Mickey Newbury - Lulled by the Moonlight (1996)
mijn stem
6 stemmen
Verenigde Staten
Country / Jazz
Label: Mountain Retreat
-
Three Bells for Stephen (4:37)
-
East Kentucky (5:19)
-
Captured in Blue (4:55)
-
Just Another Lovely Day (2:56)
-
Blue Sky Shining / Down the Tracks (Interlude) (4:01)
-
Freight Train Howlin'/Into the Sky (Interlude) (4:12)
-
Shades of '63 (3:57)
-
Amen for Old Friends / Fiddlin' Around (Interlude) (4:34)
-
Genevieve (4:48)
-
Sailor Sailor (4:23)
-
What Will I Do (In the Dead of the Night)/Black Butte Thunderstorm (Interlude) (4:40)
-
Ramblin' Blues (6:06)
-
Workin' Man (3:05)
-
The Future Is Not What It Used to Be / B. B.'s Madison, TN New Orleans Jazz Ensemble (Interlude) (6:36)
-
Time Was (4:21)
-
Silver Moon (3:04)
-
Safe Harbour (1:28)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 30 november 2012, 18:00 uur
Nu opnieuw uit samen met twee andere late platen van Mickey Newbury. Het is wederom zeer de moeite waard.
Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Mickey Newbury - Lulled By The Moonlight / Stories From The Silver Moon Cafe / Blue To This Day - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Erwin
Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Mickey Newbury - Lulled By The Moonlight / Stories From The Silver Moon Cafe / Blue To This Day - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Erwin
0
kiriyama
geplaatst: 17 augustus 2014, 00:52 uur
Fantastische plaat.
Deels Jazz, deels Country en deels Crooner. Ik hoor hier zowel Sinatra als een jonge Tom Waits in. De muzikale begeleiding is soms wat op het randje, maar gaat er nooit overheen. De eerste helft van de plaat zou ik zelfs perfect durven noemen. De tweede helft pakt me iets minder, wat ook door de lengte zou kunnen komen, maar het blijft sterk. Een plaat als 'Frisco Mabel Joy' mag dan technisch en muzikaal gezien beter zijn, dit doet er naar mijn mening qua luisterervaring eigenlijk niet voor onder. Deze plaat is één grote mix van (bijna) alles wat ik mooi vind aan/in muziek.
4.5*
Deels Jazz, deels Country en deels Crooner. Ik hoor hier zowel Sinatra als een jonge Tom Waits in. De muzikale begeleiding is soms wat op het randje, maar gaat er nooit overheen. De eerste helft van de plaat zou ik zelfs perfect durven noemen. De tweede helft pakt me iets minder, wat ook door de lengte zou kunnen komen, maar het blijft sterk. Een plaat als 'Frisco Mabel Joy' mag dan technisch en muzikaal gezien beter zijn, dit doet er naar mijn mening qua luisterervaring eigenlijk niet voor onder. Deze plaat is één grote mix van (bijna) alles wat ik mooi vind aan/in muziek.
4.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.