Glenn Mercer - Wheels in Motion (2007)
mijn stem
21 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Pravda
-
Days to Come (3:38)
-
Wheels in Motion (4:32)
-
Morning Lights (3:10)
-
Until It's Clear (5:12)
-
In Real Time (3:40)
-
Whatever Happened (5:22)
-
Get It Back (2:48)
-
Two Rights (5:10)
-
Here and Gone (4:08)
-
Another Last Time (5:17)
-
Within You, Without You / Love You To (7:05)
0
geplaatst: 18 september 2007, 15:41 uur
Vijf jaar na de laatse release van een album waar Glenn Mercer verantwoordelijk voor was:
NU op MuMe !!
De eerste solo plaat van Feelies " voorman" Glenn Mercer !!
En: op Bill Million na doen ze allemaal mee, lees maar:
Performers on the record include ex-Feelies: Stan Demeski, Vinny DeNunzio, Dave Weckerman, Anton Fier (all played drums on various tracks) and Brenda Sauter (bass).
NU op MuMe !!
De eerste solo plaat van Feelies " voorman" Glenn Mercer !!
En: op Bill Million na doen ze allemaal mee, lees maar:
Performers on the record include ex-Feelies: Stan Demeski, Vinny DeNunzio, Dave Weckerman, Anton Fier (all played drums on various tracks) and Brenda Sauter (bass).
0
geplaatst: 18 september 2007, 15:55 uur
Aangezien ik de plaat zelf ook nog niet heb gehoord, eerst maar even wat recensies:
Deze is van No RipCord:
Glenn Mercer's old band, The Feelies, was once removed from both the mainstream and the underground. Meaning, their two basic stylistic variations – light, demanding, slow tempo tunes and the more hectic, rhythmic strums of the faster Feelies songs – had no match in their time, and seemed to exist in their own vacuum. This is a compliment, by the way. Borrowing from the vocal cadence of Lou Reed and some of the musical stylings of the VU, and moving further a field in the strum-rock landscape of REM and others, the Feelies still occupy a well-earned place among the underground unwashed. The Good Earth LP is still a treasured collectable, and their last record, Time For A Witness, for me, holds its own to this day. Wheels In Motion, his first record in five years, is a welcome continuation and addition to Mercer’s catalog.
Funny thing is, as singer/guitarist Glenn Mercer has released his first solo album, it is, essentially, a Feelies LP. Subtle rhythms, driven by both acoustic and electric guitars, define this very good album. Musically, it is an album that keeps with the Mercer aesthetic described above, occasionally fast-paced but generally laconic. But lyrically, it’s very much in the now, and the words speak in personal terms of where Mercer has been and where he is headed. Tunes like the hummable Two Rights are subtle, but lead to a climax that is the antithesis of anthemic. Which is why this album, and Feelies records in general, are such a relief – they break free of the quiet/loud/tension-and-release of the grunge of the 1990s and the shapeless pop-punk of today. A few spins of this record, and its restrained New Jersey-bred charms will begin to sink in.
By C.W. Thompson
Deze is van No RipCord:
Glenn Mercer's old band, The Feelies, was once removed from both the mainstream and the underground. Meaning, their two basic stylistic variations – light, demanding, slow tempo tunes and the more hectic, rhythmic strums of the faster Feelies songs – had no match in their time, and seemed to exist in their own vacuum. This is a compliment, by the way. Borrowing from the vocal cadence of Lou Reed and some of the musical stylings of the VU, and moving further a field in the strum-rock landscape of REM and others, the Feelies still occupy a well-earned place among the underground unwashed. The Good Earth LP is still a treasured collectable, and their last record, Time For A Witness, for me, holds its own to this day. Wheels In Motion, his first record in five years, is a welcome continuation and addition to Mercer’s catalog.
