Gordon Heuckeroth - Album van Mijn Leven (2024)

Liefde van Later is zo’n fijne klassieker, die krijgt zelfs Gordon Heukeroth niet kapot, ook niet met zijn eeuwige neiging zijn privéleven op straat te gooien (in dit geval door de toevoeging “Ode aan Patrick” (Patrick Ster? Petrik Trekpik? Neeheee Kramer, homofobe oetlul met je nare grappen, gewoon zijn eeuwige ex Patrick, je weet wel, waar hij het in IEDER INTERVIEW sinds halverwege de jaren negentig over heeft, die Patrick)). Gordon zingt het nummer natuurlijk op de potsierlijke manier die hem eigen is - eeuwig zonde toch dat een in wezen getalenteerde zanger zo’n beroerde smaak heeft dat hij denkt dat mooi zingen betekent: de boel dichtsmeren met slecht acteerwerk en kreunerige ad libs - maar toch vind ik het mooi, zeker met deze sobere pianobegeleiding, die hij goddank zonder veel toevoegingen van Erik van der Wurff heeft overgenomen. Erg benieuwd naar de rest van dit album. Mooie hoes trouwens.

Dit is toch wel hoe ik die man muzikaal zie, leuke vent om af en toe op tv langs te zien komen, ondanks zijn zelfmedelijden lijkt het mij een sympathieke vent en kan ik zijn platte humor erg waarderen, maar zodra hij gaat zingen haak ik af. Alle elementen die muziek zo mooi maken ontbreken bij hem, wat overblijft is een mierzoet vals sentiment. Als ik dan in de tracklist zie dat hij Laat Me en Zeg Me Dat Het Niet Zo Is, twee nummers die ik hoog heb zitten, houd ik mijn hart al vast. Ik las dat Evert Santegoeds hem een van de beste zangers van Nederland noemt, dit geeft toch wel aan dat al die figuren zelden buiten hun eigen bubbeltje kijken....

Aan de andere kant, ik heb er nog niets van gehoord, misschien is het wel een geweldig album a la American Recordings van Johnny Cash, Gordon met een sobere begeleiding die met doorleefde stem allemaal klassiekers zit te zingen. Ik zou het hem zeker gunnen na alle hoon die ik de laatste dagen voorbij zie komen in de media. Ik ben geen fan van zijn muziek maar dat op typisch Nederlandse wijze hem al helemaal neersabelen en belachelijk maken ergert mij dan ook wel weer.

Kom op Gordon, be Johnny Cash:)

Of Hennie Vrienten, Frank Boeien of Boudewijn de Groot om dichter bij huis te blijven, die zijn ook goed...

Ooit kon Gordon prima zingen. O.k., z'n nummers zet ik niet op en met name LA The Voices vind ik enorme kitsch, maar toch.

Afgaande op dat liveoptreden van verleden week, en iets eerder de producer van dit album die zich in 1001 bochten wrong om zo subtiel mogelijk te zeggen dat Gordon wat moeite heeft gekregen met zingen, behoort dat tot het verleden.

O.k., er zat een muzikale pauze van een aantal jaren tussen. Dat wel.

De livebeelden en andere recente beelden deden verder vermoeden dat het album weleens een redelijk hoog begrafenis top 10-gehalte zou kunnen hebben, al worden er wel een aantal van origine goede nummers gecovered.

Uit Album van Mijn Leven (Gordon Heuckeroth) - ikruikversemosterd:

"Weet je wie ook nieuwe muziek heeft gemaakt? Gordon. Bijzonder. Jaren geleden was hij nog “met opgeheven kin” de studio ingegaan om zijn laatste album op te nemen. Maar kennelijk borrelde er nog wat muzikale ideeën. Album van Mijn Leven heet deze worp. Een titel die hoge verwachtingen oproept. Is dit Gordons huzarenstukje? Het album waarmee hij alsnog een muzikaal “hoogtepunt” wil bereiken?

Ach, dacht ik, laat ik eens gek doen en Album van Mijn Leven een kans geven. Heb ik wat om over te tikken.

Gordons muzikale zelftherapie (zoals het op de radio werd genoemd) opent, ook heel ambitieus, met een cover van Ramses Shaffeys Laat Me. Daar beginnen de problemen. Want Gordon komt niet eens in de buurt van Shaffeys oprechte en geleefde stem. Gordon klinkt dreinend. Dun. Zeikerig. Omdat hij al jaren niet meer heeft gezongen moet hij sowieso hard werken om de juiste tonen te pakken.

Oké, dat is één nummer. Misschien dat de rest van het album meevalt? Integendeel. Het wordt alleen maar erger. Gordon probeert het wel, met pathetisch gefluister en gekreun, maar zijn “verdriet” klinkt zo verschrikkelijk geposeerd en heeft zo’n afschuwelijk hoog “oh heb meelij”-gehalte, dat ik Album van Mijn Leven geen moment serieus kan nemen.

Ik stel mij zo voor dat Gordon zuchtend en steunend in het opnamehokje heeft gestaan, ervan overtuigd dat hij de demonen van zich af zong en authentieke emoties op plaat zette. Album van Mijn Leven is eerder een verzameling van larmoyante muziek, vervelende theatrale zang en platte dagboekteksten over verloren liefdes.

Ik verwachtte heus geen deugdelijk niveau. Maar Album van Mijn Leven is wel erg ondermaats. Had dit wel uitgebracht moeten worden? Ik denk het niet."

De liefdesballades mogen er wat mij betreft zijn. Het is een soort terugkeer naar z'n eerste hit. Ik vind de (typisch Nederlandse) achtergrondzang het wat melig maken op momenten, dat had ook zonder gekund. "Zeg Me Dat het Niet Zo Is" is een gewaagdere keuze als "Laat Me", maar ik vind het ook geslaagder! Gordon's stem klinkt goed en hij zingt met gevoel. Natuurlijk komt Frank Boeijen daar wel mee weg, maar die krijgt weer andere kritiek haha! Geen plaat voor in mijn collectie. Maar objectief gezien is het best een redelijk album hoor.

Berichten verplaatst naar Gordon