Joe Zawinul - Stories of the Danube (1996)

Joe Zawinul is natuurlijk een muzikale held. Een van de beste toetsenisten ooit en een uitzonderlijk componist. Groots bij Miles Davis, weergaloos in zijn eigen Weather Report en vaak ook goed in zijn eigen solowerk, waarin jazz en wereldmuziek elkaar raken.

Hem werd voor het Brucknerfestival van 1993 gevraagd een compositie te schreven en dat werd deze Donau-'symfonie', de eerste klassieke compositie van Zawinul. De symfonie vertelt in een aantal delen de geschiedenis van de rivier en probeert stilistisch ook aan te sluiten bij de thema's, dus bijvoorbeeld zigeunermuziek bij track 5 en Arabische muziek bij track 9, uiteraard wel vermengd met klassieke muziek.

Is het een onverdeeld succes? Nee, daarvoor is de klassiek componist Zawinul vaak niet origineel genoeg. De imposante rivier wordt te vaak vervat in muziek die kabbelt. Het zijn dan ook de eerder genoemde stukken die (voor mij) het interessantst zijn en dat is jammer, want daarvan was al bekend dat Zawinul dat in de vingers had.

Ik heb overigens geen idee hoe Zawinul zelf op dit werk terugkeek en of het een vervolg gekregen heeft. Ik gun hem eigenlijk wel een herkansing.