Funny thing is, as singer/guitarist Glenn Mercer has released his first solo album, it is, essentially, a Feelies LP. Subtle rhythms, driven by both acoustic and electric guitars, define this very good album. Musically, it is an album that keeps with the Mercer aesthetic described above, occasionally fast-paced but generally laconic. But lyrically, it’s very much in the now, and the words speak in personal terms of where Mercer has been and where he is headed. Tunes like the hummable Two Rights are subtle, but lead to a climax that is the antithesis of anthemic. Which is why this album, and Feelies records in general, are such a relief – they break free of the quiet/loud/tension-and-release of the grunge of the 1990s and the shapeless pop-punk of today. A few spins of this record, and its restrained New Jersey-bred charms will begin to sink in.
By C.W. Thompson
0
geplaatst: 18 september 2007, 17:12 uur
Om maar meteeen met de deur in huis te vallen, samen met New Model Army's High voor mij het beste album van 2007. Pakkende consistente nummers allemaal op het wat vreemde buitenbeentje Within You, Without You / Love You To na.Het audio geluid is weer perfect zoals we van The Feelies gewend zijn.Mis trouwens in de setlist de bonustrack Sunday Morning. Voorlopig 4*
0
geplaatst: 19 september 2007, 07:39 uur
De plaat was al even uit, maar hier nog niet "geland".
Ben erg nieuwsgierig, zeker na het lezen van de recensies,
the Viking hier, die het heeft over één van de beste platen van het jaar,en zoals deze uit "JerseyBeat:
You've probably heard of the Feelies but, unless you're of a certain age and spent a lot of time in New Jersey in the Eighties, you may never have actually heard them (and more's the pity, because all four of the band's albums are now out of print.) Extending concepts pioneered by the Velvet Underground, Eno, and, yes, the Beatles, the Feelies helped foment the Hoboken pop scene of the early Eighties, mid-wived bands like Yo La Tengo and Luna, and inspired several generations of droning, incandescent indie-pop, from R.E.M. to the Strokes. Glenn Mercer played guitar, sang, and co-wrote most of the Feelies' songs with longtime partner Bill Million, who abruptly left music in 1991. Happily, the rest of the Feelies family - drummers Anton Fier and Stanley Demeski, bassists Vinny DeNunzio and Brenda Sauter, and percussionist Dave Weckerman - collaborate with Mercer on his first solo album, rekindling memories of why the Feelies were so listenable and so important for so many years. Mercer's had other bands since the Feelies (most notably, Wake Oooloo,) and his muse has never strayed far from his roots. But it's the little touches by Weckerman here - woodblock, tambourines, sleighbells - that really make this sound like the fifth Feelies album, as well as Mercer's fluid, enchanting melodies, strangely otherworldly vocals, elongated ebow'd guitar solos, and racing polyrhythmic beats. "Whatever Happened" touches back to the frenetic kineticism of the Feelies' ground-breaking debut, 1980's Crazy Rhythms, while much of the rest of the album recalls the laconic, pastoral dream-pop of the Feelies' later work. Jim DeRogatis of the Chicago Sun-Times has already proclaimed this the album of the year. Who am I to argue?
Ben erg nieuwsgierig, zeker na het lezen van de recensies,
the Viking hier, die het heeft over één van de beste platen van het jaar,en zoals deze uit "JerseyBeat:
You've probably heard of the Feelies but, unless you're of a certain age and spent a lot of time in New Jersey in the Eighties, you may never have actually heard them (and more's the pity, because all four of the band's albums are now out of print.) Extending concepts pioneered by the Velvet Underground, Eno, and, yes, the Beatles, the Feelies helped foment the Hoboken pop scene of the early Eighties, mid-wived bands like Yo La Tengo and Luna, and inspired several generations of droning, incandescent indie-pop, from R.E.M. to the Strokes. Glenn Mercer played guitar, sang, and co-wrote most of the Feelies' songs with longtime partner Bill Million, who abruptly left music in 1991. Happily, the rest of the Feelies family - drummers Anton Fier and Stanley Demeski, bassists Vinny DeNunzio and Brenda Sauter, and percussionist Dave Weckerman - collaborate with Mercer on his first solo album, rekindling memories of why the Feelies were so listenable and so important for so many years. Mercer's had other bands since the Feelies (most notably, Wake Oooloo,) and his muse has never strayed far from his roots. But it's the little touches by Weckerman here - woodblock, tambourines, sleighbells - that really make this sound like the fifth Feelies album, as well as Mercer's fluid, enchanting melodies, strangely otherworldly vocals, elongated ebow'd guitar solos, and racing polyrhythmic beats. "Whatever Happened" touches back to the frenetic kineticism of the Feelies' ground-breaking debut, 1980's Crazy Rhythms, while much of the rest of the album recalls the laconic, pastoral dream-pop of the Feelies' later work. Jim DeRogatis of the Chicago Sun-Times has already proclaimed this the album of the year. Who am I to argue?
