MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Tusks - Gold (2024)

mijn stem
3,68 (11)
11 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: One Little Independent

  1. Wake (5:00)
  2. Adore (3:40)
  3. Artificial Flame (3:35)
  4. Tainted Plates (4:45)
  5. The Way (4:18)
  6. Read the Room (3:49)
  7. Strangers (3:51)
  8. Gold (4:01)
  9. Body Ache (3:22)
  10. Cold Storm (5:10)
totale tijdsduur: 41:31
zoeken in:
avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tusks - Gold - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Tusks - Gold
Tusks heeft met Gold een fraai album gemaakt met wolken analoge synths, subtiele ritmes en meerdere lagen vocalen, maar in de songs van Emily Underhill gebeurt veel meer dan je in eerste instantie hoort

Ik was Tusks na het debuutalbum uit 2017 uit het oog verloren, maar het deze week verschenen Gold maakte onmiddellijk indruk. Emily Underhill heeft het bonte palet aan stijlen van haar debuutalbum verruilt voor een subtieler geluid, maar de bijzondere sfeer van het debuutalbum is gebleven. Gold is vooral ingekleurd met analoge synths en piano, waarna hier en daar subtiele ritmes zijn toegevoegd. Het wordt gecombineerd met de mooie stem van de Britse muzikante, die haar stem in een aantal gevallen in meerdere lagen heeft toegevoegd aan de stemmige en vaak wat donkere muziek op het album. Het levert veertig minuten muziek op waarin heel veel valt te ontdekken.

Tusks, het alter ego van de uit Londen afkomstige singer-songwriter en producer Emily Underhill, brengt vanaf 2012 muziek uit. In 2017 verscheen vervolgens Dissolve, het debuutalbum van de Britse muzikante. Het is een album waar ik in eerste instantie maar lastig grip op kreeg, maar dat me al snel hopeloos intrigeerde. Ik omschreef de muziek op Dissolve een kleine zeven jaar geleden als een mix van elektronica, triphop, postrock, ambient, dreampop, R&B, pop en postpunk en hiermee benoemde ik alleen de belangrijkste invloeden op het album.

Ondanks mijn enthousiasme voor het debuutalbum van Tusks verloor ik de muzikante uit Londen weer snel uit het oog, waardoor ik haar tweede album, het in 2019 uitgebrachte Avalanche, helemaal niet opmerkte. Daar stond ik waarschijnlijk niet alleen in, want op het populaire muziekplatform Musicmeter is geen enkele reactie geplaatst bij het album. Ook het deze week verschenen Gold, het derde album van Tusks, trekt nog niet veel aandacht, maar het album viel mij direct op binnen het aanbod van deze week.

Emily Underhill heeft lang gewerkt aan de songs op haar nieuwe album, die tot stand kwamen toen ze Londen tijdens de coronapandemie tijdelijk verruilde voor Devon vanwege een gebrek aan leefruimte en een aflopende relatie. Gold kan worden gezien als een breakup album en dat hoor je ook wel in de behoorlijk donkere klanken, al drijven er zeker niet alleen donkere wolken over op het album.

Emily Underhill maakte Gold grotendeels in haar uppie, maar werd uiteindelijk bijgestaan door producer Tom Andrews met wie ze het album in Londen afmaakte. Vergeleken met het door van alles en nog wat beïnvloede Dissolve klinkt Gold een stuk consistenter. Op het nieuwe album van Tusks zijn vooral elektronische klankentapijten te horen, die worden gecombineerd met afwisselend onderkoelde en dromerige zang, die vaak in meerdere lagen is opgenomen, wat zorgt voor bijzondere harmonieën.

In de openingstrack van Gold klinkt Tusks net zo zweverig en weemoedig als Cocteau Twins en This Mortal Coil in de jaren 80, maar Gold kan meerdere kanten op. Het voornamelijk met analoge synths gemaakte album is over het algemeen genomen redelijk sober ingekleurd met wolken synths en af en toe wat triphop achtige ritmes. Sober is in dit geval wel een relatief begrip, want hoe vaker je naar het album luistert, hoe meer lagen je ontdekt in de wolken synths.

Het wordt prachtig gecombineerd met de mooie stem van Emily Underhill, die met haar zang veel meer indruk maakt dan op haar inmiddels zeven jaar oude debuutalbum. Mede door de ritmes die zijn toegevoegd aan de songs zit er veel beweging en onrust in de songs op Gold, maar het is op hetzelfde moment een album dat rust uitstraalt.

Ik vond het debuutalbum van Tusks zeven jaar geleden behoorlijk ongrijpbaar, maar Gold is ondanks de experimenteerdrang van de Britse muzikante een toegankelijk album met aansprekende songs. Het is ook een album waarop veel te ontdekken valt en waarop ik zelf steeds meer schoonheid ontdek. Gold krijgt zoals gezegd niet heel veel aandacht deze week, maar het is een interessant album dat in het aanbod van deze week flink boven het maaiveld uitsteekt. Erwin Zijleman

avatar van jorro
4,0
Recentelijk ben ik bekend geraakt met het derde album van Tusks, een artieste uit Londen genaamd Emily Underhill, die haar nieuwste creatie 'Gold' heeft genoemd. Dit werk is tot leven gekomen in Londen en Devon en valt muzikaal onder Dreamrock en Artrock. Het was een prettige kennismaking, en het album heeft absoluut een blijvende indruk achtergelaten.

Het album opent met het nummer 'Wake', een meesterlijke introductie waarin de subtiele, doch krachtige zangcapaciteiten van Tusks de luisteraar meteen grijpen. Vervolgens verleidt het nummer 'Adore' met een jazzy ondertoon, waarbij de vocale pracht mooi tot zijn recht komt.

De derde track, 'Artificial Flame', is een oase van melodische rust met een refrein dat streelt langs de oren. 'Tainted Plates', het volgende nummer, doet denken aan het geluid van een engel; zo verheven en zuiver is de klank van Tusks’ stem, ondersteund door een fijne, subtiele begeleiding.

Bij het vijfde nummer 'The Way' transformeert het zingen af en toe haast naar spreken, wat zorgt voor een interessante dynamiek, afgerond met een prachtig refrein. Dan volgt 'Read the Room', waarschijnlijk het meest ingetogen stuk op het album, waarbij de serene zang harmonieus samengaat met de sobere instrumentale begeleiding.

'Strangers', het zevende nummer, toont een delicate gevoeligheid die breekt met een krachtig en energiek refrein, een schitterend contrast. Daarna komt 'Gold', het titelnummer, dat ondanks zijn naam de minste indruk op mij maakt – het doet denken aan een typisch songfestivalnummer.

'Body Ache' biedt vervolgens minder diepte, maar het album sluit af met 'Cold Storm', een track die schittert in zijn opbouw en een prachtige apotheose biedt van een zeer aangenaam album.

In 'Gold' etaleert Tusks een groot vermogen om gevoel en kracht te combineren in muziek die zowel dromerig als artistiek is. Het is een album dat zich niet snel laat vergeten en zeker aan te raden is voor liefhebbers van dit genre.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 14:13 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 14:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.