Deze EP bundelt 5 covers die Imperial Triumphant uitbracht in 2023. In afwachting van een nieuwe plaat blijkt dat een fijn zoethoudertje waarbij de ene interpretatie al wat interessanter/beter uitdraait dan de andere. De EP trapt af met de bekendste van de 5, Radiohead's Paranoid Android. De contouren daarvan zijn duidelijk herkenbaar, maar Zachary Ezrin (gitaar, vocals), Steve Blanco (bas) en Kenny Grohowski (drums) voegen daar hun eigen geluid aan toe, wat voor een donker, jazzy en wat chaotisch nummer zorgt. Prima!
Daarna de eerste van twee jazzcovers met A Night in Tunisia van de oude bebopmeester Dizzy Gillespie. Ze doen er niet echt iets bijzonders mee, en ook Motorbreath van Metallica weet me niet te begeesteren. Hier ontbreekt toch wel de zin voor experiment die deze band anders kenmerkt, vind ik.
Dat is wel wat anders op Jacob's Ladder (Rush), en al helemaal de lange afsluiter van dit halfuurtje muziek in de vorm van Nefertiti, een compositie van de befaamde Wayne Shorter. Shorter was een legende, begon eind jaren '50 bij Art Blakey, speelde met o.a. Davis en grossierde in de jaren '60 in hardbop/postbop, waaronder enkele klassiekers. In de jaren '70 trok hij de wat meer experimentele kaart en bracht fusion met Weather System, en het is vooral die kant die we terughoren van Imperial Triumphant terwijl de song zelf, beroemd gemaakt door Miles Davis, nog uit de jaren '60 stamt. Erg curieuze, beklemmende interpretatie, die zal zeker nog wel 'ns ergens opduiken in een playlist.
3 sterren