Amy Grant - Lead Me On (1988)

Het enige nummer wat ik eigenlijk al jaren ken is het titelnummer. En dat vind ik geweldig. Wat een energie spat daar vanaf! Goed geproduceerd ook.
De rest van het album moet en ga ik nog eens goed beluisteren.

Amy Grant (1960) heeft een prachtige stem en dit is beslist één van haar betere en meest integere platen, voordat zij zich in de negentiger jaren op een breder publiek ging storten. Op dít album is het nog dik in orde: Rock, jaren 80-pop en erg fraaie ballads.
Kippenvelmomenten beleef ik bij: Saved By Love; Sure Enough, If These Walls Could Speak, Faithless Heart en het titelnummer Lead Me On, zoals hierboven beschreven: met enorme energie gezongen. Producer is Brown Bannister die in de VS goed is voor 25 Dove en 14 Grammy awards voor zijn productiewerk, lees ik hier op wikipedia.

De CD lag een tijd in het befaamde koffertje op zolder, maar onlangs weer in de rij gezet. Valt zeker niet tegen dit weer eens te beluisteren.

Hierop dan ook maar wat schrijven. Amy Grant met Lead me on. Een heuse gospel-rock plaat jazeker. Rock voldoende in de muziek en gospel zat in de teksten. Maakt dat wat uit? Welneen, dik in orde zelfs. Staat hier ook op cd en heus op de latere 2cd. Pracht plaat, topper binnen het genre en destijds veel gedraaid ten lande in, en laat ik nu ff de naam kwijt zijn, volgens mij in een ietwat ruimdenkender EO radioprogramma jaren 80. Anders wellicht never van gehoord. Amy met de soulvolle stem, mag gezegd worden, zinnige teksten, deels over de staat der dingen im Leben, prachtig verpakt in puike nummers, en fraai fraai gitaarspel binnen een puike productie. Lead me on als titeltrack en single destijds. Maar eigenlijk een zeer uitebalanceerd album op consistent hoog niveau jazeker. Geen enkel minder nummer m.i. Sterke plaat dus, nog immer een genot om naar te luisteren. En de tand des tijds meer dan goed doorstaan. Een blijvertje dus. En terecht ook. Verantwoordde commercie waar niks fout aan is.

Met gitarist Dan Huff in de gelederen. Een gitarist die af en toe doet denken aan Steve Lukather