The Maureens - Everyone Smiles (2024)

Hun eerste plaat kon niet bepaald rekenen op airplay van de nationale radio. Dat veranderde gelukkig bij hun tweede album Bang the Drum, doordat Leo Blokhuis veelvuldig hun singles begon te draaien, ook nam hij het album op in zijn jaarlijstje voor Oor dat jaar. Bij het volgende album Something in the Air veranderde het groepsgeluid enigszins, een album wat me overigens uitstekend beviel.

Ondanks het vrolijke, feelgood karakter van hun door west coast muziek beïnvloedde muziek waren hun teksten een stuk serieuzer. Praktisch alle bandleden zijn in het dagelijks leven werkzaam in de hulpverlening, in de vorm van gehandicaptenzorg en daklozenopvang. Die maatschappelijke betrokkenheid en ervaringen zijn van directe invloed op hun teksten, die veelal worden gekenmerkt door thema’s als eenzaamheid, nostalgie en verlies.

Het vorige album werd opgenomen in een boerenschuur in Dalfsen, deze keer in Studio SSE Noord, met uiteraard Frans Hagenaars als producer. Overigens verbaast het me hogelijk dat de albums van The Maureens tot nu toe nooit uitgekomen zijn op Excelsior Recordings. Hun muziek past naadloos tussen acts daar als Johan, Moss en vooral Darryll-Ann. Net als bij Daryl-Ann klinken er bij The Maureens ook altijd de nodige Beatles invloeden door. Zo ook op het nieuwe album Everyone Smiles.

Zoals de titel al deed vermoeden bezorgden de nieuwe liedjes me al snel een opgewekt humeur. Uiteraard staat het nieuwe album weer vol opbeurende gitaarpop en blijven de meeste liedjes al snel hangen door memorabele refreinen, zoals bijvoorbeeld Alison, wat na een keer horen al niet meer uit mijn geheugen te branden was. De band speelde tot nu toe in huiskamers, zalen als Paradiso en Tivoli, maar trok ook richting Engeland om te spelen in de Liverpoolse Cavern Club. Een Spaanse tour staat nog te gebeuren, nadat deze eerder werd uitgesteld (Corona). De vinylversie van het album wordt weer uitgegeven door het Spaanse label Meritorio.

The Maureens live :

03-02 UTRECHT : TivoliVredenburg, presentatie album
11-02 APELDOORN : Gigant muziekcafé
06-04 NIEUWEGEIN : De Partner
26-05 JOURE : ‘t Haske

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Eens met Lura. Hoe is het toch mogelijk dat de The Maureens' albums niet verschijnen op het Excelsior label?
Het vierde album van dit gezelschap herbergt weer heerlijke, oprechte en tijdloze gitaarriedelliedjes, uit dezelfde school als onder meer Daryll Ann en Johan. Niet toevallig hebben deze bands releases bij Excelsior op hun conto staan.

Met Everyone Smiles overtreft The Maureens zichzelf. Met prachtige songs worden de jaren van stilte afgesloten. Dit is een plaat die nog vaak gedraaid gaat worden dit jaar. De vraag is inderdaad, waarom is deze band niet breed opgepikt? De kwaliteit is er vanaf het begin en is alleen maar beter geworden. Kennelijk is het niet genoeg voor "de kenner". Onbegrijpelijk naar mijn mening. Op deze plaat is de queeste naar het schrijven en spelen van de perfecte popsong duidelijk te volgen en zeg maar eens dat die perfectie niet geregeld akelig dicht benaderd wordt. Voor nu ****, wie weet hoeveel dat later nog kan worden?

The Maureens veranderen niks aan hun formule en trakteren ons op hun vierde Everyone Smiles album op zonovergoten sixties georiënteerde indiepop vrolijkheid. We wanen ons nog steeds in de jaren negentig, en misschien ligt daar juist wel de kracht van dit Utrechtse gezelschap. Er is behoefte aan levendigheid en kleur om die wrange grijsheid mee weg te spoelen. Melodieuze harmonieuze koortjes om dat gevoel van harmonie te versterken. Dat het niet allemaal vlekkeloos gezongen is siert ze. Men weet donders goed dat The Beach Boys aan perfectionisme ten onder ging. Everyone Smiles heeft iets natuurlijks, oprecht eerlijk, met zelfs een mespunt aan The Beatles psychedelica.

Nostalgisch Start Again weg zwijmelen. Herfstachtige kilte heeft zijn effect op de neerslachtige stemming. Het zorgeloze zomer besef krijgt een broeierig vervolg van leegte en eenzaamheid. The Maureens maken zich niet zozeer voor een nieuwe lente klaar, maar verlengen juist het Indian Summer optimisme. Het lijkt net alsof The Maureens weer aan het begin van hun carrière staan en dat prille speelplezier opnieuw uitstralen. Eigenlijk moeten we met z’n allen dat positivisme vasthouden. Everyone Smiles straalt het gemoedelijke “laten we eens wat aardiger tegen elkaar gevoel” uit. Stand Up! zoekt het geluk dicht bij huis. De echte wereldverbeteraars zijn de onzichtbare helden die niet grote bergen verzetten, maar degene die klein hun steentje bijdragen. Om de maatschappij draaiende te houden moet je voor de zwakkeren opkomen. Hendrik-Jan de Wolff zet alles in werking om deze idealistische gedachtegang vast te houden. Die lach op het gezicht is een pure noodzaak, zelfs als je ernstig kritisch je blik verrijkt.

