Noiseworks - Love Versus Money (1991)

Jammer dat het bij deze plaat gebleven is. Ik zou graag weer eens wat nieuws van deze band horen.

Het album hiervoor (Touch) is een prima album. Dit is zeker ook wel aardig maar wel een paar stapjes terug. De subtiliteit is volledig verdwenen en het is gewoon pompen geblazen. Geen eigenzinnige (Australische) Touch (ahum) meer maar op de Amerikaanse rocktoer.

Groot groter grootst maar toch wel lekker op zn tijd

Tikje minder inderdaad dan de voorganger (Touch). Met name op kant B gaat het niveau naar beneden met tracks als Miles en Lead me on. Die zijn dan wel afwijkend en licht experimenteel ten opzichte van de rest maar het zijn gewoon geen goede songs in mijn oren. Het klinkt mij net iets té geforceerd. Dat gezegd hebbende blijft het voor het overige wel een prima plaat. Die stem blijft heerlijk om te horen.

Een band die niet echt een eigen geluid heeft. Beetje combi van de latere Uriah Heep (met de nieuwe zanger) en Journey van de jaren 80 en 90.
Best goed gedaan. Denk als ik ik het toen ie uitkwam had gehoord ik t leuk zou vinden en nog steeds leuk zou vinden. Maar hoor m vandaag voor t eerst, dan denk je toch, ja wat voegt dit toe. Slotnummer is wel leukst (en ook meest eigen geluid)...

Hoor er niet zozeer Journey en (latere) Heep in, maar als liefhebber van Heep en (iets minder) Journey kan ik met dit album goed uit de voeten. In de ballads hoor ik trouwens wel een aantal Steve Perry-achtige tierelantijntjes van zanger Jon Stevens.

Ik kan me herinneren dat ik Love vs Money begin jaren 90 al in de uitverkoopbakken zag. Had de gok wel kunnen nemen, achteraf, maar onlangs voor 2 euro'tjes deze alsnog uit een doos op een rommelmarkt gehaald.