menu

Jessica Pratt - Here in the Pitch (2024)

mijn stem
3,82 (71)
71 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: City Slang

  1. Life Is (3:08)
  2. Better Hate (3:46)
  3. World on a String (3:09)
  4. Get Your Head Out (3:25)
  5. By Hook or by Crook (3:27)
  6. Nowhere It Was (2:41)
  7. Empires Never Know (2:32)
  8. Glances (1:31)
  9. The Last Year (3:35)
totale tijdsduur: 27:14
zoeken in:
avatar van Grizzly Bear
Eerste nummer uitgebracht:
https://www.youtube.com/watch?v=QaXe9zAa3r4

Klinkt fijn hoor. Komt ook in Zonnehuis. Alleen al voor de locatie de moeite waard, toch, Kaaasgaaf?

avatar van Kaaasgaaf
4,0
Dat is zeker een prachtlocatie Grizzly Bear. Moet wel zeggen dat ik haar ooit eerder zag en dat toen lichtelijk vond tegenvallen. Dat was in een klein zaaltje in tolhuistuin, wellicht speelde mee dat ik niet lang daarvoor Adrianne Lenker daar zag (die ik binnenkort in het Concertgebouw zal zien, over prachtlocaties gesproken) en het vrij kansloos was in de buurt van die magie te komen. Maar oei, ik zie nu dat in het voorprogramma Joanna Sternberg staat. En dit nummer is toch ook wel weer behoorlijk wonderschoon. Dus misschien dat ik dan toch maar ga.

avatar van Mausie
Mausie (crew)
Prachtige leadsingle, betoverend.

avatar van Lura
5,0
geplaatst:
Haar eerste twee albums bezorgde de in Los Angeles woonachtige singer-songwriter Jessica Pratt dankzij mond-tot-mondreclame enige bekendheid. De welverdiende doorbraak kwam pas bij Quiet Signs. Destijds begon ik mijn bespreking met de regels : “Haar stem is een van de meest vreemde, maar tegelijkertijd ook een van de meest aanlokkelijke, die ik ken. Haar vorige, tweede album On Your Own Love Again behoort tot mijn meest gedraaide in mijn muziekcollectie.”. Op dat laatstgenoemde album stonden zowel het overlijden van haar moeder als de beëindiging van haar langdurige relatie met haar vriend Tim Presley van de band White Fence centraal.

Op haar nieuwe album Here in the Pitch kiest Pratt met succes voor een beduidend breder productiepalet. Dat bleek al uit de reeds vrijgegeven single Life Is. Een nummer dat zeker beïnvloed wordt door de zestiger jaren sound van de Walker Brothers in The Sun Ain’t Gonna Shine Anymore. In de nummers wordt gebruik gemaakt van onder andere pauken, klokkenspel, baritonsaxofoon en fluit. Die volgens Pratt voor een meer panoramisch geluid moet zorgen, die je moet doen denken aan de oceaan en Californië. Bij mij bezorgt het me af en toe meer het gevoel dat ik me op het bloedhete strand van Ipanema bevindt.

Pratt werkte opnieuw in Gary's Electric Studio in Brooklyn met haar vertrouwde partners - multi-instrumentalist/ingenieur Al Carlson en toetsenist Matt McDermott - en schakelde het ritmeduo bestaande uit bassist Spencer Zahn en percussionist Mauro Refosco (David Byrne, Atoms for Peace) in om te helpen haar visie te realiseren, naast de bijdragen van Ryley Walker, Peter Mudge (Mac Miller, Kendrick Lamar) en Alex Goldberg.

Haar intentie was om haar stem op de voorgrond plaatsen en een emotionele directheid creëren die deze plaat onderscheidt van al haar eerdere werk. “Ik heb nooit gewild dat het zo lang zou duren. Ik ben gewoon een echte perfectionist”, legt ze uit over de lange draagtijd van het album, die zich uitstrekte van de zomer van 2020 tot de lente van 2023. “Ik probeerde gewoon het juiste gevoel te krijgen, en dat duurt lang.”. Het heeft echter wel geleid tot haar fraaiste album tot op heden. Het zal ongetwijfeld zeer hoge ogen gaan gooien in mijn lijstje met favoriete albums van 2024. Ze komt gelukkig begin juni naar de Lage Landen om het zwoele Here in the Pitch voor te stellen.