0
Sheplays
geplaatst: 19 september 2007, 09:56 uur
Ik ben nu toch ook wel heel nieuwsgierig geworden!
Op zoek maar naar samples!
Op zoek maar naar samples!
0
geplaatst: 21 september 2007, 09:58 uur
Nog geen beeldmateriaal horend bij dit plaatmateriaal gevonden, dus dan maar even een recente opname van Glenn, waarin hij een "classic' doet van the Feelies:
Only Life
Only Life
0
geplaatst: 5 oktober 2007, 15:56 uur
De eerste twee luisterbeurten net gehad.
Ik zet in op 4, de kans is groot dat het meer wordt.
Feelies liefhebbers die de laatste twee albums kunnen waarderen zullen zich hier geen buil aan vallen. Integendeel.
Goed te horen dat Mercer ook daadwerkelijk de 'voorman' was van het gezelschap uit Haledon, New Jersey.
Later zeker meer...
Ik zet in op 4, de kans is groot dat het meer wordt.
Feelies liefhebbers die de laatste twee albums kunnen waarderen zullen zich hier geen buil aan vallen. Integendeel.
Goed te horen dat Mercer ook daadwerkelijk de 'voorman' was van het gezelschap uit Haledon, New Jersey.
Later zeker meer...
0
geplaatst: 5 oktober 2007, 19:38 uur
Draaibeurt 6; hij kan het nog steeds!
Ook zonder Bill Million slaagt Glenn Mercer er in van die bedrieglijk simpele gitaarlijnen en refreinen te bedenken die na een aantal malen draaien op één of andere sluikse manier 'in je systeem' kruipen.
Geen opschepperige overdreven 'theater' of andere "rock - clichees" gewoon weer een plaat waarop hij zijn ( lees Feelies) ding doet.
Hier is een muzikant aan het werk die,samen met zijn vrienden van 'vroeger' , wars van alle modegrillen het weer is gelukt een plaat te maken tijdloos is. Net zo tijdloos als het meeste materiaal van de Feelies.
Dit is een groeiertje en een blijvertje: doei Britpop, welkom Mercerpop. MIjn plaat van dit jaar to nu toe.
Ook zonder Bill Million slaagt Glenn Mercer er in van die bedrieglijk simpele gitaarlijnen en refreinen te bedenken die na een aantal malen draaien op één of andere sluikse manier 'in je systeem' kruipen.
Geen opschepperige overdreven 'theater' of andere "rock - clichees" gewoon weer een plaat waarop hij zijn ( lees Feelies) ding doet.
Hier is een muzikant aan het werk die,samen met zijn vrienden van 'vroeger' , wars van alle modegrillen het weer is gelukt een plaat te maken tijdloos is. Net zo tijdloos als het meeste materiaal van de Feelies.
Dit is een groeiertje en een blijvertje: doei Britpop, welkom Mercerpop. MIjn plaat van dit jaar to nu toe.
0
geplaatst: 5 oktober 2007, 22:52 uur
Veel van de van oudsher bekende elementen van Feelies platen ontbreken ook op Mercer's solo plaat niet.
Zoals Dave Weckerman's, soms maffe, soms simpele, maar oh zo aanwezige, percussie , gespeeld net naast, 'tegenover' de drums, dat is ook weer van de partij.
Live vond ik het altijd een raar gezicht;
die boomlange slungelige man, gezeten achter één snaredrum, met op een klein percussietafeltje een tamboerijn, een bekkentje of wat, een koeienbel, de sleebellen op de knie in de aanslag, die soms een half nummer moest wachten om zijn paar tikken of rammels te geven, die dan soms ook nog klonken alsof ze verkeerd waren getimed, maar die bij herhaling bleken een zeer geraffineerde toevoeging te zijn, iets wat zeker deel uitmaakte van het eigen geluid van de Feelies:
nou dat zit dus ook weer hier in deze plaat.
