Ilse DeLange - World of Hurt (1998)

Vrij goed debuutalbum van deze zangeres, die aanvankelijk schoenverkoopster in Almelo begon. Er staan degelijke goede nummers op dit, waaronder 'I'd be yours', 'I'm not so tough' en 'When we don't talk' de mooiste tracks zijn. 'World of hurt' mag er ook zeker wezen.
Verder moet ik bekennen dat toen ik als 16-jarige naar de radio luisterde, en iedere week de Top-40 hitlijst binnenhaalde, de cover van dit album op een aantal edities ervan zag staan. Ik vond haar erg mooi uitzien op de kaft van deze cd (en dat vind ik nog steeds zo). Ook heb ik de cd thuis, en muzikaal vind ik dit 3,5* ster waard.

Ik vind 'World of Hurt' echter toch veel lijken op de countrysong 'Sundown' van singer/songwriter Gordon Lightfoot, uit 1973.

Hoewel ik Ilse DeLange een bijzonder sympathieke vrouw vind, heeft haar muziek me over het algemeen zelden echt kunnen boeien. Ik vind het over het algemeen typische middle of the road-muziek die uitermate geschikt is voor de radio. Zelfs het overgrote deel van haar hitsingles vind ik al vervelend als ik ze voor het eerst op de radio hoor.

Voor dit album maak ik echter even een uitzondering, want hier vind ik haar bij vlagen nog erg eigentijds en fris klinken. Ilse heeft een prima stem die goed samengaat met de countrymuziek die ze speelt. Wellicht heeft het ook te maken met de volwassen productie in Nashville dat ik dit best een geslaagde plaat vind.

Niet alle songs zijn overtuigend, maar vooral de hits I’m Not So Tough, I’d Be Yours en het titelnummer World of Hurt tillen dit album voor mij naar een voldoende: 3*.

Haar debuut vind ik nog steeds haar beste (hoewel haar laatste zéér dichtbij komt), dit is bezielde countrypop met overwegend sterke songs en prima ingezongen. Het is jammer dat Ilse DeLange nadien steeds meer in de richting van gladde mainstreampop ging waarmee ze wel hits wist te scoren.

Tsja, Ilse DeLange.

Deze vrouw heeft zonder meer talent. Daarom vind ik het zo jammer dat ze er alles aan doet om op een Amerikaanse countryzangeres te lijken. Dat knauwende accent met het "overslaande" stemgeluid. Sorry, daarmee wordt een meisje in Twente niet geboren.

Wie de (commerciële) countryscene in de VS erbij pakt, ziet al snel dat er honderden van dit soort uitwisselbare zangeressen rondlopen.

Hopelijk krijgen we ooit nog eens te horen hoe Ilse Annoeska zelf klinkt. Op dit nepgedoe zit ik niet te wachten.

Goed debuutalbum van Ilse die haar debuutalbum in de country hoofdstad Nashville mocht opnemen onder leiding van de bekende producer Barry Beckett.
Dit is haar meest country klinkende album, daarna ging zij steeds meer de popkant op. Met meer succes.
Ilse heeft een aangename stem vind ik en World Of Hurt en I'm Not So Tough werden hits.
Komt misschien nog wel eens aan 4 sterren.

Sterk debuutalbum, maar lang niet alles op deze plaat vind ik overtuigend. 3,5*

Flying Blind (3:52) --- 3,0
Lonely Too (2:56) --- 3,5
Just Like the Moon (3:50) --- 3,5
What Does Your Heart Say Now (3:07) --- 4,0
I'd Be Yours (2:45) --- 3,5
World of Hurt (3:57) --- 3,5
All the Woman You'll Ever Need (4:24) --- 2,5
If You Had the Heart (3:14) --- 4,0
Flying Solo (4:05) --- 3,0
Old Tears (3:37) --- 3,5
I'm Not So Tough (4:29) --- 4,5
When We Don't Talk (3:01) --- 4,0
Tap Dancing on the Highwire (3:07) --- 3,0
You Are the Dream (2:57) --- 3,5

Prima country album van vaderlandse bodem.
Country is toch wel een genre wat ik over het algemeen goed kan verdragen.
Dit debuut smaakte naar meer en na haar hommage aan John Hiatt kon ze niet meer stuk bij mij.
World Of Hurt & Old Tears zijn de kersen op de taart voor mij.
Later nog enkele platen van Ilse aangeschaft maar beter dan dit debuut is het niet meer geworden.