Lasse Marhaug - The Shape of Rock to Come (2004)

Goede kans dat ik dit album ga aanschaffen, subtiele drones, electronic, noise met af en toe vlagen harsh, kortom een plaat die niet gauw verveelt!

Boeiend begin. Mooie opbouw naar een behoorlijke bak herrie waar ik na zo`n 8 minuten toch wel genoeg van kreeg. Maar precies op dat moment begon het juist weer een andere wending te nemen. Toch had ik het na 17 minuten wel een beetje gehad. Het einde van het eerste nummer was dan wel weer van grote klasse. Plotseling einde en heel anders 2e nummer. De rustige momenten zijn toch wel steeds een verademing. "All in Good Spirits" heeft een erg gaaf middenstuk dat tot aan het einde toe interessant blijft. Het nummer erna bleef boeien. Het laatste nummer is wel ok, maar iets te weinig variatie voor mij. En daarna die stilte..........3,5*

Op de valreep nog even een bericht plaatsen maar, excuus voor de vertraging! Al met al een meer dan aardige plaat, hoewel een beetje onevenwichtig. Iets subtieler dan ik van Marhaug gewend ben en daarom in beginsel wel al interessant; zijn harde werk (The Great Silence bijvoorbeeld) vind ik erg interessant en kwalitatief hoogstaand, hoewel ik soms de klik mis (Jazkamer daarentegen vind ik wel ongeremd vet). Hier in ieder geval wel direct een klik. Lekkere opener bijvoorbeeld die over de volle lengte boeit, gevolgd door het zo mogelijk nog betere Magmadiver, dat wel degelijk echt heerlijk klinkt. Daartegenover staat dan iets amateuristisch en teleurstellends als All in Good Spirits waar ik völlig niets mee kan... vooral als die karige loop er tegen de zeven minuten inknalt springt het plaatsvervangende schaamrood mij flink op de kaken. Jammer! Afsluitende twee tracks zijn degelijk maar weten niet het niveau van de openers te halen. Aldus enigszins onevenwichtig maar zeker niet minder boeiend. 3,5*

Sleeper vind ik mooi.
Magmadiver vind ik redelijk
All In Good Spirits vind ik niet veel aan
Headless Piss vind ik een beetje nietszeggend
It Is My Kind of Top (Pop?) is prima

al met al een 'gewone' voldoende. Sleeper zet ik nog wel eens op denk ik, vooral die cleane baseffecten onder de noisemuur en het 'grindpad-geluid' verder in het nummer ben ik erg over te spreken.

Vanochtend in de trein vroeg een mevrouw op zeer onvriendelijke toon of mijn mp3-speler wat zachter kon toen het woep-woep-woep begin van Magmadriver begon.
Verder vind ik dit een plaat vol fijne geluidjes die ik graag draai.

Eens wat anders dan die commerciële schijturban altijd!

Onevenwichtig is inderdaad het juiste woord hier. Neem Sleeper, niks mis mee en lekker veel afwisseling, maar weet niet tot in de seconde te boeien en doet wat aan alsof ie nog niet helemaal af was.
Dat in tegenstelling tot het monotonere, maar veel boeiendere Magmadiver. Erg vet nummer!
All In Good Spirits bestaat uit.
Deel 1, monotome ambientnoise >loop.
Deel 2, Speedcorenoisebliep>loop.
Niet bijster interessant, best wel saai saai dus.
Headless piss niet veel beter. Een monotone wobbelbas met daarover wat geëxperimenteer met kraak en piepgeluidjes.
De laatste is weer aardig, a lá post-rock style maar dan op zijn noise.

Ja, volgens mij lijkt dit album met een commerciële insteek gemaakt te zijn, hoe eerder op de markt hoe meer ie er van verkoopt. Helaas is de muziek hierdoor niet ten volle benut en is ie wat blijven steken in de ontwikkeling van sommige nummers die dus af en toe "on-af" aandoen - wat een beetje jammer is.