Ik las daarnet al ontzettend positieve recensies in Revolver - for what it's worth - en ben zeer nieuwsgierig naar de nieuwste van deze oudere jongere singer-songwriter die uit een zeer lange stille periode schijnt te komen.
nrc was ook zeer lovend. ik moest een beetje wennen aan deze plaat. soms waren de liedjes - en vooral de uitvoering - wat oubollig. maar er staan ook heel sterke songs op, vooral Brainstorm
Heerlijke laid-back deuntjes. Perfect muzikaal behang. Niet wereldschokkend, maar wel erg relaxed. Zoek je spannende muziek, laat deze dan liggen. Zoek je ouderwetse ballads, schaf 'm dan aan. Snuffel eraan via My space.
Wat je niet allemaal mist als je niet oplet! Ik ontdek deze pas nu. Wat een pracht van een album van deze "Unsung Hero of Psychedelia" en "Father of the Underground". Niet wereldschokkend, maar wel erg lekker.
Kevin Ayers, na al die jaren lang wachten, kwam hij eindelijk nog eens op de proppen met een nieuw album en het was het wachten méér dan waard!!
Nu, goed 2 jaar later, klinkt het steeds maar beter!!
Vooral Brainstorm
Een heerlijke vertrouwde plaat van Kevin Ayers, de melancholie druipt er vanaf. Combineerde Ayers in zijn oude werk die melancholiek nog met avant-garde, op leeftijd gekomen hoeft dat niet meer zo nodig en blijven de 'mooie warme luisterliedjes met een scherp randje' over.
Het is overigens meer dan een verademing om eens een CD op te zetten die niet 70 minuten van je concentratie vraagt. De muziek kan overigens ook prima als achtergrondmuziek.
Heerlijk, zonder enige pretentie, waardoor Ayers' sjarmante zang maximaal uit de verf komt.
Zijn songs doen me hier denken aan Viv Stanshall aan het einde van zijn leven. Die ging toen ook simpele "deuntjes" schrijven, als je ze niet binnen een paar keer mee kon fluiten voldeden ze niet was zijn tejorie. Op deze plaat kan ik Sir Viv's ukelele al bijna horen ........ Misschien dat ze elkaar op het "grote podium boven" nog een keer treffen ?
Misschien dat ze elkaar op het "grote podium boven" nog een keer treffen ?
Only Heaven Knows... Ik kan me voorstellen dat de hemel een beetje tegenvalt voor Ayers. Volgens mij had de blonde vrouwenversierder het goed voor elkaar in dit aardse tranendal.
Wat heeft deze plaat trouwens een mooie titel: The Unfairground. Doet het goed naast Still Life With Guitar en Yes We Have No Mañanas So Get Your Mañanas Today.
Het is zeker een relaxte plaat, maar ik ben er niet kapot van. Het schijnt dat de teksten ditmaal erg reflectief van aard zijn. Kevin blik terug op zijn leven. Maar ik let nooit zo op teksten, maar wel op muziek en zang. De zang vind ik wat vals en de muziek wat flauwtjes. Slecht is het nergens, maar echt enthousiast ben ik bij geen enkele song. Sorry, Kevin.