Ilse DeLange - Clean Up (2003)

Ongelofelijk goede plaat van deze dame. Zeer sterke nummers. Fantastisch gespeeld/gezongen.

Geen idee waarom hij zo slecht scoort.

Een album met eigen composities en dat is te horen. De nummers weten mij niet zo te pakken en te boeien als op de voorgaande albums. Het zijn aardige deuntjes maar missen een beetje... tsja, wat eigenlijk? Laat ik het zo zeggen, als het een andere zangeres was geweest waar ik nog nooit van gehoord zou hebben, zou ik er ook verder geen aandacht aan besteed hebben. 13 in een dozijn. Jammer.

In België lukt het haar ook vooralsnog niet om echt gelanceerd te raken of ook maar iets te betekenen.

Dat meisje heeft beslist kwaliteiten, maar ik vind dat nogal muziek met weinig diepgang, met weinig karakter en te weinig eigenheid. Nogal inwisselbaar met zoveel andere countrygetinte damesstemmen, deze Ilse.

indana spreekt van 13 in een dozijn, nou ja, dààr is inderdaad het beestje ziek volgens mij...

Maar misschien zullen we later de schoonheid van haar platen ontdekken, wie weet ????

Veelzijdig album van Ilse.
Veel meer variatie dan andere albums van haar.
Maar zoals Indana al zegt pakt het mij soms niet zo. Er zitten ook schitterende nummers bij, Maar ik mis bij een aantal iets.

Toch een 4.
Mede dankzij het spel van Vinnie Colaiuta

De liedjes op dit album zijn heel apart: op cd werken de meeste niet echt, maar live komen ze wel heel goed uit de verf. Alleen Déjà Vu, Heavenless, Nobody Really Knows en Here I Am laten op deze cd horen hoe goed haar eigen werk kan zijn. Dat ze de stap aangedurfd heeft om zelf materiaal te schrijven en op te nemen is overigens wel een compliment waard.

Goed derde album van Ilse. Wat steviger materiaal, aangevuld en afgewisseld met ballads. Klinkt absoluur niet verkeerd, en een mooie produktie ook.

Mevrouw wil "rocken", bah. Levert een soort Krezip op, bah. Teksten zijn deze keer echt vreselijk dom, titelnummer is wat dat betreft een ontzettend dieptepunt, "if you don't like it, you can kiss my ass", "what's all this confusion?", "got to clean up my head", zulke platitudes. Maak je zo'n prefab-plaat en kom je wel aanzetten met het liedje "Machine People"... Gaddamme, snel doorspoelen deze.

Los van de rockende nummers zitten er een paar rustige songs tussen waarin je hoort wat Ilse zou kunnen maken als ze eens stopt met poprock maken en een hit proberen te scoren.
In nummers als Deja Vu, Heavenless of Follow is haar zang geweldig. Het zijn ook goeie composities. De popsongs doen me veel minder. New Beginning en Machine people vind ik vrij slecht.

Soit, *2,0 is wel erg laag. Half puntje erbij vanwege Heavenless, dat best aardig is en waarin ze een prima poging doet om atmosfeer te scheppen. Deja Vu vind ik dan weer erg zeurderig.

'Here i am' vind ik het sterkste nummer van de CD.
En wederom: ik begrijp die lage waarderingen niet.

Ik snap de hogere waarderingen niet.

Misschien wel haar meest eigenzinnige album gemaakt met een topploeg muzikanten. Echt nog zo'n album met die klassieke LA studiosound.

nietszeggend album van Ilse. Echt verschillende keren een kans gegeven.

Maar op op den duur maar weggegeven of het had alleen maar als kastvulling gestaan in mijn cd-collectie en zelfs dat verdient dit album niet."Clean up"heb ik in dit geval erg letterlijk genomen. Bedankt voor de boodschap Ilse

Van haar hele oeuvre noemt Ilse dit haar minst favoriete plaat. 'Clean Up is mijn ik-ben-een-beetje-boos-op-de-platenmaatschappij-plaat' zei ze ooit in een interview. De relaties met Warner Music waar ze destijds onder contract stond werden op een gegeven moment wat ingewikkelder en ze voelde dat ze als artiest dat op weg was gekomen waarbij ze zich nog meer wilde ontwikkelen als songwriter. Voor schrijfsessies en opnames vertrok ze opnieuw naar Amerika en ging daar voor het eerst op eigen kracht liedjes maken vanuit een gevoel die ze jarenlang verborgen had gehouden. Dat leverde ook best wel wat frictie op hier en daar, vandaar de de sound van dit album over het algemeen wat harder klinkt dan Ilse's andere platen. Van country is hierop bijvoorbeeld totaal geen sprake. Ikzelf werd juist een fan van Ilse door deze plaat, maar ik kan me wel voorstellen dat dit album voor veel mensen iets minder aantrekkelijk is dan haar andere albums. 'Thank You', 'Deja Vu', 'New Beginning', 'Follow', 'Clean Up' 'Not Waiting For You', 'No Reason To Be Shy' en het prachtige 'Here I Am' op het einde luister ik na al die jaren nog wel erg graag!