Jozef Van Wissem is een Nederlandse luitspeler, Hij groeide op in Maastricht, leerde daar klassiek gitaar spelen en ging toen naar Groningen waar hij eigenaar werd van een muziekcafé waar krakers en alternatievelingen graag kwamen. Maar Jozef raakte uitgekeken op de gespeelde grunge en rock muziek en ging naar New York waar hij les kreeg in luit spelen van Patrick O Brien. En New York bleef zijn woonplaats. De muziekstijl van Jozef van Wissem zit tussen barok en avant-garde in en zeker in New York weet men hem te vinden voor allerlei projecten. Bijvoorbeeld regisseur Jim Jarmusch, Jozef van Wissem maakte 6 albums voor hem, maar ook andere samenwerkingen laten zien dat Jozef van Wissem een graag geziene muzikant is.
Dit album 'Nosferatu' is gemaakt in opdracht van Cinématique Francaise uit Parijs. Ze vroegen hem om filmmuziek te maken voor de gerestaureerde 'stomme' film 'Nosferatu - the Call Of The Deathbird' uit 1922. Voor alle duidelijkheid, Werner Herzog heeft ook een Nosferatu film gemaakt 'Phantom der Nacht in 1979, met Klaus Kinski als enge Dracula, een groot gedeelte opgenomen in Delft, en Popol Vuh heeft toen voor de prachtige muziek gezorgd.
Maar nu gaat het om Nosferatu uit 1922.
De soundtrack van 'Nosferatu: The Call Of The Deathbird' bestaat uit zes instrumentale muziekstukken: ‘Act 1-4’, ‘Intro Act 5’ en ‘Act 5’. Op ‘Act 1-4’ en ‘Intro' en 'Act 5’ zorgen de trage klanken van de akoestische luit voor een sinister geluid dat het angstaanjagende karakter van de filmbeelden nog verder versterkt. De vervormde geluiden van uitgestorven vogels doen ook nog een paar duiten in het zakje. Die vogelgeluiden had Jozef van Wissen gevonden op een dubbel 7 inch en het betrof uitgestorven vogels uit Rotterdam.
De bijna 18 minuten durende afsluiter ‘Act 5’ is een dronescape waarop de 12-snarige elektrische gitaar door Jozef Van Wissem vakkundig wordt gegeseld en sluit daarmee naadloos aan bij 'De Geesel Der Menschheid', de Nederlandse ondertitel uit 1922 van Nosferatu.
Deze filmmuziek past prima in het oeuvre van Jozef Van Wissem, waarin klassiek en avant garde vaak hand in hand gaan. De muziek is ook prima te beluisteren, zonder dat je de beelden van de film voor je ziet. Ben wel benieuwd hoe dat was.