Son of the Velvet Rat - Ghost Ranch (2024)

Ongeveer een decennium geleden vertrok het echtpaar Georg Altziebler en Heike Binder vanuit Graz naar de wildernis van Joshua Tree. Hun albums die ze tot dan toe als duo onder de naam Son of the Velvet Rat hadden uitgebracht konden internationaal geen potten breken. Hun bekendheid bleef beperkt tot Oostenrijk. In Amerika kwamen ze in contact met Joe Henry, die hun succesvolle album Dorado produceerde. Destijds schreef ik trouwens in die lovende recensie dat ik tot dan toe slechts een interessante Oostenrijkse act kende, Soap&Skin. Daar zijn gelukkig de afgelopen jaren twee bijgekomen, Schmieds Puls en het intussen populaire Cari Cari.

Het vorige album Solitary Companion was helaas aan mijn aandacht ontsnapt, Ghost Ranch gelukkig niet. Voor het nieuwe album kon men een beroep doen op enkele klinkende namen. Hieronder de zeer ervaren bassiste Jennifer Condos, zangeres Jolie Holland en meestergitarist Marc Ribot (o.a. Paul McCartney, Beth Orton, Leyla McCalla, John Zorn, Solomon Burke en Tom Waits). In tegenstelling tot Dorado had Ghost Ranch wat tijd nodig om onder de huid te kruipen. Het repertoire maakte in eerste instantie, ten onrechte, een wat eenvormige indruk. Om maar eens een cliché uit de kast te halen, het is een echt groeialbum. Wanneer de luisteraar wat tijd investeert in het album, wordt dat dubbel en dwars terugbetaald. Sterker nog, Ghost Ranch is hun fraaiste album tot op heden. Het artwork van het tekstboekje gemaakt door Heike is trouwens buitengewoon fraai.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com