Brodequin - Harbinger of Woe (2024)

Alhoewel Brodequin sinds 2015 weer actief is, heeft het 20 jaar geduurd voordat een nieuw album op de mat verscheen. Je zou kunnen spreken van de comebackplaat van Brodequin. En hemeltjelief, de band is terug hoor. De plaat is tot de nok toe gevuld met brute riffs, verpulverend drumwerk, creatieve fills, smerige gutturals en ijzige screams. De productie doet alles glashelder en vol klinken, en dat maakt dat alle instrumenten goed van elkaar te onderscheiden zijn, maar tegelijkertijd als een samenhangend geheel klinkt. Het geluid is dus erg goed op deze plaat, en juist waar dat meestal het knelpunt is voor dit soort brute schijfjes (luister bijvoorbeeld eens naar de voorganger, 'Methods of Execution'), gaat dat dus niet op voor 'Harbinger of Woe'. Een aanrader voor liefhebbers van 'vind-je-dat-nou-echt-leuk?'-metal.

Volgens mij heeft men in plaats van een zanger in dienst opnames gemaakt tientallen kilometers onder de aardkorst waar op dat moment twee tektonische platen op zo'n brute manier tegen elkaar dreunen dat ze een aardbeving met een magnitude van 10,0 op de schaal van Richter zullen veroorzaken.

Wat een heerlijk smerige deathmetalplaat is Harbringer Of Woe! En ondanks dat de opname klinkt alsof de band middenin een moeras staat te ploeteren, heeft het geluid volop definitie.

Deze stijl van DM is niet mijn dagelijkse kost, maar als het zo vet en onberispelijk wordt uitgevoerd als Brodequin doet, dan wijk ik graag van mijn muzikale dieet af.

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Het vorige album dat ik luisterde, was de klinisch uitgevoerde prog van Whom Gods Destroy. Dit album van Brodequin is en vele opzichten een tegenpool. De overeenkomst is wellicht dat, ook al zijn de heren van Brodequin niet zo technisch vaardig als de heren van Whom Gods Destroy, de uitvoerig van Harbringer Of Woe erg strak klinkt. Grote verschil is dat deze smerige death metal veel urgenter klinkt en de beleving laat horen die dit album geloofwaardig maakt. Wat een bruut halfuur, deze plaat!

Score: 83/100

Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl