Candi Staton - Chance (1979)

Na het redelijk grote succes van de discoalbums 'Young hearts run free' en 'House of love' volgde in 1979 'Chance'. Een album met 'slechts' zes nummers die speciaal werden gemaakt met de intentie om knallers te worden voor (op) de dansvloer. Hoewel deze plaat niet met dramatische verkoopcijfers kampte, werd het ook niet het succes waarop gehoopt werd. En eerlijk is eerlijk, concurrente Donna Summer had in datzelfde jaar een dijk van een (disco)album, te weten 'Bad girls', die dit album van mevrouw Staton totaal doet verbleken. Echt slecht is 'Chance' overigens niet, maar de korte tracklist is wat betreft kwaliteit niet altijd evenredig. Het nummer 'When you wake up tomorrow' met afstand het beste nummer van het album, dat bovendien voorzien is van sublieme instrumentatie. Verder zijn ook het openingsnummer 'I ain't got nowhere to go' en de titeltrack 'Chance' de moeite waard. Bij de overige drie nummers gaat het dan toch mis, ze zijn niet slecht maar ook totaal niet memorabel en missen potentie om te groeien. Bovendien lijkt 'Me and my music' op een slap aftreksel van 'When you wake up tomorrow'; dat helpt ook niet bepaald. Ze kon beter dan dit, dat hoorden we op de voorganger.

In tegenstelling tot Angelo vind ik dat Candi Staton tot nu toe geen echt discoalbum had gemaakt. Op de twee albums hiervoor stonden disconummers en hoorde je discoinvloeden, maar er stond ook nog veel (poppy) soul en zelfs gospel op. Dit album Chance is wel een echt discoalbum. Het staat vol met dansnummers en - op de prima openingstrack na - in de lange versie voor de dansvloer. Ik was daar rond die tijd te vinden en weet nog dat naast Young Hearts Run Free en Victim (beiden in de 12 inch versie) ook When You Make Up Tomorrow van dit album populair was. Het is ook een lekker nummer zeg! Wat een fantastische beat, heerlijke percussie en dan ook nog gezongen door Candi Staton! Ik heb nogal wat discoplaten, maar vind dit toch wel één van de hoogtepunten van de discomuziek. Ze flikt het toch maar weer, Candi Staton.

Dan Rock. Dit is een smooth Michael Jackson achtig (album Off the Wall, ook uit 1979) disconummer met een heel lekker pianootje. Die piano speelt helemaal de hoofdrol op titelsong Chance. Ook de percussie is hier lekker en Candi zingt hier echt de sterren van de hemel. Wow, disco op zijn best!
I Live wordt geopend door gitaar en strijkers en is een mooie soulballad. Op dit nummer hoor je hoe uitstekend de instrumentale begeleiding was van Candi op dit album. Afsluiter Me and My Music heeft wel een lekkere beat, maar steekt wat mager af tegen de andere nummers van dit album.

Ik vind dit werkelijk een zeer geslaagde plaat, disco soul op zijn best en dan ook nog gezongen door Candi Staton. Dit overtreft wat mij betreft wel degelijk de voorgaande twee platen die toch een beetje een mixed bag waren. Hier is 100% gekozen voor een steengoede discosound en natuurlijk kan Candi Staton die ook uitstekend neerzetten. Net zo goed als Discodiva Donna Summer dat kon, blijkt op dit Chance.