Riley Mulherkar - Riley (2024)

Riley Mulherkar is mede-oprichter van het The Westerlies, een jazz ensemble uit Seattle en opgericht in 2011.

Riley speelt trompet en brengt nu zijn debuut soloalbum uit. Ik grijp niet snel naar hedendaagse jazz-albums, maar af en toe maak ik een uitstapje. Dit omdat wat ik op YouTube en bandcamp hoorde wel interessant vond.

Eigen composities en vier nummers van anderen: Honey Man is van George Gershwin, King Porter Stomp is van Jelly Roll Morton, Stardust van Hoagy Carmichael en No More is een traditional.

Wat opvalt is dat dit een fris album is met leuke twists en wat mede door de niet al te lange speelduur goed te behappen is. Het heeft een fijne vibe en klinkt zeker niet stoffig.

Benieuwd of er meer publiek voor is op deze site.

Prachtig gevarieerd en origineel album, sympatieke artiest en bovenal briljant musicus. Wordt een héle grote, 'mark my words'. Hij kan prachtig 'toveren' met lucht (wat erg knap is, moet je aanleg voor hebben én het kunnen beheersen). Riley heeft in o.a. de band van Wynton Marsalis gespeeld, waar hij (nu al) niet voor onder doet. Hij kent zijn klassiekers, incl. alle pioniers van de afgelopen 100 jaar (vanaf King Oliver). Heb hem met zijn quartet afgelopen vrijdag op het Rockit Festival in de Oosterpoort Groningen gehoord. Zelden zo'n talent gezien (kan het weten, heb vroeger zelf op redelijk niveau trompet fanfare en bigband gespeeld): beste jazzconcert van deze eeuw wat mij betreft (en dat terwijl eerder die middag Arooj Aftab met het Metropool Orkest al om te watertanden was). Het ogenschijnlijke gemak waarmee hij speelt en de vele technische hoogstandjes zijn verbluffend (prachtig om dat van dichtbij te zien in een zaaltje met slechts 100 stoelen: kippenvel). Riley is op en naast het podium aimabel en bescheiden, hij prees (terecht) zijn band en arrangeur (pianist Chris), nam na het optreden alle tijd voor een gesprek en kwam hierna zijn debuutalbum signeren (hij verontschuldigde zich dat deze alleen op cd verkrijgbaar was). In een latere reactie op Facebook liet hij mij weten, graag weer naar Nederland te komen gezien het warme onthaal en de positieve reacties. Hij speelde die avond een nieuwe compositie waarvan de titel nog ontbrak. Het sferische landschap dat ik in dit stuk hoorde, leek mij een passende soundtrack voor de Waddenzee - dus hem dat als advies meegegeven (ben benieuwd). Zijn pianist die ik later weer tegenkwam, was onbekend met het werk van Nils Petter Molvaer en erg geïnteresseerd n.a.v. mijn uitleg, hij ging dat zeker 'checken'. En voor alle lezers hier: hij heeft in 2020 (lockdown) met collega's (en dan iedereen vanuit huis via internet) een tribute gebracht aan Miles Davis en Gil Evans: fantastische uitvoering van Concierto De Aranjuez (Sketches of Spain): https://www.youtube.com/watch?v=szx4z9EHnyY