Jessica Pratt live :

03-06 BRUSSEL : AB
04-06 AMSTERDAM : Zonnehuis

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

avatar van davevr
4,0
geplaatst:
Die heeft een benepen, voor mij nwat irritante stem. Ik hou niet van dat soort stemmen. Die brengt een soort retro walker brothers-achtig muziek, maar dan die California versie. Ik ben niet zo van de retro, of het nu soul is, of dit. Ik kan het wel apprecieren als er invloeden zijn (denk aan AM's the car, Richard Hawley, Tempesst, Alexandra Savior). Ik ben ook niet zo voor de kabbelende liedjes.

Dit is dus wat een enigma voor mij. Dit is namelijk echt zeer mooi.

avatar van Zwaagje
geplaatst:
davevr schreef:
Die heeft een benepen, voor mij nwat irritante stem. Ik hou niet van dat soort stemmen. Die brengt een soort retro walker brothers-achtig muziek, maar dan die California versie. Ik ben niet zo van de retro, of het nu soul is, of dit. Ik kan het wel apprecieren als er invloeden zijn (denk aan AM's the car, Richard Hawley, Tempesst, Alexandra Savior). Ik ben ook niet zo voor de kabbelende liedjes.

Dit is dus wat een enigma voor mij. Dit is namelijk echt zeer mooi.


Eerlijk gezegd......ik kan je niet helemaal volgen. Wat is je punt?

avatar van Zwaagje
geplaatst:
Mooie stem, maar de muziek kabbelt me teveel. Dat is een eerste indruk en ik geef niet zo gauw op, dus wie weet pakt het me alsnog.

En wie weet......het Zonnehuis.....wat maakt de locatie zo bijzonder Grizzly Bear?

avatar van Lura
5,0
geplaatst:
Zwaagje schreef:
Mooie stem, maar de muziek kabbelt me teveel. Dat is een eerste indruk en ik geef niet zo gauw op, dus wie weet pakt het me alsnog.

Daar ben ik redelijk zeker van dat dat nog gaat gebeuren.

avatar van SilverGun
geplaatst:
Deze pakt me meteen vanaf de eerste noten van Life Is en blijft de volle 27 minuten boeien. Alwéér eentje voor op de eindejaarslijst.

avatar van overmars89
4,5
geplaatst:
Oeff! hyped! Haar vorige album is een moderne klassieker IMO.

avatar van davevr
4,0
geplaatst:
Zwaagje schreef:
(quote)


Eerlijk gezegd......ik kan je niet helemaal volgen. Wat is je punt?


Dat ik dit normaal niet goed vindt. Dit soort muziek. Die stem. Maar ik vind dit heel goed. Dus het heeft iets speciaals.

avatar van Slowgaze
geplaatst:
Zwaagje schreef:
Eerlijk gezegd......ik kan je niet helemaal volgen. Wat is je punt?

Ik las het als een variant op het slot van 'One Day Fly': 'Ja, dit is dus een slechte compositie, slecht arrangement, slechte productie, slecht gezongen, slechte tekst, slecht gespeeld. Dus dat zal wel weer een hit worden. Maar dat is logisch.'

avatar van nico1616
5,0
geplaatst:
Alsof je in het California van de 60s zit de luisteren naar de betoverende muziek van een nimf.
'Back to the garden' zoals Joni het zo mooi zong...

avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Jessica Pratt - Here In The Pitch - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Jessica Pratt - Here In The Pitch
De Amerikaanse singer-songwriter Jessica Pratt slaat op Here In The Pitch nieuwe wegen in, maar ook haar vierde album klinkt weer als een obscure maar wonderschone parel uit een heel ver verleden