Een tweede is het spelen van een cover van één van zijn muzikale voorbeelden.
Dit keer geen Velvet of Lou Reed , ook geen Stones maar weer de Beatles, en dan specifiek George Harrison.
Wheels in Motion sluit af met een compilatie van twee Harrison nummers: Within You Without You" en "Love You To".
De eerste natuurlijk van Sgt. Pepper, nr. 2 van Revolver.
Twee songs met sterke indiase invloeden.
De drone van de tamboura op de originele Beatles songs, wordt hier door Mercer gespeeld op gitaren ( ik denk te horen met de Gizmo, of hoe heet dat ding ook al weer wat is uitgevonden door Godley en Creme ) die op een gegeven moment overgaan in een "Feelie laag op laag behandeling', die in tempo versnellen naar een climax.
Zoals vaak bij covers 'behandeld' door Mercer, gespeeld met liefde voor het origineel, en tegelijkertijd passend binnen zijn eigen werk, ik denk dat als je de nummers niet van de Beatles zou kennen, je niet aan de nummers zou merken dat het covers zijn, zo passen ze bij het geheel van de plaat.
Een mooie afsluiter van dit album.
Ik begin me zo langzamerhand af te vragen of er geen "music business"redenen zijn waarom dit niet gewoon als een Feelies plaat uit te geven.
Maar het kan natuurlijk ook dat de anderen er gewoon geen zin meer in hebben.
Want voor mijn gevoel is dit Feelies #5
Zoals Dave Weckerman's, soms maffe, soms simpele, maar oh zo aanwezige, percussie , gespeeld net naast, 'tegenover' de drums, dat is ook weer van de partij.
Live vond ik het altijd een raar gezicht;
die boomlange slungelige man, gezeten achter één snaredrum, met op een klein percussietafeltje een tamboerijn, een bekkentje of wat, een koeienbel, de sleebellen op de knie in de aanslag, die soms een half nummer moest wachten om zijn paar tikken of rammels te geven, die dan soms ook nog klonken alsof ze verkeerd waren getimed, maar die bij herhaling bleken een zeer geraffineerde toevoeging te zijn, iets wat zeker deel uitmaakte van het eigen geluid van de Feelies:
nou dat zit dus ook weer hier in deze plaat.
Een tweede is het spelen van een cover van één van zijn muzikale voorbeelden.
Dit keer geen Velvet of Lou Reed , ook geen Stones maar weer de Beatles, en dan specifiek George Harrison.
Wheels in Motion sluit af met een compilatie van twee Harrison nummers: Within You Without You" en "Love You To".
De eerste natuurlijk van Sgt. Pepper, nr. 2 van Revolver.
Twee songs met sterke indiase invloeden.
De drone van de tamboura op de originele Beatles songs, wordt hier door Mercer gespeeld op gitaren ( ik denk te horen met de Gizmo, of hoe heet dat ding ook al weer wat is uitgevonden door Godley en Creme ) die op een gegeven moment overgaan in een "Feelie laag op laag behandeling', die in tempo versnellen naar een climax.
Zoals vaak bij covers 'behandeld' door Mercer, gespeeld met liefde voor het origineel, en tegelijkertijd passend binnen zijn eigen werk, ik denk dat als je de nummers niet van de Beatles zou kennen, je niet aan de nummers zou merken dat het covers zijn, zo passen ze bij het geheel van de plaat.
Een mooie afsluiter van dit album.
Ik begin me zo langzamerhand af te vragen of er geen "music business"redenen zijn waarom dit niet gewoon als een Feelies plaat uit te geven.
Maar het kan natuurlijk ook dat de anderen er gewoon geen zin meer in hebben.
