The Kinks - The Best Of (2021)

De zoveelste Best Of compilatie van The Kinks. Op zich is er niks mis met het materiaal. Er is zelfs een poging om materiaal van de periode bij RCA (1971-1976) en Arista (1977-1985) op te nemen maar als ik tel dat van de 34 nummers er 26 uit de PYE periode stammen (1964-1971) weet ik eigenlijk al genoeg. De RCA periode houdt op met Sitting in the Midday Sun uit 1973. Van de albums Soap Opera en Schoolboy's in Disgrace geen spoor te bekennen.
Resteren uit de Arista periode nog drie nummers (A Rock'n Roll Fantasy (1978), (I Wish I Could Fly Like) Superman (1979) en Come Dancing (1982).
Daar komt bij dat het allemaal op een willekeurige manier achter elkaar is gezet. De 'nieuwere' nummers detoneren tussen het oudere materiaal.
Een magere poging om een verzamelalbum uit te brengen die de zestiger, zeventiger en nipt de tachtiger jaren in zich heeft, maar dan zijn er wel betere kandidaten te vinden.
Zie mijn recente opsomming bij The Kinks - Greatest Hits (1991) - MusicMeter.nl.

Ja, er zijn nu werkelijk tientallen verzamel-CD's van The Kinks uitgebracht. En als ze zich al niet beperken tot de bekende sixties-hits - ongeveer tot aan Lola en Apeman, 1970 - dan is het aandeel van de latere jaren doorgaans heel beperkt. Op zich begrijpelijk, zeker voor een Nederlandse of Engelse compilatie, want in de jaren zestig scoorden ze natuurlijk hit na hit en bleef het succes, althans in de hitparades, nadien ver achter. In de VS was het een ander verhaal en scoorden ze in de RCA- en Arista-periode nog flinke hits, onder meer met Superman, Sleepwalker, Rock 'n' roll fantasy en vooral Come dancing.

Deze compilatie voegt weinig tot niets toe aan wat er voorheen al aan verzamelaars is uitgebracht. Het zijn overwergend dezelfde nummers die in tientallen keren zijn gecompileerd (al vind je Midday sun, Gold's children, Acute Schizophrenia Paranoia Blues en This time tomorrow volgens mij lang niet overal terug). En hoewel een live-opname vrijwel altijd detoneert op een verzamelalbum met studio-opnamen, vind ik dat de live-versie van Lola er eigenlijk wel bij had gemoeten.

En ja, die willekeurige trackvolgorde is natuurlijk ook belachelijk. Dat werkt niet bij het repertoire van The Kinks. Een nutteloze poging dus, bovendien vind ik 'm met nog geen twee uur aan de korte kant. Daar hadden op beide CD's toch wel wat nummers bij gekund. Alleen al dat feit maakt dat-ie het aflegt tegen betere verzamelaars als The Ultimate Collection en Kinks Kollekted. Of is dit - en dat zal wel - zo'n uitgave die alleen op LP verschijnt? Dan moet het wel een driedubbelaar zijn. En dan had-ie wel een wat meer aansprekende hoes mogen hebben...

De Kinks hebben zoveel moois gemaakt: Where have all the good times gone, Sittin’ on my sofa, I’m not like everybody else, This is where I belong, Big black smoke, Suzannah’s still alive, Party Line.... Dat had er allemaal nog best bij gekund. Maar ja, waarom zou je eigenlijk nog weer een verzamelaar uitbrengen? De jeugd (lees: < 60 jr) zit massaal op Spotify en heeft geen cd's nodig, en de oudjes hebben deze cd ook niet nodig, want die hebben al het Kinks-materiaal al lang en breed. Dus inderdaad: een nutteloze poging. Van de platenpers via de uitverkoopbakken naar de afvalpers.

Deze verzamelaar is enkel digitaal verkrijgbaar.

Nou ja.... Who needs that? Digitaal kun je toch gewoon je eigen verzamelaar samenstellen?