Toch geldt bij The Maureens ook dat ze zichzelf uit een diep pandemie dal omhoog werken. Het melodramatische Sunday Driver geeft de keerzijde van die slopende dagen in stilte weer. Alsof je alleen die zwaarte draagt en met veel moeite de motor draaiende houdt. Rainy Days druilerigheid, het heimelijke verlangen om dat isolement te verbreken. Lastige tijden, waarbij de cultuursector monddood met opgelegd zwijgrecht van de zijkant toekijkt. De triestheid van mechanische strijkers in Do You, het surrogaatmiddel om de warmte te vervangen. Tijdens het opnameproces is de studio van Frans Hagenaars de thuisbasis van The Maureens. Wees welkom, dan gaan we samen aan de slag. Hendrik-Jan de Wolff richt zich op het schrijverschap en doet hard zijn best om het allemaal zo eenvoudig treffend te laten klinken. Ja, dan versta je het vak. Je mag weer gewoon fade outs gebruiken als het verhaal verteld is, ouderwets rammelen, onbevangen soleren en de oefenruimte uitwonen. En zo hoort het ook.

Er zit een typerende saamhorigheid in Everyone Smiles, die je tevens bij het eerdere werk van Frans Hagenaars met Johan, Caesar en Daryll-Ann terug hoort. Is het oer Hollandse gezelligheid, of juist Hollandse nuchterheid, of een combinatie van beide? Misschien is het daarom wel allemaal zo puur naïef. Alison blijkt gewoon het dromerige Liesje van om de hoek te zijn, het buurmeisje waar je heimelijk verliefd op bent. High & Dry on the Backseat veiligheid, met het gezin onderweg naar een zuidelijke vakantiebestemming. Motherless Bird, Only Child, de eerste stappen naar zelfstandigheid in de grote studentenstad. Warning Sign, de wijze lessen die je van huis uit meekrijgt, maar welke je de eerste stapavond al vergeten bent. Het kost The Maureens 2,5 jaar om zich te hervinden, waarna ze zelfverzekerd de voorfase achter zich laten. Lost & Found, jezelf wegcijferend afzonderen en herboren terugkeren. Uiteindelijk overwint in Fell In Love de liefde voor muziek alle ellende en schenkt deze er genoeg frisheid voor terug. We pakken de dagelijkse gang van zaken op en kijken de toekomst lachend tegemoet. Everyone Smiles, meer heb je niet nodig.

The Maureens - Everyone Smiles | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

The Maureens is een typisch Nederlandse band die bekend staat om hun harmonieuze popmuziek, diepgeworteld in de rijke tradities van de jaren '60 en '70 West Coast sound, gecombineerd met invloeden uit de powerpop en indie muziek. Sinds hun oprichting hebben The Maureens een frisse benadering van popmuziek gebracht, gekenmerkt door meerstemmige zangharmonieën, pakkende melodieën en een heldere instrumentatie. Ook is het een band die de traditie van bands als Johan en Daryll-Ann voortzet. Waarom de band niet op het Excelsior label zit is me dan ook een raadsel.

Stijl en Muzikale Invloeden: De muziek van The Maureens haalt inspiratie uit de melodische en harmonische stijlen van bands zoals The Beach Boys, The Byrds en Big Star, maar ook van recentere indiebands. Hun geluid is een mix van jangly gitaren, warme keyboardklanken en meeslepende vocalen, wat resulteert in een nostalgisch, maar toch tijdloos geluid.

Discografie en Releases: The Maureens hebben meerdere albums en singles uitgebracht sinds hun debuut. Hun zelf getitelde debuutalbum "The Maureens" kwam uit in 2013, gevolgd door verdere releases zoals "Bang the Drum" (2015) en "Something in the Air" (2019), waarbij ze consistent hun kenmerkende sound verfijnden en uitbreidden. Deze albums tonen hun vermogen om pakkende popnummers te schrijven met een diepte en gelaagdheid die luisteraars blijven boeien.

Live Optredens: The Maureens staan ook bekend om hun energieke en harmonie-rijke liveoptredens. Ze hebben een reputatie opgebouwd als een boeiende live band, in staat om hun studio-opnames tot leven te brengen op het podium. Hun optredens worden vaak geprezen om de chemie tussen de bandleden en de manier waarop ze hun muzikale vakmanschap demonstreren.

Recente Activiteiten en Toekomst: De band is actief in de Nederlandse muziekscene, met optredens, nieuwe releases en de voortdurende ontwikkeling van hun muziek. Ze hebben een loyale fanbase opgebouwd en blijven nieuwe luisteraars aantrekken met hun benadering van melodische popmuziek.

Dit album: staat vol met frisse en fruitige indiepop. Ik kan geen nummer aanwijzen dat er positief boven uitsteekt, maar ook geen nummer dat de prettige sfeer van het album verstoort. Dertien songs in bijna 36 minuten en dat past wel bij de retrogevoelens die het album bij mij oproept. In feite geeft de albumtitel goed weer welk gevoel ik bij het album krijg.

Conclusie: The Maureens vertegenwoordigen een boeiend facet van de Nederlandse muziekscene, waarbij ze klassieke popharmonieën en songwriting combineren met een moderne indie sensibiliteit. Voor liefhebbers van melodieuze popmuziek die zowel diepgeworteld is in de traditie als fris en hedendaags klinkt, biedt The Maureens een rijk en bevredigend muzikaal universum om te verkennen.