Catherine Lara - Vaguement (1977)

Een eerste breuk met de vorige platen van Catherine Lara. Ze heeft een huis op het platteland gekocht en met gitarist Claude Engel en pianist George Rabol zijn ze 2 maanden bij elkaar om de nummers muzikaal neer te zetten. Tekstschrijver Boublil zorgt weer voor de meeste teksten, maar een nieuwe tekstschrijver dient zich aan L, Plamondon. Claude Engel is gitarist van Magma en heeft met bijna alle Franse artiesten gespeeld, maar ook met Engelse en Amerikaanse. De koers wordt wat verzet, geen te moeilijke muziek, gewoon wat simpeler, waaruit blijkt dat Catherine Lara ook van het leven houdt. Dat levert een mooie plaat op, geen bombastisch orkest meer, geen drums, enkel drie muzikanten, terug naar de eenvoud, zoals ook uit de hoes blijkt. Claude Engel speelt weergaloos gitaar en bas, Catherine Lara (alt) viool ,cello en gitaar en George Rabol keyboards. Het is daardoor een prachtige mix van folk, klassiek en chanson. Het titelnummer is geheel a capella waar Catherine Lara alle partijen voor haar rekening neemt. Regelmatig zingt ook Claude Engel zijn partij mee. Je merkt dat ze met veel plezier deze plaat hebben gemaakt. Op de achterkant staat een tekst van 'Jo', George Moustaki. Opnieuw weer een mooie klaphoes met daarin, zoals het hoort, alle teksten. Geheel anders dan de voorgangers, maar bijzonder goed gemaakt. We horen hier al wat de verandering qua stem. de hoge sopraan is nog aanwezig, maar ook zingt ze soms een octaaf lager, met altstem.
Claude Engel zou haar ook bijstaan in de jaren 80, toen het grote succes begon en ook tekstschrijver L. Plamandon zal haar blijven ondersteunen.
In de jaren 80 werd ze ook het boegbeeld voor de homo scene en veranderde haar stijl drastisch. Geen 'Bilitis' achtig lesbische uitstraling, maar een stoere zelfverzekerde muzikant. Persoonlijk hou ik meer van de platen uit de jaren 70 en zeker dit album is gewoon goed, soms zelfs een beetje west-coast achtig.