Bat for Lashes - The Dream of Delphi (2024)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Bat For Lashes - The Dream Of Delphi - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Bat For Lashes - The Dream Of Delphi
Bat For Lashes keert na een afwezigheid van vijf jaar terug met The Dream Of Delphi en kiest voor een rijk en betoverend geluid, dat ook dit keer prachtig past bij de bijzonder mooie stem van frontvrouw Natasha Khan

Na het wat mij betreft zeer teleurstellende Lost Girls verwachte ik eerlijk gezegd weinig meer van Bat For Lashes. Deze week keert Natasha Khan echter, bijna uit het niets, terug met een nieuw album van haar project. Op The Dream Of Delphi slaat de Brits-Pakistaanse muzikante weer andere wegen in dan op het vorige album en keert ze deels terug naar het geluid van haar vroege albums. The Dream Of Delphi doet soms bijna klassiek aan, maar bevat ook elektronische impulsen. Verder is er natuurlijk de bijzondere stem van Natasha Khan, die ook op haar nieuwe album veel associaties oproept, maar uiteindelijk toch vooral klinkt als Natasha Khan. Mooi dat ze terug is.

In een week waarin de van oorsprong Pakistaanse muzikante Arooj Aftab nadrukkelijk de aandacht trekt met het prachtige Night Reign, laat ook de eveneens uit Pakistaan afkomstige Natasha Khan weer van zich horen. Natasha Khan dook in 2006 op met haar project Bat For Lashes en maakte direct indruk met het debuutalbum van haar band. Fur And Gold viel op door een wat mysterieus en sprookjesachtig geluid en zeker ook door de stem van Natasha Khan, die afwisselend deed denken aan Björk, Sinéad O'Connor, Tori Amos, Siouxsie Sioux, PJ Harvey en Kate Bush, niet de minsten.

Op het in 2009 verschenen Two Suns borduurde Bat For Lashes voort op het geluid van Fur And Gold, maar klonk het geluid van de band wel wat gepolijster, terwijl het in 2012 verschenen The Haunted Man een wat soberder geluid liet horen. Bat For Lashes overtrof wat mij betreft de eerste drie albums op alle fronten met het prachtige conceptalbum The Bride uit 2016, dat zowel in vocaal als muzikaal opzicht imponeerde. Na het prachtige The Bride vond ik het in 2019 verschenen Lost Girls een flinke tegenvaller. De prachtige stem van Natasha Khan verzoop in een overdaad aan elektronica en ook de songs van de Brits-Pakistaanse muzikante bleven ver achter bij die op haar vorige albums.

Bijna vijf jaar na Lost Girls keert Natasha Khan terug met een nieuwe album van Bat For Lashes. In de tussentijd kreeg Natasha Khan haar dochter Delphi, die centraal staat op The Dream Of Delphi. Op haar nieuwe album heeft Natasha Khan de goedkoop klinkende elektronica van Lost Girls weer achter zich gelaten en keert ze terug naar het sprookjesachtige geluid van haar vroege albums. Op The Dream Of Delphi laat de stem van Natasha Khan zich weer omringen door prachtige pianoklanken en flink wat strijkers, waarna het klankenpalet nog wat verder wordt verrijkt met elektronica.

In de openingstrack en titeltrack gooit Natasha Khan er ook nog wat triphop beats tegenaan, maar overdadig wordt het nooit. Veel tracks op The Dream Of Delphi doen wat klassiek aan en moeten het doen met ijle klanken, die alle ruimte krijgen en fraai combineren met de prachtige stem van Natasha Khan. Hiertegenover staan met subtiele elektronica verrijkte songs, die echter een vergelijkbare en wat serene sfeer hebben.

Natasha Khan reflecteert op The Dream Of Delphi op de geboorte van haar dochter en alles wat hier bij kwam kijken, maar ze kijkt ook naar de boze buitenwereld waarin haar dochter moet opgroeien. The Dream Of Delphi is net als The Bride een conceptalbum, maar waar Natasha Khan op The Bride een verhaal verzon, heeft ze op The Dream Of Delphi te maken met de werkelijkheid, wat meer gevoel toevoegt aan de songs op het album.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik Bat For Lashes na het vorige album min of meer had afgeschreven, maar het nieuwe album van het project van Natasha Khan is echt heel mooi. The Dream Of Delphi is een album dat de ruimte prachtig vult, maar het is ook een album dat het verdient om met volledige aandacht te worden beluisterd, waarbij de teksten niet moeten worden vergeten. Het is een album dat in tegenstelling tot zijn voorganger ver verwijderd is van de toegankelijke popsongs, maar liefhebbers van de vroege albums van Bat For Lashes zullen waarschijnlijk, net als ik, blij zijn met het nieuwe album, waarop Natasha Khan laat horen dat ze het maken van prachtige albums nog niet is verleerd. Erwin Zijleman

De carrière van Bat For Lashes, het muzikale alias van Natasha Kahn, heeft een mooi voorspoedig verloop. Al vanaf het Fur and Gold debuut wordt ze door collega’s bejubeld en mag ze zelfs Scott Walker onder haar fans scharen waarmee ze voor Two Suns het theatrale The Big Sleep duet opneemt. Voor The Haunted Man schakelt ze de hulp van PJ Harvey producent Rob Ellis in. Lost Girls sluit haar zo lang mogelijk uitgestelde tienertijd af, en als bijna veertiger bereidt ze zich in Los Angeles dus op haar aanstaande moederschap voor.

