Black Country Communion - V (2024)

Heel erg benieuwd naar deze release. ‘Stay Free’ klinkt lekker zoals we gewend zijn van deze band. Over de hoes ben ik nog niet uit, maar het gaat uiteindelijk om de songs…

Heb BCC 2 en 4 hier in mijn kast en daar mag gerust een BCC nr 5 bijkomen. En inderdaad Stay Free klinkt alvast vertrouwd en lekker in het gehoor.

Een dergelijke hoes doet mij denken aan de jaren 80, het had zomaar een affiche kunnen zijn van een nieuwe Spielberg film, maar goed dat zijn bijzaken.
De voorgaande platen van de band kunnen mij maar matig boeien. An sich ligt dat niet aan het muzikaal gebodene, Hughes, Bonamassa, Bonham en Sherinian verstaan hun vak, hebben een schat aan ervaring, maar nergens word ik door het songmateriaal bij de lurven gegrepen.
Wellicht zal V mij wel overtuigen.

Vandaag binnen gekomen op gekleurd vinyl.
Niets vernieuwd , maar weer n steen goede en heerlijke plaat geworden.

Ik vond het debuut altijd hun sterkste plaat. Maar kijk, met V verrassen deze mannen mij heel positief na twee voorgaande matige worpen. De voice is hier altijd dik in orde, onverslijtbare Glenn. Dit is met zijnen oude Deep Purple "moat", den David, wel wat anders.
Het doet mij ook plezier dat het na al die jaren nog steeds dezelfde 4 muzikanten zijn in deze "supergroep". Er is toch wel een bepaald groepsgevoel hier. Wat mij opviel is dat Glenn deze keer quasi alle leadvocalen doet. Maar is dat uiteraard geen straf om naar te luisteren. Ook geen album met 15 of meer nummers maar een consistente plaat van 10 nummers. Als ze dit nu eens zouden ondersteunen met een degelijke tour (met liefst enkel Black Country Communion nummers), ik sta de eerste in de rij. Zal wel wishful thinking blijven maar deze V zet ik met plezier nog eens op.

De eerste twee platen waren erg fijn, die heb ik toentertijd best veel beluisterd. De twee platen die daarna kwamen wisten nooit echt meer dezelfde magie te vangen. Echt veel zin om deze op te zetten had ik dan ook niet. Ik heb hem wel in de playlist gezet, en vandaag komt die dus eens voorbij. En zowaar bevalt dit me nog aardig goed. Ik hoor weer veel plezier en lol terug in de muziek. Alsof de heren er ook echt weer zin in hebben, en dat werkt aanstekelijk want op deze (rustige) vrijdag ochtend werkt dit hier erg goed om de lol er nog een beetje in te houden.
Ik denk dat ik maar eens terug in hun oudere albums ga duiken (heb die in jaren niet meer beluisterd). Deze blijft nog wel eventjes rouleren denk ik, als fijne klassieke rock 7 roll plaat.

Op de een of andere manier heeft dit collectief mij nooit zo weten te boeien. Het is degelijkheid troef, Hughes zingt als een nachtegaal en Bonamassa weet nog steeds prima riffs uit zijn mouw te schudden. Het album steekt verzorgd in elkaar, is er dan een maar? Dat is er zeker.
De vonk wil maar niet overspringen, slecht is het allerminst, maar op de een of andere manier lijkt het wel of ik elke keer naar een voorgaand album van de heren zit te luisteren.
Daar is natuurlijk niks mis mee, de heren hebben al het recht om een eigen draai te geven aan hun muziek, ik mis alleen een frisse houding ten opzichte van het songmateriaal.
Het is moeilijk om enigszins inventief voor de dag te komen in een conventioneel genre als harde bluesrock, maar zeker op de tweede helft van V leek de inspiratie ver weg.
Een beginnend bandje zou een moord doen voor een dergelijke productie maar van dit collectief verwacht je net even wat meer.
Het venijn zit hem in het begin, de eerste 5 songs steken sterk in elkaar. Vanaf Skyway heb ik moeite om de aandacht erbij te houden en dat is jammer.
En Hughes; Wat deze man op deze leeftijd uit die stembanden weet te persen is op zijn minst opmerkelijk te noemen, hij lijkt wel te spotten met alle natuurwetten.
En nu wordt het tijd voor een opvolger van Resonate, kom op Glenn, hup die studio in en kom met een opvolger van die geweldige laatste soloworp.

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

'Degelijk' lees ik hier bij een aantal commentaren. En dat is ook het woord dat ik passend vind bij de vijfde worp van BCC. Maar als Hughes, Bonamassa, Sherinian en Bonham samen een degelijke plaat maken, dan klinkt dat nog steeds beter dan menig andere band. Het scheelt natuurlijk ook dat deze muzikanten waarschijnlijk een iets ander budget te besteden hebben voor de opnames en dat is te horen aan de productie van dit album.

V is gewoon weer een lekkere ongecompliceerde hardrockplaat, die weliswaar geweldige nummers als The Battle for Hadrian's Wall , One Last Soul of The Circle ontbeert, maar uiterst genietbaar is.

Score: 76/100

Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl

Gewoon een top album van deze top formatie. Blij dat ze weer bij elkaar zijn.