Loren Kramar - Glovemaker (2024)

Hier kijk ik wel naar uit. De singles smaken naar meer!

Zeer overtuigend zo zou ik het debuutalbum Glovemaker van de singer-songwriter Loren Kramar uit Los Angeles willen omschrijven. Dat hij toerde met Father John Misty verraste me niet, Kramars muziek is geregeld net zo weelderig ingekleurd als de liedjes van Misty. Glovemaker is Kramars universele zoektocht naar verbinding en vangt hierin het contrast van liefde en eenzaamheid in Los Angeles. De kern van deze nummers is een onstuitbaar verlangen om bekend te worden.

Kramar is een showman en dat hoor je aan zijn woorden: de zinderende waarheid, drama, urgentie, waarbij hij overigens krachttermen niet uit de weg gaat (vandaar de melding op de hoes). Glovemaker onderzoekt liefde, eenzaamheid, dromen en beloften. Ze songs zijn geregeld dramatisch en meeslepend, waarvan Gay Angels misschien wel het beste voorbeeld is. Kramar zingt zelfverzekerd, hier is een ervaren soulvolle zanger aan het werk. Op de hoes heeft hij trouwens wat weg van George Harrison, wellicht wordt hij ooit even beroemd, Glovemaker heeft alles in zich om dat te bewerkstelligen.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Wat als je Perfume Genius kruist met Sade? Dan krijg je Loren Krammar. Ik hoor er ook wel wat van Jeremiah LLoyd Harmon in, maar ja, die kent bijna niemand. Noem ik snel ook nog even Simply Red en Father John Misty (Kramar trad op als zijn voorprogramma).

Zo, dat is dan de binnenkomer. Misschien vang ik er nu wat aandacht mee, want aandacht verdient Loren Kramar dubbel en dwars. Want wat is Glovemaker een geweldig debuut geworden!

Elf schitterende, persoonlijke verhalen met een muzikale omlijsting om van te smullen. Kramar legt zijn hele ziel en zaligheid erin en dat zorgt voor een album met een ziel. Soul dus.
Als je als jong kind je barbiepoppen moet verstoppen voor je vader en je moeder je stiekem naar kunstrijden en dansles brengt dan vormt je dat ergens wel.

Die vorming levert het zwoele, excentrieke en toch aardse Glovemaker op. Je voelt alles wat hij zingt en Kramar brengt je in een waanzinnige bui waarin je alleen maar wilt dansen en zwieren, vooral op nummers als I'm a Slut.

Gay Angels is zeker een hoogtepunt. Dramatisch en pijnlijk tegelijk. 'No more pretending' zingt hij hier. Iedereen die zich kan verplaatsen in Loren Kramar kent dat gevoel vast wel.

Glovemaker is wat mij betreft een waanzinnig sterk debuut. Een debuut helemaal aan mij besteed en passend in mijn straatje. wie mij volgt weet nu wat hem of haar te doen staat

Een rondje taggen dan maar?

muziekobsessie, Broem, erwinz, bommel, LucM, henrie9, MusicFreak, Culture VBJ, vinylbeleving, Roxy6, luigifort, Dim, MarkS73, Edamboy, Chameleon Day, Gert1980, Venceremos, lowieke, Kaaasgaaf en iedereen die ik vergeten ben

Ik heb nu een paar nummers gehoord, dit is inderdaad erg goed zeg...
De komende dagen ga ik hem eens goed beluisteren.

Zo goed dat ik gewoon een kaartje heb gekocht voor het uitgestelde concert in de kleine zaal van Paradiso (was 18 maart, is nu 17 juni)

De losse singles die niet op dit album staan zijn ook heerlijk.

Vanavond 5 nummers gehoord en vier clips gezien. Het is zeker goed!

Maar ik moet wel wennen aan zijn stem en manier van optreden, die pakken mij niet zo direct als het geval was bij de eerste keer horen van Father John Misty, John Grant, Conor O' Brien, Greg Gonzalez, Luke Sital Singh, of Rob Goodwin om enkele recente voorbeelden van de laatste jaren te noemen.

Maar ik ga het zeker nog verder luisteren want de composities en arrangementen zijn puik.

Goed dat je deze zanger zo breed onder de aandacht brengt Eric!

Zeker. Dank. Ik ga luisteren. Jouw tags vallen hier meestal goed.