Natuurlijk is het weer even wennen aan de bijzondere stem van Jessica Pratt, maar de zang op haar nieuwe album is toegankelijker dan in het verleden. Dat is Here In The Pitch ook in muzikaal opzicht, want het uiterst sobere folkgeluid van haar eerste albums heeft plaats gemaakt voor een voller geluid. Het is een geluid met invloeden van de Amerikaanse Westcoast, maar ook invloeden uit de bossa nova zijn hoorbaar. Bijna niemand maakt tegenwoordig nog een album als Here In The Pitch, maar Jessica Pratt doet het. Het album is wel wat aan de korte kant, maar verder valt er niets aan te merken op dit eigenzinnige album dat je decennia mee terug neemt in de tijd.

In de herfst van 2012 maakte Jessica Pratt, in ieder geval op mij, een verpletterende indruk met haar titelloze debuutalbum. Dat deed de Californische singer-songwriter met zeer beperkte middelen, want op het album was niet veel meer te horen dan een akoestische gitaar en de stem van Jessica Pratt. Dat het debuutalbum van Jessica Pratt zoveel indruk op me maakte was op zich best bijzonder, want het gitaarspel op het album was mooi maar zeker niet spectaculair, terwijl de stem van de Amerikaanse muzikante bij vlagen wat onvast en ruw klonk en lang niet bij iedereen in de smaak viel.

Jessica Pratt liet op haar debuutalbum wel een zeer karakteristiek stemgeluid horen en vertolkte folksongs zoals Amerikaanse folkzangeressen als Karen Dalton, Joni Mitchell, Vashti Bunyan en Linda Perhacs dat in de jaren 60 deden. Het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante werd in 2015 gevolgd door On Your Own Love Again, dat in het verlengde lag van het debuutalbum en mede hierdoor misschien net wat minder indruk maakte. Die indruk maakte Jessica Pratt weer wel met het in 2019 uitgebrachte Quiet Signs, dat wat voller was ingekleurd en niet alleen was verrijkt met piano en keyboards, maar ook met invloeden uit de jazz en een subtiel vleugje bossa nova.

Na een stilte van ruim vijf jaar keert Jessica Pratt deze week terug met Here In The Pitch. Die periode van ruim vijf jaar levert helaas slechts een klein half uur nieuwe muziek op, maar het is wel een fascinerend klein half uur muziek. Op Here In The Pitch maakt Jessica Pratt nog altijd muziek die je mee terug neemt naar de jaren 60, maar het nieuwe album klinkt duidelijk anders dan zijn drie voorgangers.

Here In The Pitch is voorzien van een wat voller geluid dat zo lijkt weggelopen uit het California van de late jaren 60. Pet Sounds van The Beach Boys, Forever Changes van Love en Take It Easy With The Walker Brothers van The Walker Brothers worden vaak genoemd als referentie, maar ik hoor persoonlijk meer van de Braziliaanse bossa nova uit de late jaren 60 en vroege jaren 70 met hier en daar ook nog iets van Burt Bacharach.

Het klinkt een stuk minder sober dan de bijna verstilde folksongs op met name de eerste twee albums van Jessica Pratt, maar ook Here In The Pitch is een behoorlijk ingetogen album. In muzikaal opzicht verleidt het nieuwe album van Jessica Pratt makkelijk met zwoele en vaak wat broeierige klanken, die verrassend mooi combineren met de bijzondere stem van de Amerikaanse muzikante.

Het is een stem waar ik ook dit keer weer even aan moest wennen, maar buiten een aantal bijzondere wendingen zingt Jessica Pratt op haar nieuwe album prachtig. De bijzondere stem van de tegenwoordig in Los Angeles woonachtige muzikante voorziet Here In The Pitch van een bijzondere sfeer en zeker in de meest ingetogen passages hebben zowel de muziek als de stem van Jessica Pratt een bezwerende werking.

