Bob James Trio - Feel Like Making LIVE! (2022)

Citaat uit het aanzienlijke boekwerkje bij deze CD: Everything was captured live in the studio without any overdubs, artifice, or “sweetening”.

Wanneer je het album, in mijn geval op CD, gaat beluisteren is het eerste dat opvalt: de hoge kwaliteit van de opname. Het klinkt bijna alsof je er live bij aanwezig bent (uiteraard nog wel afhankelijk van de kwaliteit van de apparatuur die thuis wordt gebruikt).

Bob James speelt op dit album: Yamaha DCFX III, Rhodes 1988 Fender Suitecase 76 en Akai LPK 25. De jonge bassist Michael Palazzolo: Upton Bass standard double bass viol. 2008 en Billy Kilson: DW drums, Sabian Cymbals, Evans Drum Heads.

Feel Like Making Live begint met de bekende TV tune uit de serie “ Taxi” – Angela.
Bob speelt op de Fender Rhodes en Palazzolo krijgt ruimte voor een fraaie solo op de bas.

Rocket Man is op zich een verrassende keuze. Volgens mij heeft Bob zich nog niet eerder aan deze Elton John klassieker gewaagd. Hij schrijft in het boekwerkje: Rocket Man is soulful and bluesy enough that we can have fun with it in the trio version.

Maputo (Marcus Miller) verscheen eerder op Double Vision, het album dat Bob James in 1986 opnam met saxofonist David Sanborn. Bob schrijft: David’s magic made it a powerful record for us. It’s fun for me to reduce it down and then try to play it with a trio.

Topside is een nummer van Bob James, dat eerder in een trio versie werd opgenomen op het album Espresso (2018). Op de versie op dit album maakt James gebruik van Synthesizers en sampled vocal parts.
Opvallende hoofdrol op dit nummer voor de fantastische drummer Kilson. Ik heb Bob James met dit trio zien optreden in Amsterdam en ook daar was het Kilson die de show stal.

Voor Misty (Eroll Garner) is Kilson overgeschakeld op de brushes. Bob weer “gewoon” op de piano. Geen toeters of bellen.
Bob schrijft: Everybody knows it, and it’s fun to try and reinterpret it, especially because I played it so many times with Sarah Vaughan, it was maybe her most popular song.

Avalabop is afkomstig van het Fourplay album Journey (2004). Het nummer schreef Bob James destijds voor zijn kleindochter Ava.

Nautilus is een oud Bob James nummer dat voor het eerste verscheen op Bob James One.
Nummer is in de loop der jaren heel veel gesampled in de Hip-Hop wereld. Onder andere door run-DMC en Eric B. & Rakim.

Downtown van Petula Clark is in het arrangement van Bob James in het begin nog wel herkenbaar. In de loop van het nummer gaat het echter een hele andere, niet minder fraaie, kant op. Bob verklaart dit door te schrijven dat het nummer tevens een tribute is aan klassiek pianist Glenn Gould.

Niles Ahead komt van het album Urban Flamingo (2005). Bob James beperkt zich hier tot de piano en maakt er een fraaie, sobere uitvoering van.
Feel Like Making Love is bekend van Roberta Flack. James nam het nummer voor zijn eerste soloalbum Bob James One op. Het nummer gaat op deze CD naadloos over in Night Crawler, dat afkomstig is van Heads (1977). Bob James wederom op Fender Rhodes en een mooie bas solo van Palazzolo.

Submarine komt van het album Espresso (2018). James sampled hierin zijn eigen compositie Nautilus, afkomstig van Bob James One.

Mister Magic komt van een album van Grover Washington Jr. Op de gelijknamige track op dat album speelt Bob James mee. Wederom is het nummer voor dit album “uitgekleed”. Schitterende drum en bas solo’s!

Tsja….. volgens de tracklist op MM en op de streamingdiensten zie ik dat vervolgens Nardis komt. Ik ben waarschijnlijk weer iets te veel “haantje de voorste” geweest met het aanschaffen van dit album, want op mijn CD ontbreekt die track.
Nummer is geschreven door Miles Davis en Bob James nam het reeds in 1962 op voor het album Bold Conceptions

Westchester Lady is het bekendste nummer van Bob James, denk ik. Afkomstig van Bob James Three, op meerdere vervolgalbums ook hoorbaar en live, zowel als trio alsook met Fourplay, meestal op het programma.

Samenvattend: Feel Like Making Live is een prachtig album van drie topmuzikanten.
De CD is, door het ontbreken van Nardis, “slechts” 76:33 minuten lang, Zet dat eens af tegen de Cd’s in de beginperiode van de carrière van Bob (net een halfuurtje gemiddeld). Wat een feest!