Jazmin Bean - Traumatic Livelihood (2024)

Bij toeval kwam ik in aanraking met de muziek van Jazmin Bean. Het is maar goed dat ik toen niet direct Google Images erbij had gepakt, want Jazmin genoot eerder vooral bekendheid als make-up artist met vrij extreme looks die ook niet langer meer corresponderen met Beans sound.

Zoals de naam al doet vermoeden, is Traumatic Livelihood qua thematiek een zwaar beladen plaat, terwijl de muziek zelf een meer lichtvoetig geluid heeft. Neem bijvoorbeeld het elektronische Favourite Toy, dat gaat over een gewelddadige relatie: ‘I know it hurts, and my body's come undone / I could leave but, I'm not strong enough to run’. En in Best Junkie You Adore worden de narigheden die komen kijken bij een drugsverslaving bezongen.

Hoewel het upbeat Favourite Toy meer een 80s-inslag heeft, doen de meeste nummers op Traumatic Livelihood mij eerder terugdenken aan poprock van rond het millennium, met een vleugje Bitter Sweet Symphony. Dit hoor ik vooral terug op de nummers You Know What You’ve Done en Shit Show. Maar ook het catchy Is This It gebruikt deze receptuur, waardoor sommige nummers in het begin lastig uit elkaar te houden zijn.

Er is eigenlijk geen nummer dat er echt bovenuit springt, al zorgt de meer uptempo zang van het refrein van Best Junkie You Adore toch voor een beetje variatie. Traumatic Livelihood is een plaat die, ondanks de zwaardere onderwerpen, vooral lekker in het gehoor ligt.

Ik denk dat vooral mensen die het Tumblr-tijdperk nog niet ontgroeid zijn en/of houden van artiesten zoals Melanie Martinez en Halsey redelijk uit de voeten kunnen met deze plaat. Voor mij blijft Traumatic Livelihood vooral achtergrondmuziek.