Julian Lage - Speak to Me (2024)

Vanavond een overweldigend optreden van Julian Lage Trio gezien in Tivoli. Wat weten de heren te overtuigen zeg. Ze voelen elkaar moeiteloos aan en kunnen naar hartelust improviseren. Drummer Dave King krijgt live veel de ruimte om te laten wat hij in zijn mars heeft. King blijkt een fenomenale drummer te zijn, die het op Speak to Me juist erg ingetogen houdt. Vanavond herkende ik ook een aantal melodieën van Speak to Me. Dit album, uitgebracht op Blue Note label, heeft alles in zich om ware jazz klassieker te worden.

Prachtige plaat.
Northern shuffle heeft een heerlijke melodie die me doet denken aan D’Angelo (Sugah Daddy van Black Messiah)
76 is ook een stand out.

Mooie tip konijnmuziek, nogmaals bedankt.
Ik kende Julian niet, maar hij zit duidelijk op gitaar spelen. De plaat is redelijk gevarieerd wat in dit geval bij mij ook leidt tot variatie in hoe nummers me aanspreken. Al met al een fijne instrumentale plaat die ik niet perse jazz wil noemen.
Myself Around You deed me qua spel en klank een beetje denken aan mijn favoriete gitarist Baden Powell (Tristeza-, Poema- en favorieten Images- en Solitude on Guitar). South Mountain sluit goed aan bij die sfeer qua gitaarspel maar hier komt verassend wat suspense met o.a. een fluit om de hoek. Verder wil ik noemen: de prachtige ingetogen opener Hymnal, de bas in Vanishing point en het melodische Omission. En 76 is gewoon plezier.