Want voor mijn gevoel is dit Feelies #5
0
geplaatst: 5 oktober 2007, 23:41 uur
Mijn laatste spam voor deze plaat vandaag; ik heb er 114 km. voor gereden vanmorgen, maar hij is iedere meter meer dan waard 
0
Sheplays
geplaatst: 6 oktober 2007, 18:07 uur
Als het goed is ligt deze maandag bij mij in de postbus!
0
Sheplays
geplaatst: 8 oktober 2007, 19:43 uur
Het was goed en hij lag erin.
De engelse taal zegt het mooi: 'having your attention fixated as though by a spell' en in één woord gevat is dat mesmerized.
Dit album draai ik momenteel voor de eerste keer en ik voel me mesmerized!
De engelse taal zegt het mooi: 'having your attention fixated as though by a spell' en in één woord gevat is dat mesmerized.
Dit album draai ik momenteel voor de eerste keer en ik voel me mesmerized!
0
Sheplays
geplaatst: 8 oktober 2007, 23:06 uur
Na meerdere luisterbeurten blijft dit voor mij een heerlijk betoverende plaat. Mijn favorieten zijn Whatever Happened, Get it Back en het lekker lange Within You, Without You/Love You to!
4*
4*
0
geplaatst: 9 oktober 2007, 18:51 uur
Inmiddels de cd ook maar besteld,blijft voor mij een witte raaf onder de 2007 releases. Voorlopig sluit het album onderaan in de Feelies hiërarchie. Alle albums van The Feelies staan bij mij nl op 5* 
0
geplaatst: 22 oktober 2007, 14:09 uur
Een veel gehoorde klacht is dat het materiaal van de Feelies niet meer te krijgen is.
Glenn hierover in een interview met Heave:
HEAVE:
About 4 years ago I purchased a shirt on Ebay from the Only Life tour. It was 40 dollars and I would have gladly paid double. The albums are criminally out of print. Your merch is hot commodity. Are there any re-issues planned?
Glenn Mercer:
We've had many requests recently concerning the re-issuing of our catalog, and many obstacles as well. We were involved with several record companies and most of the principle people have since left the business, creating a situation that's been complicated to sort through. All I can really say is that we are trying to move forward toward that goal.
Dus misschien is er een sprankje hoop.
En over een eventuele Feelies reunie:
HEAVE:
The Feelies appeared as the High School Reunion band in Jonathan Demme's "Something Wild." Any chance of an actual reunion in the future?
Glenn Mercer:
I'd say there is a pretty good chance. We've had lots of offers recently and we've been talking about playing some shows. Our main considerations mostly have to do with the logistics and time issues. We all live rather busy lives at this point, Bill lives in Florida, and Brenda recently moved to Pennsylvania, so to coordinate a rehearsal schedule will take a bit of planning. I get the impression, after talking with everyone, that we'd all love to play together again when the time is right and it's the right situation, and hopefully that will be before too long.
Dat zou natuurlijk pas echt goed nieuws zijn.
Zeker gezien de kwaliteit van het materiaal van deze 'Wheels in Motion'.
Glenn hierover in een interview met Heave:
HEAVE:
About 4 years ago I purchased a shirt on Ebay from the Only Life tour. It was 40 dollars and I would have gladly paid double. The albums are criminally out of print. Your merch is hot commodity. Are there any re-issues planned?
Glenn Mercer:
We've had many requests recently concerning the re-issuing of our catalog, and many obstacles as well. We were involved with several record companies and most of the principle people have since left the business, creating a situation that's been complicated to sort through. All I can really say is that we are trying to move forward toward that goal.
Dus misschien is er een sprankje hoop.
En over een eventuele Feelies reunie:
HEAVE:
The Feelies appeared as the High School Reunion band in Jonathan Demme's "Something Wild." Any chance of an actual reunion in the future?
Glenn Mercer:
I'd say there is a pretty good chance. We've had lots of offers recently and we've been talking about playing some shows. Our main considerations mostly have to do with the logistics and time issues. We all live rather busy lives at this point, Bill lives in Florida, and Brenda recently moved to Pennsylvania, so to coordinate a rehearsal schedule will take a bit of planning. I get the impression, after talking with everyone, that we'd all love to play together again when the time is right and it's the right situation, and hopefully that will be before too long.