Dit is goed wakker worden, hoor!

Hier ook. Perfecte muziek om rustig mee op te starten

Weet t niet zo. IK hoor vanalles, van Cat Stevens (vooral de klankkleur) tot Simply red tot Bacharach tot Father John Misty. Soms is het heel goed, soms twijfel ik. Ik ga nog even wachten om te zien hoe het evolueert in mijn oren. Tot nu toe hou ik niet zo van zijn stem, waar bvb een FJM mij omverblaast.

Instrumentaal echt dik in orde. Wennen aan de beetje bombastische stem.

Hier ook even moeten bekomen van een 1e luisterbeurt. Niet meteen een hoera stemming. Voor mij iets teveel over the top. Op de stapel van herbeluisteren gelegd (digitaal weliswaar) Wie weet!

Haha iedereen heeft hetzelfde. Maar het schuurt en is zeker intrigerend. Ik ben er ook nog niet helemaal uit maar hij begint te groeien. Ik vind de teksten wel soms te banaal maar soms ook gedurfd origineel. beetje corny. 15 years vind ik meteen heel erg mooi. In ieder geval weer blij met deze tip Eric, het is magertjes kwa mooie releases en kom nou niet met tips want die ken ik heus wel haha

Wel grappig. 15 years vind ik dan weer zo kitsch. Het doet me denken aan the Beegees of zo. Zo zie je hoe smaken verschillen.

Dit had ik jaren terug prachtig gevonden, maar nu toch wel iets te veel over de top naar mijn smaak. Maargoed er staan ook mooie melodieën op, dus dit is wel een leuke ontdekking. Wie weet hoe dit verder gaat groeien. Thanks voor de tip weer!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Loren Kramar - Glovemaker - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Loren Kramar - Glovemaker
De Amerikaanse muzikant Loren Kramar trekt op zijn debuutalbum Glovemaker onmiddellijk de aandacht met een fascinerende soulstem, maar ook in muzikaal opzicht maakt het album makkelijk indruk

De openingstrack van het eerste album van de Amerikaanse muzikant Loren Kramar maakt een verpletterende indruk. De muzikant uit Los Angeles maakt indruk met een authentiek klinkend soulgeluid en imponeert met een fascinerende stem. Die stem maakt het je op Glovemaker niet altijd makkelijk, maar toen ik eenmaal gewend was aan de stem van Loren Kramar was ik om. De Amerikaanse muzikant maakt indruk als zanger, maar verrast ook in muzikaal opzicht met songs die meerdere kanten op kunnen en zeker niet altijd kiezen voor de makkelijkste weg. Glovemaker van Loren Kramar levert vooral jubelrecensies op en daar valt uiteindelijk niets op af te dingen.

Glovemaker, het debuutalbum van de Amerikaanse muzikant Loren Kramar, opent met een song waarvoor de grote soulzangers uit de jaren 60 en 70 zich absoluut niet zouden hebben geschaamd. Het is een zeer smaakvol ingekleurde soulsong, die afwisselend subtiel en bombastisch klinkt en waarin de stem van Loren Kramar de hoofdrol opeist, ook al is de openingstrack van Glovemaker in muzikaal opzicht minstens net zo interessant.

Het is een stem die ik bij mijn eerste kennismaking met Glovemaker direct imponerend vond, maar het is een stem, die, in ieder geval voor mij, ook makkelijk teveel van het goede kan zijn. Na mijn eerste beluistering van het debuutalbum van Loren Kramar schoof ik het album dan ook tijdelijk terzijde, maar de stem van de muzikant uit Los Angeles intrigeerde me ook op een of andere manier, waardoor ik het album er toch steeds weer bij pakte. En met resultaat.

De stem van Loren Kramar is er een die makkelijker van kleur verschiet dan de gemiddelde kameleon, want de Amerikaanse muzikant klinkt het ene moment als een soulzanger uit de jaren 60 en 70, maar het volgende moment meer een folkie uit dezelfde periode. De zang van Loren Kramar doet me af en toe ook wel wat aan die van Simply Red’s Mick Hucknall denken, maar dan wel ten tijde van Picture Book, het uitstekende debuutalbum van de Britse band.