Dat het leven vanaf de geboorte van je eerste kind totaal verandert kunnen alle ouders beamen. Alles dat voorheen relevant was vervaagt en daar komen nieuwe belangrijke normen en waardes voor in de plaats. De emotionele hormoonhuishouding raakt vooral bij vrouwen verstoord. Midden in de eerste pandemiezomer bevalt Natasha Khan van haar dochter Delphi. Deze gebeurtenis vormt de leidraad op de zesde Bat for Lashes plaat The Dream of Delphi.

Ze schenkt haar dochter een onzeker toekomstperspectief. De wereld rouwt om de gewelddadige dood van George Floyd, Donald Trump maakt het verschil tussen rijk en arm alleen maar groter, en daar komt dus ook nog die vervelende corona spelbreker bij. Hierdoor draait het op Bat for Lashes vooral om tegenstrijdigheden. De dood staat haaks op de geboorte. Het geluk kijkt het verdriet in de ogen. Onzekerheid verstoort de gehoopte zekerheden. Is Delphi klaar voor deze maatschappij die zichzelf verder de vernieling in helpt? Natasha Khan zingt haar vredig elke avond in slaap met lieve liedjes over zoete dromen; The Dream of Delphi.

Het The Dream of Delphi triphop titelstuk bezit een speels kindvriendelijke opbouw met repeterende synths en de vertederende vocale kracht van Natasha Khan. Het is de kwetsbaarheid van een moeder die een deel van zichzelf aan een nieuw bestaan opoffert. The Dream of Delphi heeft ook iets beangstigend, de geborgen vrijheid is verbroken, de navelstreng doorgeknipt. Nadreunende beats nemen de hartslag over. Welkom in de wereld van Bat for Lashes 2.0. Het is onwennig, maar tegelijkertijd zo vanzelfsprekend. Twee harten kloppen als één, eerst nog aan elkaar verbonden, vervolgens begint het loslaten.

Christmas Day, het cadeautje aan de mensheid. Een folky ontdekkingstocht waar de piano aan de basis staat. Waarschijnlijk geeft dit instrument die zachtheid wel het beste weer. Bijzonder hoe Natasha Khan in haar kraambed al haar testament aan het nageslacht schrijft. Letter to My Daughter is klein, intiem en ontroerend. Zo lang mogelijk die kosmische energie vasthouden. De onbreekbare moeder en kind relatie. De track springt lichtvoetig op en neer. Zoveel nieuwe indrukken, een veelvoud aan bewogenheid. Letter to My Daughter is kanaliseren en aarden. Her First Morning zijn de adembenemende eerste stappen in de buitenwereld, waar woordbegrip en zinsbesef nog ontbreken. Onbevlekte pure schoonheid.

Het klassieke At Your Feet vindt zijn oorsprong in het hallucinerende effect van de slapeloze nachten en het meezingende engelengeduld waar Delphi alle aandacht claimt. Slaapwandelend wiegend genietend in de new age bewustwording van Delphi Dancing. De hemelse sprookjesachtige The Midwives Have Left leegte eist een onherkenbaar stukje aan verantwoordelijkheidsgevoel op. Alles is veranderd, niks zal meer hetzelfde zijn. Het onvermijdelijke zet zich in de trieste Breaking Up en Waking Up scheidingssongs voort. In het jaren tachtig gekleurde Breaking Up neemt de sensueel kronkelende saxofoon van Logan Hone de zangpartijen voor zijn rekening. Soms komen woorden te hard rakend binnen, en dan is dit de ideale uitweg. Het complexe Waking Up is de letterlijke klap in het gezicht, de reorganisatie van het gedeelde co-ouderschap. Jammer dat Natasha Khan die verbale confrontatie niet aangaat en dit aan de instrumentatie uitleent.