De vorige albums van Jessica Pratt lieten zich beluisteren als obscure parels uit de jaren 60 en dat geldt in nog veel sterkere mate voor Here In The Pitch, dat echt geen moment van deze tijd is. Ik heb de afgelopen jaren niet veel meer geluisterd naar de muziek van Jessica Pratt, maar in de aanloop naar de release van het nieuwe album zijn haar eerste drie en stuk voor stuk prachtige albums weer een paar keer voorbij gekomen. Die laat ik nu even liggen, want album nummer vier is wat mij betreft nog wat mooier. Erwin Zijleman

avatar van Zwammer
3,5
geplaatst:
Mooie plaat, al mis ik nog een beetje de magie van het vorige album. Enkel het slotnummer heeft dat in mijn ogen wel. Ik start met 3,5*

avatar van Zwaagje
geplaatst:
Ik moet Lura in tweede instantie gelijk geven. Een luisterbeurt met koptelefoon overtuigd duidelijk meer. Alle subtiele details openbaren zich en zorgen ervoor dat het album voor mij meer tot z'n recht komt. Stemmen doe ik nog niet, maar luisteren wel.

avatar van Grizzly Bear
geplaatst:
Zwaagje schreef:
Mooie stem, maar de muziek kabbelt me teveel. Dat is een eerste indruk en ik geef niet zo gauw op, dus wie weet pakt het me alsnog.

En wie weet......het Zonnehuis.....wat maakt de locatie zo bijzonder Grizzly Bear?


Het ligt in een prachtige wijk, daar begint het al mee. Tuindorp Oostzaan, voor mij een onbekend stukje Amsterdam. Gebouwd in jaren '30, kleine arbeidershuisjes en die moesten worden 'verheven' met een theater. Theater is dus ook echt oud, mooie houten vloer. Gemoedelijk sfeertje...

avatar van Juveniles
4,0
geplaatst:
Zwammer schreef:
Mooie plaat, al mis ik nog een beetje de magie van het vorige album. Enkel het slotnummer heeft dat in mijn ogen wel. Ik start met 3,5*


hier herken ik me wel in: mooi, een erg mooi album met fraaie omlijsting, maar het laatste nr roept pas de magie op die het vorige album zo deed uitstijgen.

avatar van Cor
4,0
Cor
geplaatst:
Het moest even bij mij binnen komen, deze subtiele folk met dunne laagjes instrumentatie lichtjes aangesmeerd. En hier en daar fijne accentjes van bossanova. Maar langzaam openbaarde zich een niet te ontkennen schoonheid, die de lichte songs kenmerken. Mooie en integere plaat.

avatar van Kaaasgaaf
4,0
geplaatst:
Mijn gezin kan totáál niet tegen deze stem, ik moet dit album dus stiekem opzetten. En misschien draagt het stiekeme ook juist wel bij aan de waardering, zoals een stiekeme sigaret toch ook doorgaans de lekkerste is. Maar lastig is het wel, want ik heb eigenlijk altijd zin om deze plaat op te zetten. Met Pratts eerdere werken was dat niet per se het geval. Ik heb weliswaar altijd enorm van haar wonderlijke klanken gehouden (waarvan die stem slechts een element is, hoewel datgene wat de een mee zal lokken en ander af zal stoten), maar beschouwde haar oeuvre als een verzameling impressies die in elkaars verlengde liggen; de voortzetting van iets dat bedwelmend voort blijft kabbelen. Dit album echter, zonder nou radicaal iets te doorbreken, weet voor mij meer te beklijven. Alsof de mist om Pratt een ietsiepietsie opgetrokken is en daarmee een glimp van haar ware schoonheid zichtbaarder dan voorheen. Het contrast is uiterst subtiel, maar juist door die subtiliteit zo fascinerend. Het mysterie moet intact blijven, laat het vooral nooit helemaal helder worden! Toch wel balen dat ik haar concert moet missen (nou ja, ik zit de volgende dag bij Beth, je kan ook niet alles hebben) maar dat ik in het grootste geheim naar dit album terug blijf grijpen is iets wat ieder geval vaststaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:08 uur

geplaatst: vandaag om 23:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.