Emily Barker - Fragile as Humans (2024)
mijn stem
7 stemmen
2
geplaatst: 3 mei 2024, 08:04 uur
De Australische singer-songwriter Emily Barker bracht solo de nodige albums uit. Met Marry Waterson nam ze het uitstekende en gevarieerde A Window to Other Ways op. Daarnaast maakt ze deel uit van het supertrio Applewood Road, samen met Amy Speace en Amber Rubarth. Hun authentieke debuutalbum Applewood Road werd opgenomen in de analoge studio Welcome to 1979.
Ook Emily’s achtste soloalbum Fragile as Humans werd vastgelegd in een speciale omgeving. The Wood Hall is een indrukwekkend gebouw uit de zestiende eeuw, dat begin jaren tachtig door Tears for Fears werd omgetoverd tot een opnamestudio. De eerste song die Emily opnam was de titeltrack, van de zes takes bleek uiteindelijk de eerste versie de beste. Ze koos gedeeltelijk, in samenspraak met producer Luke Potashnick, voor een heel sobere uitvoering en het andere deel voor een band bezetting.
Vooral in de sobere songs als Loniless vind ik Emily het best tot haar recht komen. In eerste instantie wilde Emily het in bandbezetting opnemen, gelukkig wist Potashnick haar te overtuigen om het soberder te houden. “Luke got it right…it’s lonelier this way.”, aldus Emily.
Literatuur is geregeld een inspiratiebron, Feathered Thing werd geïnspireerd door Emily Dickinson’s “Hope” is the thing with feathers, geschreven door Dickinson na een miskraam. De lyrische dichter Rainer Maria Rilke was een belangrijke inspiratiebron voor het nummer The Quiet Way. Blijkbaar zijn de gedichten van Rilke nog altijd actueel, want ook op het binnenkort te verschijnen debuutalbum How’s Life? van Kiki Deirdre vormt Rilke een belangrijke invloed.
Potashnick begon elk nummer regel voor regel onder de loep te nemen. “Ik had nog nooit zo lang met een producer aan de nummers gewerkt en vertrouwde Luke echt met zijn achtergrond in songwriting”, vertelt Barker. “De nummers zijn sterker geworden doordat hij mij dwong dieper te graven, een onderdeel aan te passen, een keuze te onderbouwen.”. Het eindresultaat is er dan ook naar, prachtplaat.
Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com
Ook Emily’s achtste soloalbum Fragile as Humans werd vastgelegd in een speciale omgeving. The Wood Hall is een indrukwekkend gebouw uit de zestiende eeuw, dat begin jaren tachtig door Tears for Fears werd omgetoverd tot een opnamestudio. De eerste song die Emily opnam was de titeltrack, van de zes takes bleek uiteindelijk de eerste versie de beste. Ze koos gedeeltelijk, in samenspraak met producer Luke Potashnick, voor een heel sobere uitvoering en het andere deel voor een band bezetting.
Vooral in de sobere songs als Loniless vind ik Emily het best tot haar recht komen. In eerste instantie wilde Emily het in bandbezetting opnemen, gelukkig wist Potashnick haar te overtuigen om het soberder te houden. “Luke got it right…it’s lonelier this way.”, aldus Emily.
Literatuur is geregeld een inspiratiebron, Feathered Thing werd geïnspireerd door Emily Dickinson’s “Hope” is the thing with feathers, geschreven door Dickinson na een miskraam. De lyrische dichter Rainer Maria Rilke was een belangrijke inspiratiebron voor het nummer The Quiet Way. Blijkbaar zijn de gedichten van Rilke nog altijd actueel, want ook op het binnenkort te verschijnen debuutalbum How’s Life? van Kiki Deirdre vormt Rilke een belangrijke invloed.
Potashnick begon elk nummer regel voor regel onder de loep te nemen. “Ik had nog nooit zo lang met een producer aan de nummers gewerkt en vertrouwde Luke echt met zijn achtergrond in songwriting”, vertelt Barker. “De nummers zijn sterker geworden doordat hij mij dwong dieper te graven, een onderdeel aan te passen, een keuze te onderbouwen.”. Het eindresultaat is er dan ook naar, prachtplaat.
Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com
* denotes required fields.
* denotes required fields.