Atrophy - Asylum (2024)

Zo, na 34 jaar een nieuw album van deze band. De hoes is in ieder geval al spuuglelijk, ben benieuwd of het muzikaal nog wat voorstelt.

Punishment for all.

Seeds of sorrow.

Hier zie ik een bijna geheel nieuwe line-up…

Nathan Montalvo heeft nog een instrumentaal gitaarplaatje gemaakt in 2919 waar niemand op zat te wachten gezien het aantal luisteraars per maand. Maar om zoiets uit te brengen heb je wel enig talent en veel zelfvertrouwen nodig. De soloos op dit album zijn dan ook van een goed niveau maar passen beter bij een hardrock album. De drummer houdt wel van strak spelen en vele fills en is eigenlijk een niveautje hoger dan de rest. Zimmerman blaft in Chuck Billy (Testament) stijl alles niet onverdienstelijk bij elkaar. Maar bij het slagitaarwerk mis ik het venijn en een drogere productie om dit bij je strot te kunnen grijpen. En nu heb ik dus zin in Titans of creation waar de helden van Atrophy ( Testament dus) nog eens voordoen hoe een moderne thrashplaat moet klinken.

Close my Eyes en Seeds of Sorrow krijgen de vinkjes

Aardige plaat, deze comeback van Atrophy. Alhoewel, comeback... alleen zanger Brian Zimmerman is over van de originele line-up. Opener Punishment For All doet qua venen nog wel aardig denken aan de eerste twee albums, maar daarna wordt het toch wel erg generieke thrash metal. Weliswaar goed gespeeld, maar ook een beetje inwisselbaar.

Productie had inderdaad beter gekund, zoals gigage al opmerkt. Het is goed dat er niet gekozen is voor een vette moderne productie maar nu klinkt de slaggitaar te dun en stil. Het songmateriaal maakt gelukkig heel wat goed. Het klinkt nog steeds als Atrophy en wel in zeer goede vorm.

Productie is echt gewoon kut, helaas. Ik zet nog even door, riffwerk, zang en zo zijn wel lekker, op zich.

Een voldoende voor de moeite en een halfje extra omdat ik ‘m goed uit kon zitten.

En het zijn vooral ook goeie nummers. Slechte productie went wel.

Bemoedigende woorden, maar ik weet het nog niet zo.

Hangt er misschien van af wat je er slecht aan vindt. Op de cd klinkt de zang naar mijn mening goed maar zit te luid in de mix ten opzichte van het te dun klinkende gitaargeluid (riffs). Het geluid van de gitaarsolo's is dan wel weer helemaal goed.

Het typische ‘moderne’ bloedeloze drumgeluid, en idd de te dunne gitaren… ‘t is niet allemaal rotslecht. En wat ik totaal niet snap en jammer vind: waar is de rest van de ouwe line-up?!