Loren Kramar had met zijn stem en de geweldige muzikanten die op Glovemaker zijn te horen een tijdloos soulalbum kunnen maken, maar de Amerikaanse muzikant oriënteert zich op zijn debuutalbum breder. Na de prachtige soulsong Hollywood Blvd richt Loren Kramar zich een aantal tracks op het soort muziek dat werd gemaakt door de grote singer-songwriters uit de jaren 70.

Zijn stem klinkt opeens als die van Cat Stevens en ook de wat theatrale songs doen wel wat denken aan die van de Britse folkzanger uit de jaren 70, al hoor ik ook wel wat van de wat pompeuzere songs van David Bowie in de songs van Loren Kramar en hier en daar ook wel wat van Randy Newman. Ook in de songs waarin invloeden uit de soul niet domineren is de muzikant uit Los Angeles de soul overigens niet helemaal vergeten. De zang zat me bij mijn eerste beluisteringen van Glovemaker nog wel eens in de weg, maar inmiddels ben ik vooral onder de indruk van de vocale prestaties van de muzikant uit Los Angeles, die zeker in de sober ingekleurde songs makkelijk goed is voor kippenvel.

Ik was wel direct onder de indruk van de muziek op het album, want de songs op Glovemaker zijn soms misschien wat overdadig, maar altijd heel smaakvol ingekleurd met prachtig pianowerk, fraaie bijdragen van strijkers en blazers en een prachtig spelende ritmesectie. De soms zwaar aangezette klanken, waaronder de strijkersarrangementen van Drew Erickson en de prachtige en juist weer subtiele accenten van saxofonist Sam Gendel en pianist John Carroll Kirby passen verder perfect bij de zang van de Amerikaanse muzikant.

De songs op Glovemaker zijn soms wat pompeus en theatraal, maar uiteindelijk vliegt Glovemaker wat mij betreft nergens echt uit de bocht. Het doet me soms wel wat denken aan de muziek van Father John Misty, maar Loren Kramar voegt een flinke hoeveelheid soul toe en die soul komt na enige gewenning stevig binnen. Het is allemaal prachtig geproduceerd door Sean O'Brien, die een stevige reputatie heeft als technicus, onder andere voor The National, maar ook als producer vakwerk aflevert. Ik ben inmiddels helemaal om. Erwin Zijleman

Thnx voor het taggen! Inmiddels zit de eerste luisterbeurt erop maar er zullen zeker nog meerdere volgen. Tof album en Perfume Genius is idd een naam die bij me opkomt bij het beluisteren van deze plaat.

Ik heb het nu een paar keer geluisterd en het gaat niet meer gebeuren. Een paar redenen, ik vind
het Interessant maar het is te gezwollen en te theatraal. Al dat gedoe haalt bij mij de aandacht weg van de essentie. De muziek. Dit is voor mij zoals Father John Misty, je hebt een echt lekkere taart en dan begin je die te versieren met zo veel als je maar kan, en je blijft over met een de rococo-versie van een taart. Met mate gaat dat binnen maar een heel album krijg ik een indigestie. Zijn stem heeft dat Cat Stevens achtige. Ik hoor dat timbre niet zo graag, daar maakt FJM wel een verschil. Maar ik ga zeker en vast het volgende album beluisteren want het heeft wel echt potentieel. Dat soulvolle croonen.

Als niet-getagde ga ik dit toch eens beluisteren - al heb ik een beetje het idee dat het mij - dat soulvolle croonen te pathetisch zal zijn. Maar ik zet het window van mijn mind wide open

Ik zie hier dat ik getagd ben, maar daar heb ik nooit iets van gemerkt. Doe ik iets fout?
Hoe dan ook: best wel leuke muziek, ga ik zeker vaker draaien

Loren Kramar live in Paradiso blies me wel even omver: zijn stem kwam nog krachtiger over. Blaudzun was ook in het publiek aanwezig en zag dat het goed was

Toch wel een prachtig album, ik kende de man niet tot ik er hier iets over las en de overwegend lovende commentaren me tot luisteren hebben aangezet. Niet ieder nummer sloeg meteen aan wel sprong er eentje voor mij erg uit en dat was "Gay Angels". Man wat is dit een dijk van een nummer , zo mooi! Ook de andere nummers zijn van erg goed tot net niet (Birthday Thursday). Hoe ook een aangename kennismaking met Loren Kramer !