The Monkees - The Monkees EP (1980)

Die stem is er snel vigil, hahaha.

Ik had deze op de kop getikt. Een erg leuke EP met de 4 songs die ik het liefste hoor van deze band.
Alleen in Nederland uitgegeven, schijnbaar, en zeker de moeite waard van het opsnorren en lekker hard te draaien.

The Monkees hebben in de loop van de jaren wat meer waardering en status gekregen. Vaak afgedaan, vooral in hun hoogtijperiode, als een fake groep. Misschien in de periode van de eerste twee albums terecht. Die werden ingespeeld door sessiemuzikanten en van de groepsleden werd verlangd om te komen inzingen. Onder leiding van Mike Nesmith begon de groep in 1967 zelf materiaal te schrijven en op te nemen, met succes.
De vier liedjes op deze EP stammen uit de beginperiode, maar desondanks nog altijd erg leuk om te horen.
Tegenwoordig wordt de groep gezien als een 'goodtime' band. Helemaal geen slecht predikaat als je bedenkt dat The Lovin' Spoonful deze benaming ook heeft.

Volume op 11 en dansen in de woonkamer-muziek.

Als ik een singeltje zie liggen van The Monkees gaat deze gelijk mee. Ik doe hetzelfde met The Tremeloes. Misschien ook maar doen met de Lovin' Spoonful, want die ken ik verder niet (zo goed).

Nooit eerder gezien, maar een alleraardigst hebbedingetje. In elk geval een paar van hun bekendste nummers op een EP met fotohoesje. Neil Diamond's I'm a believer e n John Stewart's Daydream believer. Ik zie nu pas dat A little bit me, a little bit you óók door Neil Diamond geschreven is. En Last train to Clarksville is een Boyce/Hart-compositie.
Zelf heb ik, naast de twee afzonderlijke singles van hun twee grootste hits, voldoende aan een ruim bemeten CD-compilatie. Maar als je het beste van The Monkees héél bondig wilt samenvatten, is dit een leuke optie.

Overigens niet alleen in Nederland uitgegeven, volgens Discogs, maar ook in het VK, Italië en Australië.

Kijk eens aan. Dat is bijna wereldwijd.

Nou, de wereld is wel wat groter dan dat...