Ace Frehley - 10,000 Volts (2024)

Mooi, de nieuwe Ace Frehley komt volgend jaar uit. De eerste single klinkt weer lekker. Het leukste is dat hij eindelijk Back Into My Arms Again uitbrengt, als demo al te vinden sinds 1985 en hopelijk wijkt deze nieuwe versie niet veel af van het origineel. Ook drummer Anton Fig is weer van de partij en gelukkig ditmaal een outside producer aangetrokken, dit keer Steve Brown van Trixter.

Ace is back! (and he told you so!) Voor de zoveelste keer... maar HOE!
10.000 Volts is een te gek album met solide nummers.
Het titel nummer is al een tijdje in de lucht, maar er staan toch ook naast het titel nummer wat pareltjes op zoals Cosmic Heart, Fighting For Life, Up In The Sky (hoor ik daar een stukje solo à la Makin' Love?) en natuurlijk de prachtige afsluiter Stratosphere.
(Bijna) geen fillers op dit album! Ik ga 'm nog vaak beluisteren en genieten.
Maar live zie ik 'm liever niet meer spelen, mijn grote held van weleer.

Ace is back and he told you so! Met auto-tune als zijn vriend, net zoals Ozzy Osbourne op zijn laatste vier, vijf platen. Op 'Cosmic Heart' klinkt Ace zelfs als the Madman!

"10,000 Volts" is wel zijn beste album sinds 1989. Het album gaat lekker vlot van start met het titelnummer, gevolgd door 'Walkin’ on the Moon'. Ace is in een good mood, vooral door zijn jongere vriendin, waar warempel bijna alle songs om gaan, beetje zoetsappig voor Ace begrippen. Het levert wel lekkere songs op zonder een inkak moment. 'Cherry Medicine', 'Blinded', 'Back Into My Arms Again' en 'Up in the Sky' zijn gewoon prima songs, met kop en staart en een luie gitaarsolo van Ace.

Maar goed, Ace heeft net zoals Ozzy net even te lang doorgezopen en daar ondervind hij hier en daar wel problemen door. Zoals de schrijver hierboven al aangaf, live hoef je hem niet meer te zien. Dat komt goed uit, want door problemen met de fiscus is zijn paspoort ingenomen.