Larry Heard - Sceneries Not Songs, Volume One (1994)

Met albums als Introduction, Love's arrival en Where life begins in het achterhoofd is dit toch wel wat een tegenvaller. Sommige nummers klinken erg goedkoop en missen de warmte die voorgenoemde albums wel hebben.

Erg mooi album, maar kost wat tijd om het op waarde te schatten omdat het op het eerste gehoor allemaal wat simpel of zelfs plastic klinkt. Bij nadere en herhaalde beluistering kun je goed horen wat een rust hier vanuit gaat en hoe gebalanceerd en ronduit verlichtend alle tracks zijn. Hele open, lichte en omarmende muziek - doet me gevoelsmatig zo nu en dan zelfs wel aan Alice Coltrane denken, hoewel het daar in klank en stijl verder in niets op lijkt. Ik denk dat dit een bijzondere plaat om te koesteren wordt.

Verdient aanzienlijk meer beluisteraars, hoewel dit soort verkenningen met basale geluiden gegarandeerd niet bij iedereen in de smaak zal vallen.

Dit blijft een ernstig onderbelicht album. Een track als ‘Snowcaps’ is voor mij absolute buitencategorie. Elementaire kracht. Pure kunst, zou ik zelfs zeggen. Je hoort er een bevroren rivier in een winters Chicago doorheen en toch is het kleurrijk. Omdat deze muziek zo elementair, puur en basaal is, wordt hij echter makkelijk over het hoofd gezien of algauw weggezet als vergankelijk, zo lijkt het. Maar dat is dus erg onterecht.

Hij staat op mijn nog te beluisteren lijst, ben eerst nog met een ander album (Introduction) van hem bezig.