De debuutplaat van het Franse Ange. Heb deze plaat ergens op een rommelmarkt gekocht, hoes ziet er eigenlijk niet uit, maar prijsje was er ook naar. Hij kraakt nogal, maar dat heeft wel weer zijn charme.
Toch benieuwd hoe deze eerste plaat klinkt. Nou, eigenlijk toch echt wel Ange. Het is wel heel erg jaren 70, maar zeker voor een debuut redelijk uniek. 'Biafra 80' is instrumentaal. 'Tels Quels" typische jaren 70 prog, veel tempo wisselingen, scheurende gitaar en een orgeltje. De bombastische zang van Christian Décamps is hier duidelijk aanwezig, één van de handelsmerken van Ange. Je merkt op dit album wel dat Ange beïnvloed is door de Engelse prog/sympho groepen, maar geeft er duidelijk een eigen (Franse) draai aan. 'Dignité" één van de twee lange nummers, Een mooi afwisselend nummer dat vaak live is gespeeld. Echte jaren 70 prog en dat is positief bedoeld. Mooie dwarsfluit solo in een rustig gedeelte.
'Le Soir Du Diable' is prachtig en nog steeds één van de bekendere nummers van Ange. Dit is Ange ten voeten uit, mooie melodie, prachtige spannende begeleiding en prima zang. Een topnummer. 'Caricatures' begint met een declamerende Christian Décamps, dat was toendertijd in. Denk ook Catherine Ribouri + the Alpes, maar ook Patti Smith, Velvet Underground. Zelf ben ik daar nooit echt weg van, zeker niet als het declameren op een gegeven moment geschreeuw wordt, maar de rest van het nummer is prima. Mooie sympho muziek, soms wat monumentaal, waar Francis met synths, mellotron, orgel een belangrijke rol speelt (lijkt soms op Ekseption, ELP).
De plaat eindigt hoe hij begonnen is, de cirkel is rond.
'Caricature' is als een belofte voor al het moois wat nog komen gaat in de jaren 70. En zeer sterk debuut van Christian en Francis Decamps en co.