Het moet toch niet gekker worden……. Digibeet met twee linkerhanden, Chet dus, is het gelukt om een album toe te voegen op dit platform.
Met dank aan de moderators voor het plaatsen.
“H” dus, een album van Bob James uit 1980, dat opent met een tropisch nummer getiteld Snowbird fantasy (klinkt als een contradictio in terminis ).
Een redelijk spetterend nummer met een hoofdrol voor percussionist Airto Moreira en gitarist Bruce Dunlap.
Bij het volgende nummer, Shepherd’s song, keert de rust weder. Ditmaal, naast de piano van Bob, de akoestische gitaar van David Brown. Op de hoes staat dat het hier the folk melody from the Haute-Auvergne region of France betreft, maar het is mij niet helemaal duidelijk wat Bob hiermee wil zeggen. Is het oorspronkelijk een Frans deuntje? Ik denk het eigenlijk wel, want op de CD staat: from Haute-Auvergne Arr. & Adapt. by Bob James.
Grover Washington Jr schreef het derde nummer, Brighton by the sea. Uiteraard heeft Grover ervoor gezorgd dat hij, op sopraansaxofoon, goed hoorbaar is in dit nummer.
Met the Walkman wordt het tempo weer iets omhoog gegooid. Bob speelt naast de akoestische piano de Oberheim Polyphonic Synthesizer. Op de hoestekst is Bob erg enthousiast over the vocal/guitar improvisatie van Hiram Bullock. Oordeel zelf……
Lekkere percussie van Leonard “Dr” Gibbs overigens.
Op Thoroughbred is Bob, via dezelfde hoestekst, dankbaar voor het feit dat hij de rhythm section van Billy Joel’s band, bestaande uit Liberty DeVito op drums, Doug Stegmeyer op bas en David Brown op gitaar mocht lenen. Alle blazers mogen af en toe het onderste uit de kan halen op dit nummer.
Reunited is alweer het slotstuk van dit album. Zoals bij eerdere berichten al opgemerkt, bij die eerste paar albums van Bob was de luisterkoek na ruim een halfuurtje op.
Mooie bas van Gary King en hele fijne sax van Grover Washington op deze cover, onder andere bekend van Peaches and Herb (wie kent ze niet).