor sommige mensen.

Macroplastics....

De hoes die er nu staat is het uiteindelijk niet geworden...

Aangepast

Wauw!

Heeft meer weg trouwens van de J. Lo cd hoes dan van de cd - This Is Me... Then.

In dit geval ben ik volledig pro microplastics

Inderdaad. Ik vond de vorige cover toch een stuk beter dan deze. En ook logisch gezien de cover van THEN

Ook niet echt weg van de leadsingle. Bepaalde stukje zijn okay, maar het geheel werkt op m’n zenuwen

Hoop dat er op dit album toch nog van die typische JLo nummers staan als ‘Ain’t Your Mama’, ‘Papi’ of ‘On The Floor’.

Ik vind ze allebei wel mooi, niet echt een voorkeur hoor. An sich omlijst het wel mooi als coverfoto.

Hm, ikzelf hoop meer op een terugkeer naar de R&B stijl, die past haar zo ontzettend goed. Haar warme stem komt daar zo goed en mooi in uit. Komt ook omdat ik door haar zang en muziek als het ware een overstap heb gemaakt naar R&B, zeg maar gerust ze heeft er voor gezorgd dat ik een omslag in muzieksmaak heb ondergaan en daardoor ronduit een voorkeur voor R&B gekregen. Een terugkeer naar de sound van J. Lo tot en met Rebirth zou ik dan ook heel héél erg zien zitten.
Ik heb nog geen singles gehoord, wil ik ook nog niet... ik koop de cd en dompel me er dan in één keer in onder... maar ik kan amper wachten , het heeft zo lang geduurd...

Leuk om te lezen dat je zo enthousiast bent! Om de een of andere reden heeft een JLo album me nooit volledig weten te pakken. Vaak wel enkele nummers, maar dus nooit het hele album. Misschien deze dan (op de eerste single na )?

Zonder meer in de top 10 van mijn favoriete artiesten, het schommelt... op sommige momenten mijn meest favoriete, dan weer top 5. Ja ben volkomen gek op haar stem en muziek.
Ik hoop het voor je, met name de 3e en 4e cd zijn voor mij haar parels muzikaal gezien. Gevolgd door de 2e en uiteraard een zwak voor de 1ste. Maar vocaal is ze echt heel erg gegroeid vanaf de cd Brave, vanaf daar heeft ze heel power in haar stem, ongetwijfeld zangles/begeleiding gehad.
We gaan het zien, ben zeer benieuwd...

Toch leuk dat ze na twintig jaar een vervolg kan maken op Dear Ben.

Ik ga me eens wat meer verdiepen in haar vroegere werk!

Compleet anders hoor, geen Dance. Hoop dat het je bevalt !

Misschien kan ze het muziek maken beter laten. Lekker zingen onder de douche, thuis.

Of je post heel volwassen ergens waar je de muziekstijl wel van kan waarderen.

I don't know her

Ze verrast me… precies zoals ik had gehoopt, geen Dance, maar terug naar haar vroege jaren, heerlijke mellow R&B/Pop. Geen featured artists, gewoon Jenny. Daarom minder vocale uithalen zoals ze wel had op de bijvoorbeeld Love? en A.K.A., nu hoor je die meer subtieler en gedoseerder. Geen geforceerde hitsingles met stampende beats en halve raps van toegevoegde artiesten. Als er al raps zijn, dan doet ze die zelf als ik het zo hoor. “Can't Get Enough” heeft wel de nodige hitpotentie btw, vreselijk catchy!
Ik hoor de cd nu voor de tweede keer en word blijer en blijer, als je fan bent van de dampende hitsingle Jennifer dan heb je hier niet veel aan, hou je van haar stem en wil je een lekker gevoel en ontspannen, dan heb je hier heel veel aan. Heb ergens gelezen dat ze gezegd heeft dit misschien haar laatste plaat wordt, ik hoop het niet… ik lust hier wel meer van. Dit is de Jennifer waar ik van houd.
Heel veel lovey dovey stuff, dat was ook met de voorganger waaraan de titel van deze plaat refereert. Ze is in een happy place, mij stoort het niet. Ik hoor een geïnspireerde vrouw die vocaal zich ook prettig voelt, heel divers qua zang. Enige wat ik jammer vind is dat de nummers voor het overgrote deel een beetje kort zijn, ik zat net in het eerder genoemde “Can't Get Enough” en het mocht voor mij nog wel even verder gaan, ik waande me terug in de vroegen jaren 2000. Zelfde geldt voor “Rebound” (wat nu al een favoriet is bij mij) en het schitterende “Broken Like Me” (hoor ik daar een vocaal scherp randje?). Meer favorieten opnoemen wordt moeilijk, “Hummingbird” en “Hearts And Flowers” zouden dat zomaar kunnen worden. Mellow swing en smooth. De plaat is nog vers en ik krijg zoveel indrukken.

Ben je net als ik gek op de Jennifer periode van This Is Me... Then en Rebirth, dan heb je hier een heerlijk plaatje waar je wel eens blij van kan worden. Ik geef hem voor nu 4 sterren met een kans op een kleine verhoging.

The shade

Jlo is online één van de meest gehate celebreties van 2024. De belachelijke documentaire, de tour en dit album maken het niet echt beter. Guess somebody warned us before