Dat zou natuurlijk pas echt goed nieuws zijn.
Zeker gezien de kwaliteit van het materiaal van deze 'Wheels in Motion'.
0
geplaatst: 22 oktober 2007, 14:14 uur
Over Wheels in Motion:
HEAVE:
Tell us about Wheels In Motion, What did you want to say to your fans with this album?
Glenn Mercer:
I hope they can pick-up on the feeling that was present when we recorded the songs. The record was made without any pressure, because it was self-produced. I invested in just enough equipment to make a record at home. I already had a rehearsal studio in my basement, so with basic gear I was able to work at home. I also did all the engineering, which meant that I recorded the drums with just me and.the drummer in the room, so it was very intimate. I also didn't have record company involvement until after it was all finished. I think these factors contribute to the sound and feel of the record, making it more relaxed and fun. I hope that comes across. Also, I think the lyrics reflect those feelings as well.
HEAVE:
Tell us about the recording session amongst old friends, that great vibe still exists! What did they bring to the table this time around?
Glenn Mercer:
It was great to reunite with musicians that I love and respect. The only regret is that Bill Million couldn't make it. I had invited him as well, but it wasn't a very good time for him to make it. As far as how songs may have evolved, everyone had a copy of the demo and knew the arrangement ahead of time, so the songs basically came out like a re-creation of the demo, with better audio quality, which is what I wanted all along. Within the guidelines, however, each were able to put in there own touches, like a drum fill or bass riff,that elevate the songs to a level beyond what I hoped for. They also have a looser feel than the demo because I had originally used a drum machine, which is more rigid. They also contributed a lot of enthusiasm and encouragement, which was also very helpful.
http://heavemedia.com/inter...
HEAVE:
Tell us about Wheels In Motion, What did you want to say to your fans with this album?
Glenn Mercer:
I hope they can pick-up on the feeling that was present when we recorded the songs. The record was made without any pressure, because it was self-produced. I invested in just enough equipment to make a record at home. I already had a rehearsal studio in my basement, so with basic gear I was able to work at home. I also did all the engineering, which meant that I recorded the drums with just me and.the drummer in the room, so it was very intimate. I also didn't have record company involvement until after it was all finished. I think these factors contribute to the sound and feel of the record, making it more relaxed and fun. I hope that comes across. Also, I think the lyrics reflect those feelings as well.
HEAVE:
Tell us about the recording session amongst old friends, that great vibe still exists! What did they bring to the table this time around?
Glenn Mercer:
It was great to reunite with musicians that I love and respect. The only regret is that Bill Million couldn't make it. I had invited him as well, but it wasn't a very good time for him to make it. As far as how songs may have evolved, everyone had a copy of the demo and knew the arrangement ahead of time, so the songs basically came out like a re-creation of the demo, with better audio quality, which is what I wanted all along. Within the guidelines, however, each were able to put in there own touches, like a drum fill or bass riff,that elevate the songs to a level beyond what I hoped for. They also have a looser feel than the demo because I had originally used a drum machine, which is more rigid. They also contributed a lot of enthusiasm and encouragement, which was also very helpful.
http://heavemedia.com/inter...
0
geplaatst: 22 oktober 2007, 15:25 uur
Onbegrijpelijk dat dit prachtige album slechts zes stemmen heeft. En Oldfart een reünie in de volledige bezetting zou natuurlijk geweldig zijn.
Zelf heb ik gelukkig alle albums van The Feelies in mijn bezit maar een reissue zou voor potentiele nieuwe luisteraars meer dan welkom zijn.
Zelf heb ik gelukkig alle albums van The Feelies in mijn bezit maar een reissue zou voor potentiele nieuwe luisteraars meer dan welkom zijn.
0
geplaatst: 22 oktober 2007, 18:27 uur
'K heb ze ook allemaal, op vinyl. Maar cd heruitgaven zou ik ook zeker kopen, vooral als het zoiets als een box zou worden met mooie live dingen. Want ze speelden live heel veel meer dingen die erg leuk zijn.
Bijvoorbeeld een soort Sex Pistols versie van 'I'm a Believer' van de Monkees: heel vermakelijk. Ook Jonathan Richman covers stonden steevast op het program ( Egyptian reggea).