Niet alles is even beladen. Home is een bewerking van een vrolijke Baauer compositie waar dochterlief enthousiast op reageert. Natasha Khan voegt er slechts wat diepgang aan toe. The Dream of Delphi voelt echter niet als een vanzelfsprekend Lost Girls vervolg aan. Door het grote aandeel aan instrumentale stukken heeft het vooral iets van spirituele bezinning. Het gezinsgeluk staat op de voorgrond, en als dat niet haalbaar is, zet Natasha Khan haar zinnen vooral op de afgeschermde intimiteit van de relatie met haar dochter. Zoals ik al eerder aangeef is het verleden niet relevant meer, in de wereld van Bat for Lashes 2.0 is de spanning veelal geëlimineerd en staat de vertroetelende schoonheid centraal. Hopelijk breekt die roze wolk in de toekomst in tweeën, het is nu een tikkeltje te veilig.

Bat for Lashes - The Dream of Delphi | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Over de artiest:
Bat for Lashes, het muzikale alter ego van Natasha Khan, straalt een betoverend aura uit dat grenzen van genres doorbreekt. Geboren uit een samensmelting van indie rock, elektronica en barokpop, weeft Khan muzikale tapijten die zich ontvouwen als spannende verhalen. Haar muziek belichaamt een etherische kwaliteit, vaak doordrenkt met mystiek en introspectie, waardoor een diepte en complexiteit ontstaat die de luisteraar in haar wereld onderdompelt.

Vanaf haar debuutalbum "Fur and Gold" in 2006, vestigde Bat for Lashes zich als een pionier in het creëren van droomachtige muzikale landschappen Bat for Lashes is een boegbeeld van creativiteit en originaliteit in de moderne muziekscene. Natasha Khan's muzikale reis is er een van voortdurende vernieuwing en exploratie, waarin ze blijft putten uit een diep reservoir van culturele en persoonlijke invloeden. Haar werk nodigt luisteraars uit om zich onder te dompelen in een wereld van droomachtige verbeelding en emotionele resonantie, waardoor ze een blijvende indruk achterlaat in het muzikale landschap.

Over het album:
Het album opent met het titelnummer The Dream of Delphi. Dit nummer vormt een perfecte introductie tot de droomwereld die Khan met haar muziek creëert. De melodieuze start en de dromerige sfeer maken het meteen duidelijk: dit is de topper van het album. De muzikale gelaagdheid is verbluffend en laat de luisteraar zweven in een bijna surrealistisch landschap.

Vervolgens komt Christmas Day, een track die eveneens zweverig en melodieus is. Het is jammer dat het nummer met een prachtige melodie maar zo kort duurt. Het laat de luisteraar hunkeren naar meer, wat getuigt van de kracht van Khan's compositorische vaardigheden.Letter to My Daughter valt in dezelfde categorie als zijn voorgangers, met een kalmerende en relaxte vibe die de luisteraar verder in een trance brengt. De zachte zang en subtiele instrumentatie creëren een intieme sfeer die je als luisteraar omhult.

Bij At Your Feet worden we getrakteerd op een door piano begeleide, dromerige song die wederom Khan’s talent voor het creëren van een betoverende ambiance onderstreept. De etherische zang voegt een extra laag van magie toe aan het nummer.Een van de meest opvallende nummers op het album is The Midwives Have Left. De etherische zang en betoverende melodieën maken dit nummer tot een ware parel. Het is alsof je wordt meegezogen in een sprookjesachtige wereld waar alles mogelijk is.

Met Home verandert het album plotseling van koers. De strakke drumritmes en de poppy sound brengen een welkome variatie, zonder de dromerige kern van het album te verliezen. Het is een verfrissende wending die de veelzijdigheid van Khan als artiest benadrukt.Breaking Up is een kort intermezzo dat gelukkig snel voorbij is. De aanwezigheid van een saxofoon, waar ik persoonlijk niet veel mee heb, maakt dit nummer voor mij minder aantrekkelijk. Het is echter een goed geplaatste adempauze tussen de andere nummers.

Delphi Dancing brengt ons met één been terug in dromenland. De mooie pianobegeleiding en de delicate melodie zorgen ervoor dat dit nummer een van de hoogtepunten van het album is. Het voelt als een balsem voor de ziel. Her First Morning laat ons opnieuw zweven op etherische wolken. De delicate zang en subtiele instrumentatie creëren een sfeer van puur gelukzaligheid.

Het voorlaatste nummer, Waking Up, heeft een wat nerveuze begeleiding die perfect past bij de titel. Het vangt de onrust van het ontwaken en de overgang van droom naar werkelijkheid op een prachtige manier.

Het album sluit af met een bonusversie van de opener The Dream of Delphi [Extended Strings Version]. Hoewel dit een leuke toevoeging is, voelt het wat overbodig. De originele versie is al zo sterk dat deze iets verlengde versie weinig nieuws toevoegt.

Al met al is The Dream of Delphi een prima album dat de luisteraar meeneemt op een soms betoverende reis door de muzikale droomwereld van Bat for Lashes. Natasha Khan bewijst wederom haar unieke talent voor het creëren van etherische, meeslepende muziek die zowel kalmerend als inspirerend werkt.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl