Man - Back into the Future (1973)

dit dubbelalbum heb ik ook nog gehad als jong manneke , wie hem nog heeft kan me contacteren

[email protected]

liefst op cd als hij bestaat op cd

Ik heb alleen die dubbel vinyl edition en die is niet te koop! Echt een parrel van plaat.

Staat hier als cd voor € 13,-- second hand te koop:

http://www.amazon.de/s/ref=nb_ss_m/028-7431553-4110953?__mk_de_DE=%C5M%C5Z%D5%D1&url=search-alias%3Dpopular&field-keywords=Back+into+the+Future+&Go.x=15&Go.y=8

dank je heb hem ondertussen besteld bij cdwow ierland , maar hij moet nog aankomen , ben zeer benieuwd wat ik er nog van ga vinden na 35 jaar , jeugdsentiment of voer voor de vuilbak ????

Er is nu een fraaie boxje verschenen met hierin 3 cd's en een informatief cd boekje. Het normale dubbel album zit er uiteraard in met als aanvulling een live cd. Aangezien de band live het beste was een welkome aanvulling. Binnenkort zal ik ook mijn stem geven!

Grappig, heb deze toevallig vorige week nog gedraaid (de originele dubbel-lp zonder bonustracks). De studiotracks zijn niet echt bijzonder, maar de live-tracks zijn lang uitgesponnen spacy gitaarjams die een beetje doen denken aan de Grateful Dead of Quicksilver. Er staat ook nog een maf stukje met een of ander Welsh koor op.

Eerlijk gezegd is dit ook de enige Man plaat die ik heb, dus ik weet niet echt hoe deze scoort in vergelijking met de rest van hun oeuvre. In ieder geval is het wel aangenaam luisteren.

gewoon schitterend om deze opname's nog eens te horen , vooral de live gedeelten zijn subliem , ik vind ze nog beter dan vroeger toen ik een puist van 17 was !

c'mon in de lange versie is gewoon schitterend !

Goeie muziek, al kan het me voorlopig weinig boeien. Misschien is het een groeier.

Muziek die meest wordt gezien als progrock / psychedelica. Zelf hoor ik ook wel jazz en funk invloeden. Het is goed gemaakt (ook de studio-opnamen wat mij betreft). 'Never Say Nups to Nepalese' vind ik zelfs een wonderschoon nummer.

Het live deel begint heel verrassend met Sospan Fach. Een lied gezongen door een (russisch?) mannenkoor. De eerste lange live track C'mon biedt veel afwisseling en vind ik prachtig.
Terecht dat het album in de OOR jaarlijst over 1973 staat, al kun je je afvragen of het niet hoger had moeten staan (55e).
Voor nu ****

Toen ik het album "Back into the Future" van de Britse progrockformatie Man uit 1973 voor het eerst hoorde, wist ik dat ik iets speciaals aan het beluisteren was. Dit album, verschenen in een tijd waarin progressieve rock een hoogtepunt beleefde, laat zien hoe veelzijdig en creatief Man was. Ik neem je graag mee door de nummers van dit fascinerende album.

A Night in Dad's Bag – Dit nummer opent het album met een levendige en energieke toon. Hoewel ik het niet het sterkste nummer van het album vind heeft het een rijke instrumentatie, met krachtige gitaarlijnen en een solide ritmesectie.

Just for You – Dit nummer komt wat nerveus over, en voelt in zekere zin als het zwarte schaap van het album. Het heeft een onrustige energie die anders is dan de andere tracks, wat het een interessante afwisseling maakt, hoewel het misschien niet iedereen zal aanspreken.

Back into the Future – De titeltrack duikt diep in de psychedelica, met zwevende geluidseffecten en een dromerige sfeer die kenmerkend is voor het genre. Het nummer is dynamisch, met veranderende tempo's en complexe arrangementen Het is een meeslepend nummer dat je echt meeneemt op een trip 'back into the future'.

Don't Go Away – Dit nummer valt op door zijn mooie samenzang en fijne melodie. Het heeft een zachtere toon dan de andere nummers en biedt een aangename luisterervaring die zowel kalmerend als boeiend is. Het is een prachtig, reflecterend stuk dat een moment van kalmte biedt te midden van het meer energieke werk.

Ain't Their Fight – Hoewel dit nummer aardig is, is het niet een van de topstukken van het album. Het komt wat onsamenhangend en rommelig over, maar het eindigt wel sterk, wat een zekere mate van voldoening geeft na de wat chaotische start. Het is een langer nummer dat politieke en sociale kwesties aansnijdt met teksten die tot nadenken aanzetten

Never Say Nups to Nepalese –Een experimenteel nummer dat de diversiteit in muzikale stijlen laat zien die Man kan bereiken. Het is complex en intrigerend, met een rijke mix van instrumenten die een unieke luisterervaring creëren. Vooral het tweede deel is erg mooi en tilt het geheel naar een hoger niveau. Het laat zien hoe de band kan verrassen en transformeren binnen één enkel nummer.

Sospan Fach - Dit nummer is een prachtige track, voornamelijk door de uitzonderlijke zang. Het heeft een bijna betoverende kwaliteit die het onderscheidt van de rest van het album. Het is een vrolijker, bijna folkachtig nummer dat zorgt voor een leuke afwisseling op het album.

C'mon – Samen met het slotnummer vormt dit nummer een van de hoogtepunten van het album. Het is lang en vol met interessante muzikale wendingen, een ware showcase van wat de band kan.

Jam Up Jelly Tight – Het album sluit af met een heerlijke jamsessie die de luisteraar achterlaat met een gevoel van voldoening en bewondering voor de muzikale vaardigheden van de band. Het is een briljant staaltje van improvisatie en muzikaal vakmanschap.

Kortom, "Back into the Future" van Man is een album dat zowel de geest van de vroege jaren 70 weerspiegelt als een tijdloze aantrekkingskracht heeft door zijn gedurfde experimenten en diepgaande muzikaliteit. Elk nummer brengt iets unieks naar voren, waardoor het een spannende en verrijkende luisterervaring is voor elke liefhebber van progressieve rock.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl