Skallander - Skallander (2007)

In deze coronatijd bestel ik regelmatig een aantal cd's bij wat internet shops en meestal probeer ik dan ook wat onbekende cd's te scoren, die mij op één of andere manier opvallen. Dit is zo'n cd, die me wel intrigeerde door wat reviews. Een duo uit Nieuw Zeeland (Matthew Mitchel en Brevan Smith). Het is me niet helemaal duidelijk hoe het zit met de uitgave van de platen, aangezien ze eerst in Nieuw Zeeland werden uitgegeven en daarna pas in de rest van de wereld , maar niet in dezelfde volgorde.
Dit duo uit Nieuw-Zeeland haalt de inspiratie uit het melancholische songwriting-kamp en ook wel uit zowel Beach Boys- als Beatles-materiaal (zeker door de samenzang, maar ook de muzikale omlijsting). Maar dat niet alleen, ze halen ook inspiratie uit de meer experimentele aspecten van het Pink Floyd-rijk. Het resultaat is te vinden op op SKALLANDER, een meer akoestische plaat dan de andere van deze groep. Met zachte, geharmoniseerde vocalen zingt en tokkelt de band zich een weg naar een aangename popgevoeligheid met een licht experimenteel randje. Daar zorgt vooral Brevan Smith voor, met verschillende muzikale omlijstingen. Best verrassend.
Vergelijkingen met Kings of Convenience, Jose Gonzales, worden gemaakt.
Ik vind het persoonlijk een heel mooi album, duidelijk geïnspireerd door de jaren 70, maar toch ook een eigentijdse touch. Het gitaarspel (getokkel) is de gehele plaat van prima kwaliteit.