Catherine Lara - Nil (1975)

Een redelijk prentieuze concept album van deze Franse zangeres. De eerste albums hadden het redelijk gedaan qua verkoop, maar ook weer geen grote successen. Met dit album hoopte men dat dit zou veranderen. Het wordt groots aangepakt. Opgenomen in Londen onder leiding van Del Newman (bekend van Elton John), een orkest, prima muzikanten waaronder de bassist Francis Mose van cult band Magma ! Alle teksten waren geschreven door Alan Lacaux ( op de vorige albums was vaak J. Boublib tekstschrijver) en Alan zingt ook vaak 2e stem.
Het is een soort exotisch-esoterische conceptplaat. Het betreft een exotische reis langs de Nijl. Een mythische Nijl die zich slingert over de planeet en door harten, een Nijl waar leeuwen gaan drinken en waar dromen verdrinken.
Onverwachte ontmoetingen tijdens deze reis. “Het kind Maya”, deze zoon van Guevara die de Inca-troon zal stelen. “Simon de tovenaar”, Gods uitverkorene, die ondanks opschepperige en incompetente orakels niet bang is voor het niets. En zonder veel moeite zou je zelfs een meneer Arthur kunnen tegenkomen die zichzelf koopman noemt, in “Le bistrot ivre” aan de Avenue de la Mer, terwijl hij de laatste rum drinkt en vogels zingt. Dus er wordt nogal wat verwacht van de luisteraar, lang geen eenvoudige stof. Verder nog een redelijk bombastisch instrumentaal begin en einde. Een Catherine Lara die je vanaf de hoes mysterieus aankijkt. Misschien heeft deze plaat wel te veel pretenties en heeft Catherine wel te veel aanpassingen gedaan om hierin te passen. Zeker niet slecht, maar het leverde niet het succes op wat men hoopte. Dat succes kwam pas met La Nuit Magique, toen Catherine zich in een leren outfit perste en haar liefelijke, mysterieuze uiterlijk verruilde voor een rock divan. De jaren 80 naderen en heel veel artiesten ook in Frankrijk moetsen wel kiets om in dat nieuwe decennium nog actueel te zijn. Dat lukte Catherine Lara zonder meer, met veel nieuwe fans, maar die van het eerste uur zullen waarschijnlijk af zijn gevallen.