Bijvoorbeeld een soort Sex Pistols versie van 'I'm a Believer' van de Monkees: heel vermakelijk. Ook Jonathan Richman covers stonden steevast op het program ( Egyptian reggea).
0
geplaatst: 22 oktober 2007, 18:31 uur
Normaal ben ik niet zo voor die reunies, maar Glenn's solo plaat laat zien dat er genoeg muzikale redenen daarvoor zijn. En als Bill Million mee zou doen; ik denk dat ik dan bij een tour zo veel mogelijk concerten zou gaan zien.
Voordeel bij de Feelies en Mercer is in ieder geval dat je weet dat ze het niet voor de miljoenen doen, maar om de muziek
Voordeel bij de Feelies en Mercer is in ieder geval dat je weet dat ze het niet voor de miljoenen doen, maar om de muziek
0
geplaatst: 22 oktober 2007, 19:10 uur
The Feelies zijn zo ongelooflijk getalenteerd.Jammer dat ze zo weinig airplay krijgen of aandacht hier op MusicMeter. Heb dit cd'tje ook geupload naar Usenet,maar vrijwel niemand die The Feelies kent,laat staan Glenn Mercer. 
0
geplaatst: 28 oktober 2007, 18:48 uur
Prachtig album, doet weer de Feelies herleven.
Voor de liefhebbers hierbij een link naar een radioshow met enkele nummers van zijn nieuwe cd
http://www.wfmu.org/playlists/shows/23566
Voor de liefhebbers hierbij een link naar een radioshow met enkele nummers van zijn nieuwe cd
http://www.wfmu.org/playlists/shows/23566
0
geplaatst: 12 december 2007, 13:27 uur
Nu een paar keer beluisterd....niet slecht idd...maar The Feelies die herleven.......nee, dat hoor ik toch niet.....
0
geplaatst: 12 december 2007, 15:02 uur
Hangt er van af wat je van the Feelies kent, geen Crazy Rythms, maar eerder Only Life en Time for a Witness.
Gewoon nog een paar keer meer luisteren ; groeiplaat
Gewoon nog een paar keer meer luisteren ; groeiplaat
0
geplaatst: 12 november 2008, 18:27 uur
Wat een heerlijk album zeg, als ik hem heb gedraaid ben ik de eerste paar uur nog liever voor mijn omgeving, en geloof me ik ben al heel lief hoor!
Alleen had de Beatles cover van mij niet gehoeven, scheelt toch net een halve ster.
Alleen had de Beatles cover van mij niet gehoeven, scheelt toch net een halve ster.
0
geplaatst: 4 juli 2011, 15:14 uur
Binnenkort mag ik Glenn Mercer's solo-album gaan beluisteren. Ik moest hem gewoon bestellen. De fragmenten die ik heb gehoord, zijn daar alleen al aanleiding voor. Klinkt op het eerste gehoor erg naar een Feelies plaat, maar afgaande op bovenstaande reacties, is dat niet vreemd.
0
geplaatst: 17 april 2012, 06:21 uur
Fijne solo plaat van Mercer. Originele nummers maar toch onmiskenbaar geschreven door The Feelies frontman (en dat is voor mij een plus punt).
Ik ben bekend met een hoop van wat de The Feelies met elkaar gedaan hebben maar voor mij is Crazy Rhytms nog steeds hun meesterwerk. Whatever Happened. is dan ook mijn favoriet.
Enige minpunt is dat de plaat had van mij met Another Last Time had mogen eindigen. Within You is voor mij de vreemde eend in de bijt en kan ik eigenlijk helemaal niets mee.
Ik ben bekend met een hoop van wat de The Feelies met elkaar gedaan hebben maar voor mij is Crazy Rhytms nog steeds hun meesterwerk. Whatever Happened. is dan ook mijn favoriet.
Enige minpunt is dat de plaat had van mij met Another Last Time had mogen eindigen. Within You is voor mij de vreemde eend in de bijt en kan ik eigenlijk helemaal niets mee.
* denotes required fields.
* denotes required fields.